Menu

Uncategorised

Uncategorised (465)

Ακολουθίες διάχυσης μαγνητικού συντονισμού: Συμβολή στην διαφοροδιάγνωση οστεοπορωτικών από κακοήθη κατάγματα σπονδυλικής στήλης

Ακολουθίες διάχυσης μαγνητικού συντονισμού: Συμβολή στην διαφοροδιάγνωση οστεοπορωτικών από κακοήθη κατάγματα σπονδυλικής στήλης

Τ. Γερούκης, Ξ. Πήττα, Ε. Βαφειάδης, Π. Παλλάδας

Τμήμα Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου Γενικού Περιφερικού Νοσοκομείου "Γ. Παπανικολάου"

Περίληψη
Σκοπός: Η διάκριση μεταξύ των διαφόρων τύπων καταγμάτων στην σπονδυλική στήλη έχει μεγάλη κλινική σημασία λόγω των διαφορετικών θεραπευτικών δυνατοτήτων. Σκοπός της εργασίας είναι η εκτίμηση της χρησιμότητας των ακολουθιών μοριακής διάχυσης και του υπολογισμού του συντελεστή διάχυσης (ADC) στον διαχωρισμό των καλοήθων από τα κακοήθη κατάγματα.
Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν 35 ασθενείς με ιστορικό άλγους σπονδυλικής στήλης με τις συμβατικές ακολουθίες μαγνητικού συντονισμού και με ακολουθίες μοριακής διάχυσης. Στο τέλος μετρήθηκε η τιμή του συντελεστή διάχυσης στον χάρτη ADC στην περιοχή του κατεαγόντος σπονδύλου.
Αποτελέσματα: Στις ακολουθίες διάχυσης με b-value 1000 s/mm2, τα καλοήθη οξέα κατάγματα είχαν χαμηλότερο σήμα συγκριτικά με τον φυσιολογικό μυελό των οστών ενώ τα κακοήθη παρουσίαζαν αυξημένης έντασης σήμα συγκριτικά με αυτόν. Στον δε χάρτη ADC, τα οστεοπορωτικά κατάγματα είχαν υψηλότερο συντελεστή διάχυσης. Αναλυτικότερα οι μέσες τιμές του συντελεστή διάχυσης ήταν 0.51 (+/- 0,23) x 10-3 mm2 sec-1 για τα κακοήθη κατάγματα και 1.33 (+/- 0,47) x 10-3 mm2 sec-1 για τα οστεοπορωτικά κατάγματα.
Συμπεράσματα: Οι τιμές του χάρτη ADC στα καλοήθη οξέα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης είναι σημαντικά υψηλότερες από εκείνες των παθολογικών καταγμάτων. Οι εν λόγω τιμές επιτρέπουν την ποσοτική εκτίμηση της κυτταροβρίθειας του οστικού μυελού, καθιστώντας έτσι δυνατή την διάκριση της κακοήθειας.

Read more...

Η εφαρμογή του διακογχικού Doppler υπερηχογραφήματος στην επιβεβαίωση του εγκεφαλικού θανάτου

Η εφαρμογή του διακογχικού Doppler υπερηχογραφήματος στην επιβεβαίωση του εγκεφαλικού θανάτου

Θ. Σολδάτος [1], Γ. Καρύδας [2], Δ. Καρακίτσος [3], Μ. Τσουρούλας [1], Κ. Χατζημιχαήλ [4], Μ. Παπαθανασίου [4], Α. Γουλιάμος [5], Α. Καραμπίνης [3], Χ. Δρόσος [1]

[1] Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων,
[2] Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας και
[
3] Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Γ.Ν.Α. "Γ. Γεννηματάς"
[4] Β' Εργαστήριο Ακτινολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Π.Γ.Ν.Α. "Αττικό"
[5] Α' Εργαστήριο Ακτινολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Π.Ν.Γ.Α. "Αρεταίειο"


