Ο ρόλος της καθοδηγούμενης με Αξονική Τομογραφία διατοιχωματικής βιοψίας στη διαφορική διάγνωση των πνευμονικών βλαβών με κοιλότητα

Ν. Κοτζιαμάνη, Μ. Μιχαηλίδης, Α. Άγριου, Α. Μπιντούδη, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο, ΓΝ Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σκοπός: της μελέτης μας είναι να αναδείξουμε τον ρόλο της καθοδηγούμενης με αξονική τομογραφία διατοιχωματικής βιοψίας στη δαφορική διάγνωση των πνευμονικών βλαβών με κοιλότητα, των οποίων τα απεικονιστικά ευρήματα και η κλινική εικόνα δεν μπορούν να θέσουν την διάγνωση. Υλικό-Μέθοδος: Μελετήθηκαν συνολικά 38 περιστατικά ασθενών (12 γυναίκες και 26 άνδρες, ηλικίας από 24-88 ετών και μέση ηλικία 56,4 έτη) με παρουσία κοιλότητας εντός περιφερικής μονήρους βλάβης, τα οποία παρουσίασαν ασαφή κλινική εικόνα και οδηγήθηκαν σε διατοιχωματική βιοψία για την τεκμηρίωση της διάγνωσης τους. Η μελέτη μας περιλαμβάνει πνευμονικές βλάβες διαμέτρου >1cm με παρουσία κοιλότητας, της οποίας το πάχος τοιχώματος είναι μεγαλύτερο ή ίσο από 4mm, στο παχύτερο σημείο του τοιχώματος και μικρότερο ή ίσο με 17mm. Αποτελέσματα: Το 36,8% των βλαβών ήταν καλοήθεις και το 63,2% κακοήθεις. Το 71% των κακοήθων βλαβών παρουσίασαν ανωμαλία στο εσωτερικό του τοιχώματος τους και από τις καλοήθεις βλάβες το 50%. Οι συχνότερες επιπλοκές που παρατηρήθηκαν ήταν πνευμοθώρακας και τοπική αιμορραγία. Συμπέρασμα: Η συμβολή της καθοδηγούμενης με αξονική τομογραφία διατοιχωματικής βιοψίας στην διαφορική διάγνωση των πνευμονικών βλαβών με κοιλότητα είναι σημαντική, λόγω αλληλοεπικάλυψης των ευρημάτων ανάμεσα στις καλοήθεις και τις κακοήθεις βλάβες, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου η κλινική εικόνα ή το ιστορικό του ασθενούς δεν είναι ενδεικτικά της νόσου.

Βελτιστοποίηση οπτικής πυκνότητας αμαύρωσης φιλμ, δόσης και ποιότητας απεικόνισης ομοιώματος μαστού στη μαστογραφία

Π. Μάρκου

Φυσικός - Ακτινοφυσικός Ιατρικής, MSc Διοίκησης Μονάδων Υγείας,

Περίληψη
Η επίδραση της οπτικής πυκνότητας (OΠ) αμαύρωσης των φιλμ μαστογραφίας ανθρωπόμορφου ομοιώματος μαστού τύπου CIRS-11A πάχους 45 mm, αξιολογήθηκε ποσοτικά ως προς την ποιότητα απεικόνισης και τη μέση δόση αδένα (mean glandular dose, MGD). Η αξιολόγηση έγινε σε ένα σύστημα μαστογράφου τύπου Siemens Mammomat 300 για συγκεκριμένο συνδυασμό ενισχυτικής πινακίδας-φιλμ και συνθηκών εμφάνισης. Σε αυτόματη έκθεση με 28 kV MoMo, με την αύξηση των επιλογών σταθμών του συστήματος αυτόματης έκθεσης (AEC) του μαστογράφου, το φορτίο (mAs) έκθεσης, η MGD και η ΟΠ των φιλμ βρέθηκε να αυξάνεται γραμμικά, με σημαντική επίδραση στην ποιότητα απεικόνισης του ομοιώματος μαστού. Η καλύτερη ποιότητα απεικόνισης διαπιστώθηκε σε περιοχή ΟΠ μεταξύ τιμών 1,4-1,8 και έτσι προσδιορίσθηκε η αναγκαία ρύθμιση του AEC για επίτευξη της βέλτιστης ΟΠ των φιλμ με αποδεκτές τιμές MGD μαστού. O καθορισμός της βέλτιστης ΟΠ συστήνεται να πραγματοποιείται σε κάθε σύστημα κλασικής μαστογραφίας με μια παρόμοια μέθοδο.

Διαδερμική αγγειοπλαστική των λαγονίων αρτηριών. Μακροχρόνια αποτελέσματα επί 100 ασθενών.

Ι. Ιωαννίδης [1], Ι. Κορνέζος [3], Δ. Γκάργκας [2], Ι. Δερμιτζάκης [1], Α. Γουλιάμος [2], Α. Χατζηιωάννου [2], Δ. Μουρίκης [2]

[1] Γ.Ν. Νικαίας "Αγ. Παντελεήμων" Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα.
[2] Αρεταίειο Νοσοκομείο, Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα.
[3] Τζάνειο Νοσοκομείο, Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα.