Περίληψη
Στον εγκεφαλικό θάνατο (ΕΘ) τo διακρανιακό Doppler υπερηχογράφημα (ΔΚY) παρέχει αξιόπιστη επιβεβαίωση της διακοπής της εγκεφαλικής κυκλοφορίας (ΔΕΚ), ωστόσο η μέθοδος δεν είναι εφαρμόσιμη σε ασθενείς με αμφοτερόπλευρη απουσία κροταφικού ακουστικού παραθύρου. Προσθέσαμε το διακογχικό Doppler υπερηχογράφημα (ΔΧΥ) των έσω καρωτίδων στο πρωτόκολλο διάγνωσης ΕΘ με ΔΚΥ, και συγκρίναμε τα ευρήματα της νέας μεθόδου με την αγγειογραφία εγκεφάλου. Εξήντα οχτώ ασθενείς με κλινική διάγνωση ΕΘ υποβλήθηκαν σε αγγειογραφία τεσσάρων αγγείων, ΔΚΥ της βασικής αρτηρίας και των μέσων εγκεφαλικών αρτηριών, καθώς και σε ΔΧΥ των έσω καρωτίδων. Τόσο η αγγειογραφία όσο και το ΔΚΥ επιβεβαίωσαν τη ΔΕΚ σε όλους τους ασθενείς (k=1). Σε 9 περιπτώσεις με αμφοτερόπλευρη απουσία ακουστικού παραθύρου η εξέταση της πρόσθιας εγκεφαλικής κυκλοφορίας επιτεύχθηκε με ΔΧΥ των έσω καρωτίδων. Η προσθήκη του ΔΧΥ κατέστησε δυνατή την ανίχνευση της ΔΕΚ σε 15.2% περισσότερους ασθενείς σε σχέση με το συμβατικό ΔΚΥ βελτιώνοντας την απoτελεσματικότητα του τελευταίου στην επιβεβαίωση του ΕΘ.

Read more...

Κολλοειδής κύστη εγκεφάλου. Διερεύνηση με την Υπολογιστική και την Μαγνητική Τομογραφία: μελέτη 12 περιστατικών

Κολλοειδής κύστη εγκεφάλου. Διερεύνηση με την Υπολογιστική και την Μαγνητική Τομογραφία : μελέτη 12 περιστατικών

Χ. Ταρενίδου, Δ. Κωνσταντίνου, Ν. Βαχτσεβάνος, Φ. Τζίκος, Μ. Εμμανουηλίδου, Σ. Χονδροματίδου, Φ. Γκουτσαρίδου, Ι. Τσιτουρίδης

Τμήμα Νευροακτινολογίας, Γ. Ν. Παπαγεωργίου, Θεσ/νίκη

Περίληψη
Η κολλοειδής κύστη του εγκεφάλου είναι μια σπάνια, συγγενής, καλοήθης εξεργασία με τυπική θέση εντόπισης το πρόσθιο τμήμα της οροφής της 3ης κοιλίας. Η υπολογιστική (ΥΤ) και η μαγνητική Τομογραφία (ΜΤ) αποτελούν τις σύγχρονες απεικονιστικές μεθόδους για την ανάδειξη της θέσης και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της παθολογικής αυτής οντότητας. Σκοπός της μελέτης μας είναι η καταγραφή των απεικονιστικών ευρημάτων της κολλοειδούς κύστης του εγκεφάλου με την ΥΤ και την ΜΤ.
Μελετήσαμε τις εξετάσεις υπολογιστικής και μαγνητικής τομογραφίας 12 ασθενών με κολλοειδή κύστη εγκεφάλου (7 άνδρες και 5 γυναίκες). Στις εξετάσεις με την ΥΤ προ της ενδοφλέβιας χορήγησης σκιαγραφικού μέσου, σε 9 ασθενείς η βλάβη αναδείχθηκε υπέρπυκνη, σε 2 ισόπυκνη και σε 1 υπόπυκνη σε σχέση με το εγκεφαλικό παρέγχυμα. Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού μέσου παρατηρήθηκε ήπιος περιφερικός εμπλουτισμός σε 3 ασθενείς. Στις εξετάσεις με την ΜΤ η βλάβη απεικονίσθηκε στην T1WI ακολουθία με υψηλής έντασης σήμα σε 10 ασθενείς, με ίσης έντασης σήμα σε 1 και με χαμηλής έντασης σήμα επίσης σε 1 ασθενή. Στην T2WI ακολουθία απεικονίσθηκε με χαμηλό σήμα σε 9 ασθενείς, με ίσης έντασης σήμα σε 2 και με υψηλής έντασης σήμα σε 1 ασθενή. Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας παρατηρήθηκε ήπιος περιφερικός εμπλουτισμός της βλάβης σε 3 ασθενείς. Σε 10 περιπτώσεις η βλάβη εντοπίζονταν στο ύψος των μεσοκοιλιακών τρημάτων του Monro, σε μία στην αμφιμηνοειδή δεξαμενή και σε μία στην υπερεφιππιακή δεξαμενή. Συνοδός υδροκεφαλία αναδείχθηκε σε 7 ασθενείς, ενώ το μέγεθος της κολλοειδούς κύστης κυμαινόταν από 8-21mm.
Συμπερασματικά πιστεύουμε ότι τόσο η υπολογιστική όσο και η μαγνητική τομογραφία αποτελούν αξιόπιστες απεικονιστικές μεθόδους για την διερεύνηση και την διάγνωση της κολλοειδούς κύστης του εγκεφάλου.

Read more...

Πρωτοπαθές χοριοκαρκίνωμα μεσοθωρακίου: σπάνια παθολογική οντότητα. Περιγραφή περίπτωσης.

Πρωτοπαθές χοριοκαρκίνωμα μεσοθωρακίου: σπάνια παθολογική οντότητα. Περιγραφή περίπτωσης.

Στ. Αραποστάθη, Κ. Μπισύρη, Β. Σταυριανός, Ευ. Τσαμπάζης, Α. Πάσχος.

Ακτινολογικό Τμήμα Γ. Ν. Ελευσίνας "ΘΡΙΑΣΙΟ"

Περίληψη
Το πρωτοπαθές χοριοκαρκίνωμα του μεσοθωρακίου είναι ένας σπάνιος όγκος από εμβρυϊκά κύτταρα που αναπτύσσεται σε νέους άνδρες και χαρακτηρίζεται από απουσία όγκου των όρχεων, έχει δε πτωχή πρόγνωση. Τα υψηλά επίπεδα β-χοριακής γοναδοτροπίνης του ορού του αίματος είναι ενδεικτικά. Παρουσιάζουμε την περίπτωση ενός άνδρα ασθενή 35 ετών με ιστολογικά επιβεβαιωμένο πρωτοπαθές χοριοκαρκίνωμα μεσοθωρακίου και επιχειρούμε μία σύντομη βιβλιογραφική ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας.

Read more...

Πνευμονική σαρκοείδωση: Απεικονιστική διερεύνηση

Πνευμονική σαρκοείδωση: Απεικονιστική διερεύνηση

Β. Κυριάκου, Ν. Κοτζιαμάνη, Φ. Τζίκος, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό εργαστήριο Γ.Ν. Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκης

Περίληψη
Η σαρκοείδωση είναι μια πολυσυστηματική νόσος που χαρακτηρίζεται από την παρουσία μη τυροειδοποιημένων επιθηλιοειδών κοκκιωμάτων. Πρόκειται για αγνώστου αιτιολογίας νόσημα, αν και έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι ανοσολογικοί μηχανισμοί στην παθοφυσιολογία της. Μπορεί να προσβάλει οποιοδήποτε όργανο, χαρακτηριστική είναι όμως η προσβολή των πνευμόνων και των ενδοθωρακικών λεμφαδένων που αφορά το 90% των ασθενών με σαρκοείδωση. Η εντόπιση των κοκκιωμάτων στα λεμφαγγεία του διάμεσου πνευμονικού ιστού, προκαλεί συγκεκριμένες αλλοιώσεις στο πνευμονικό παρέγχυμα, οι οποίες μπορούν να αναδειχθούν και να μελετηθούν με την αξονική τομογραφία υψηλής διακριτικής ικανότητας.
Στο χρονικό διάστημα 2001-2009 υποβλήθηκαν στο τμήμα μας σε αξονική τομογραφία 57 ασθενείς με πνευμονική σαρκοείδωση. Σε όλους τους ασθενείς εξετάσθηκε η παρουσία λεμφαδένων στο μεσοθωράκιο και στις πύλες των πνευμόνων και οι αλλοιώσεις στο πνευμονικό παρέγχυμα. Τα ευρήματα της υπολογιστικής τομογραφίας υψηλής ευκρίνειας (Ηigh-Resolution,HRCT) περιελάμβαναν μικροοζίδια ή μεγαλύτερου μεγέθους όζους, γραμμοειδείς αλλοιώσεις, συρρέουσες μάζες, την εικόνα θολής υάλου καθώς και αλλοιώσεις πνευμονικής ίνωσης.
Συμπερασματικά, πιστεύουμε ότι η υψηλής ευκρίνειας υπολογιστική τομογραφία μπορεί να αναδείξει με ακρίβεια το ευρύ φάσμα των πνευμονικών αλλοιώσεων στη σαρκοείδωση, παίζοντας σημαντικό ρόλο στην διάγνωση, στην εκτίμηση της βαρύτητας και της εξέλιξης της νόσου, όπως και της αποτελεσματικότητας της θεραπείας στις αναστρέψιμες βλάβες.
Η εξοικείωση και αναγνώριση των μη ειδικών ευρημάτων της πνευμονικής σαρκοείδωσης, συμβάλλει σημαντικά στη διάγνωση των άτυπων μορφών της νόσου οι οποίες συχνά μπορεί να δημιουργήσουν διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα και να οδηγήσουν σε λανθασμένη διάγνωση.