Περίληψη
Σκοπός: Η τεκμηρίωση μέσω της μακροχρόνιας μελέτης της διαδερμικής αγγειοπλαστικής των λαγονίων αρτηριών, αποτελεί αξιόπιστη θεραπευτική μέθοδο αντιμετώπισης των στενώσεων των λαγονίων αγγείων με ικανοποιητικά αποτελέσματα στη μείωση - εξάλειψη των συμπτωμάτων ισχαιμίας των κάτω άκρων και των οργάνων της πυέλου, καθώς και η παραμονή των θεραπευτικών αποτελεσμάτων της στην πάροδο του χρόνου.
Υλικό - Μέθοδος: Το υλικό που μελετάται αφορά 100 ασθενείς που πραγματοποίησαν αγγειοπλαστική με τοποθέτηση μεταλλικών ενδοπροθέσεων (stents), στο Αρεταίειο νοσοκομείο. Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της βατότητας των αγγείων που πραγματοποιήθηκε επεμβατική πράξη, γίνεται με τη μελέτη αγγειογραφικών επαναληπτικών μεθόδων που συστήνει το τμήμα στους ασθενείς. Ο χρόνος επαναληπτικού αγγειογραφικού ελέγχου (follow-up), είναι οι 6, 12 μήνες και ακολούθως κάθε έτος.
Οι αγγειοπλαστικές πραγματοποιήθηκαν από τον 6/1992 έως τον 6/2006. Τα έτη που επανελέγχθηκαν είναι από 6/2000 έως 12/2006. Από τους 100 ασθενείς ο μικρότερος χρόνος επανελέγχου ασθενούς είναι οι 2 μήνες, ενώ ο μεγαλύτερος 144 μήνες. Μέσος όρος ηλικίας 60,67 έτη και αφορά 83 άνδρες και 17 γυναίκες.
Αποτελέσματα: Από τη μελέτη των επαναληπτικών αγγειογραφικών ελέγχων η βατότητα 6μήνου υπολογίζεται 92,5% , η βατότητα 12μήνου 82,76% και η βατότητα 24μήνου και άνω 72,3%.
Συμπεράσματα: Οι αγγειοπλαστικές τεχνικές με μπαλόνι και τοποθέτηση stent αποτελούν ασφαλείς και αξιόπιστες θεραπευτικές μέθοδοι στην αποφρακτική νόσο των λαγονίων αγγείων, τα μακροχρόνια αποτελέσματα των οποίων συμφωνούν με άλλες αναφορές σε μελέτες παρόμοιες, σύγχρονες και παλαιότερες.

Ακολουθίες διάχυσης μαγνητικού συντονισμού: Συμβολή στην διαφοροδιάγνωση οστεοπορωτικών από κακοήθη κατάγματα σπονδυλικής στήλης

Τ. Γερούκης, Ξ. Πήττα, Ε. Βαφειάδης, Π. Παλλάδας

Τμήμα Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου Γενικού Περιφερικού Νοσοκομείου "Γ. Παπανικολάου"

Περίληψη
Σκοπός: Η διάκριση μεταξύ των διαφόρων τύπων καταγμάτων στην σπονδυλική στήλη έχει μεγάλη κλινική σημασία λόγω των διαφορετικών θεραπευτικών δυνατοτήτων. Σκοπός της εργασίας είναι η εκτίμηση της χρησιμότητας των ακολουθιών μοριακής διάχυσης και του υπολογισμού του συντελεστή διάχυσης (ADC) στον διαχωρισμό των καλοήθων από τα κακοήθη κατάγματα.
Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν 35 ασθενείς με ιστορικό άλγους σπονδυλικής στήλης με τις συμβατικές ακολουθίες μαγνητικού συντονισμού και με ακολουθίες μοριακής διάχυσης. Στο τέλος μετρήθηκε η τιμή του συντελεστή διάχυσης στον χάρτη ADC στην περιοχή του κατεαγόντος σπονδύλου.
Αποτελέσματα: Στις ακολουθίες διάχυσης με b-value 1000 s/mm2, τα καλοήθη οξέα κατάγματα είχαν χαμηλότερο σήμα συγκριτικά με τον φυσιολογικό μυελό των οστών ενώ τα κακοήθη παρουσίαζαν αυξημένης έντασης σήμα συγκριτικά με αυτόν. Στον δε χάρτη ADC, τα οστεοπορωτικά κατάγματα είχαν υψηλότερο συντελεστή διάχυσης. Αναλυτικότερα οι μέσες τιμές του συντελεστή διάχυσης ήταν 0.51 (+/- 0,23) x 10-3 mm2 sec-1 για τα κακοήθη κατάγματα και 1.33 (+/- 0,47) x 10-3 mm2 sec-1 για τα οστεοπορωτικά κατάγματα.
Συμπεράσματα: Οι τιμές του χάρτη ADC στα καλοήθη οξέα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης είναι σημαντικά υψηλότερες από εκείνες των παθολογικών καταγμάτων. Οι εν λόγω τιμές επιτρέπουν την ποσοτική εκτίμηση της κυτταροβρίθειας του οστικού μυελού, καθιστώντας έτσι δυνατή την διάκριση της κακοήθειας.