Read more...

Υπερτροφική πυλωρική στένωση νεογνών: Υπερηχογραφική διερεύνηση

Υπερτροφική πυλωρική στένωση νεογνών: Υπερηχογραφική διερεύνηση

Φ. Τζίκος, Β. Κυριάκου, Ν. Κοτζιαμάνη, Α. Μπιντούδη, Χ. Δαμιανίδης, Χ. Σωτηριάδης, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Ν.Παπαγεωργίου,Θεσσαλονίκη

Περίληψη
Η υπερτροφική πυλωρική στένωση είναι νόσος της νεογνικής και πρώιμης βρεφικής ηλικίας με κύριο κλινικό σύμπτωμα τους προοδευτικά επιδεινούμενους εμέτους. Οφείλεται σε ιδιοπαθή υπερτροφία των κυκλοτερών μυϊκών ινών του πυλωρού, με συνέπεια τη στένωση του αυλού, τη διάταση του στομάχου, αυξημένο περισταλτισμό και ρουκετοειδείς εμέτους. Η θεραπεία είναι κατά κανόνα χειρουργική με πυλωρομυοτομή, γι' αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντική η αξιόπιστη διάγνωση.
Στα πλαίσια της εργασίας μας μελετήσαμε 28 νεογνά και βρέφη (7Θ και 21Α), ηλικίας από 1 έως 9 εβδομάδων (μέση ηλικία 3,5 εβδομάδων), τα οποία χειρουργήθηκαν κατά το διάστημα 2004 -2009 στην παιδοχειρουργική κλινική του νοσοκομείου μας με τελική διάγνωση υπερτροφική πυλωρική στένωση. Σε όλα τα περιστατικά διενεργήθηκε υπερηχοτομογραφικός έλεγχος. Κατά την υπερηχογραφική εξέταση έγινε έλεγχος της διαμέτρου του πυλωρού, του πάχους του μυϊκού χιτώνα και του μήκους του καναλιού. Για να τεθεί η διάγνωση, ως παθολογικές θεωρήθηκαν οι μετρήσεις: διάμετρος 15mm, μήκος>18mm, πάχος μυϊκού τοιχώματος 4mm. Στα 26 από τα 28 περιστατικά, το πάχος του μυϊκού τοιχώματος ήταν >4mm (από 4 έως 6mm, μέση τιμή 4,8 mm). Το μήκος του καναλιού κυμαινόταν μεταξύ 18 και 21mm με μέση τιμή τα 18,6 mm, ενώ η συνολική διάμετρος μεταξύ 13 και 18 mm. Σε 2 περιστατικά το πάχος του μυϊκού τοιχώματος ήταν εντός των φυσιολογικών ορίων (2,3 mm και 3,1 mm αντίστοιχα). Σε όλες τις περιπτώσεις παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της εξέτασης αυξημένος περισταλτισμός του στομάχου και αδυναμία διέλευσης του περιεχομένου του διαμέσου του πυλωρού. Σε 5 περιπτώσεις απεικονίστηκε το σημείο 'διπλής γραμμής' (double-track sign), ενώ σε 3 το σημείο 'ώμου' (shoulder sign).
Συμπερασματικά, πιστεύουμε ότι η υπερηχογραφία αποτελεί εξέταση εκλογής για τη διάγνωση της υπερτροφικής πυλωρικής στένωσης σε νεογνά. Σε περίπτωση μη διαγνωστικής εξέτασης, ο επανέλεγχος και η συνεκτίμηση των υπερηχογραφικών απεικονιστικών ευρημάτων με την κλινική εικόνα θέτουν κατά κανόνα τη διάγνωση.

Read more...

H υπερηχογραφία με σκιαγραφικό μέσο στην διάγνωση και παρακολούθηση των πυογενών ηπατικών αποστημάτων

H υπερηχογραφία με σκιαγραφικό μέσο στην διάγνωση και παρακολούθηση των πυογενών ηπατικών αποστημάτων

Ι. Μοσχούρης [1], Μ.Γ. Παπαδάκη [1], Γ. Αλτουβάς [2], Α. Φωτεινός [1], Π. Τσαγκούλη [1], Ε. Μπούμα [1], Δ. Ματσαϊδώνης [1]

[1] Ακτινολογικό Εργαστήριο, Π.Γ.Ν.Π. "Τζάνειο"
[2] Μικροβιολογικό Εργαστήριο, Π.Γ.Ν.Π. "Τζάνειο"

Περίληψη
Σκοπός: Η περιγραφή των χαρακτηριστικών των πυογενών ηπατικών αποστημάτων στην υπερηχογραφία με σκιαγραφικό μέσο (ΥΣΜ). Η εκτίμηση του ρόλου της ΥΣΜ στην διάγνωση, παρακολούθηση και υποβοήθηση της καθοδηγούμενης διαδερμικής θεραπείας των πυογενών ηπατικών αποστημάτων.
Υλικό-Μέθοδος: Μελετήθηκαν 11 ασθενείς (19-74 ετών), 5 με μονήρη και 6 με πολλαπλά (2-6) ηπατικά αποστήματα. Όλοι υπεβλήθησαν σε απλό υπερηχογράφημα ήπατος και ακολούθως σε ΥΣΜ με 2ης γενιάς σκιαγραφικό μέσο υπερήχων (μικροφυσαλίδες εξαφθοριουχου θείου). Η διάγνωση επιβεβαιώθηκε από την μικροσκοπική εξέταση του υλικού της παρακέντησης σε 10 περιπτώσεις και από τον συνδυασμό των κλινικο-εργαστηριακών, απεικονιστικών ευρημάτων και παρακολούθησης σε μία.
Αποτελέσματα: Στην απλή υπερηχογραφική εξέταση τα ευρήματα θεωρήθηκαν ενδεικτικά ηπατικού αποστήματος σε 7 ασθενείς. Στην ΥΣΜ, σε 10 από τους11 ασθενείς τα ηπατικά αποστήματα παρουσίασαν νεκρωτικό (μη ενισχυόμενο) περιεχόμενο και περιφερική ενίσχυση.Παρατηρήθηκε επίσης ενίσχυση εσωτερικών διαφραγματίων (n=10), εικόνα μελικηρύθρας (n=4), και περιεστιακή παροδική αρτηριακή υπερενίσχυση (n=3). Σε 1 από τους 11 ασθενείς, η βλάβη είχε άτυπη συμπεριφορά στην ΥΣΜ. Η παρακολούθηση με ΥΣΜ 4 εκ των ασθενών που υπεβλήθησαν σε υπερηχογραφικώς καθοδηγούμενη διαδερμική παροχέτευση ανέδειξε ελάττωση και τελικώς εξάλειψη του νεκρωτικού περιεχομένου και υποχώρηση της παθολογικής ενίσχυσης των βλαβών.
Συμπέρασμα: Η ΥΣΜ μπορεί να θέσει με ευχέρεια την διάγνωση στην πλειοψηφία των ηπατικών αποστημάτων, (με κριτήρια αντίστοιχα με αυτά που ισχύουν στην δυναμική μελέτη με υπολογιστική ή μαγνητική τομογραφία) και να χρησιμεύσει στην παρακολούθηση της διαδερμικής θεραπείας.

Read more...

Η ιστορία της Ακτινολογίας στη Θεσσαλονίκη

Η ιστορία της Ακτινολογίας στη Θεσσαλονίκη

Στ. Πότση [1], Στ. Καμτσίκη [1], A. Λευκόπουλος [1], Ε. Αλετρά -Χριστοπούλου [2], A. Χαριτάντη [1], Α.Σ .Δημητριάδης [1]

[1] Ακτινολογικό εργαστήριο Α.Π.Θ., Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ
[2] Ιστορία Ιατρικής, Ιατρική Σχολή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, Θεσσαλονίκη

Read more...

Πληροφοριακά συστήματα νοσοκομείων: Μια γενική θεώρηση

Πληροφοριακά συστήματα νοσοκομείων: Μια γενική θεώρηση

Μ. Γκέλη [1], Α.Ν. Χαλαζωνίτης [2], Ι.Α. Αποστολάκης [3]

[1] Α΄ Ακτινολογικό Τμήμα, Αντικαρκινικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών"Ο Άγιος Σάββας"
[2] Ακτινοδιαγνωστικό Εργαστήριο, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Αλεξάνδρα"
[3] Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας, Αθήνα, Ελλάδα


Περίληψη
Τα νοσοκομεία στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν σήμερα την πρόκληση της εισαγωγής νέων πληροφοριακών συστημάτων για την υποστήριξη όλων των βασικών διαδικασιών που επιτελούνται σε αυτά, τόσο διαχειριστικών όσο και κλινικών, εργαστηριακών και απεικονιστικών. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση των βασικών πληροφοριακών συστημάτων στο νοσοκομειακό περιβάλλον, ιδιαίτερα αυτών που αφορούν τον τομέα ιατρική απεικόνιση, με ειδικότερο στόχο να γίνει κατανοητό ότι η εφαρμογή τρόπων εργασίας, που θα εκμεταλλεύονται όσο το δυνατό καλύτερα τις δυνατότητες που προσφέρει το καινούργιο σύστημα, θα αποφέρει σημαντικά οφέλη στην ποιότητα περίθαλψης του ασθενούς. Αναλύονται το ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα νοσοκομείου, ο ηλεκτρονικός φάκελος υγείας, το πληροφοριακό σύστημα διαχείρισης ακτινολογικών εξετάσεων και τα συστήματα ψηφιακής αρχειοθέτησης, ηλεκτρονικής διαχείρισης και επικοινωνίας ιατρικών εικόνων.

Read more...

Σύνδρομο Madelung: Παρουσίαση περιστατικού και απεικονιστικά ευρήματα στην Υπολογιστική Τομογραφία

Σύνδρομο Madelung: Παρουσίαση περιστατικού και απεικονιστικά ευρήματα στην Υπολογιστική Τομογραφία

Ε. Τσώκου, Α. Ζούρλα, Γ. Τσώνου, Στ. Παπακώστας, Α. Χαλαζωνίτης

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ Γ.Ν.Α "ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ"

Περίληψη
Το σύνδρομο Madelung αποτελεί μια σπάνια μεταβολική διαταραχή που περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1846 από τον Brodie και χαρακτηρίζεται από διάχυτη συμμετρική συσσώρευση λίπους κυρίως στην περιοχή του τραχήλου, του ανώτερου κορμού και των άκρων. Έχουν περιγραφεί 3 τύποι ανάλογα με τη θέση εναπόθεσης του λίπους. Εμφανίζεται συχνότερα σε άνδρες και σχετίζεται με τη λήψη αλκοόλ. Παρότι το σύνδρομο Madelung στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελεί τυχαίο εύρημα, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την κλινική αυτή οντότητα και να εφιστούμε την προσοχή ειδικά στις περιπτώσεις επικείμενης χειρουργικής εξαίρεσης των βλαβών, λόγω του κινδύνου αιμορραγίας. Σκοπός της εργασίας μας είναι η παρουσίαση των απεικονιστικών ευρημάτων του συνδρόμου Madelung με την υπολογιστική τομογραφία (ΥΤ).

Read more...
Subscribe to this RSS feed

This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. Accessing our website, you agree that we can use these types of cookies.

OK