Η εφαρμογή του διακογχικού Doppler υπερηχογραφήματος στην επιβεβαίωση του εγκεφαλικού θανάτου

Θ. Σολδάτος [1], Γ. Καρύδας [2], Δ. Καρακίτσος [3], Μ. Τσουρούλας [1], Κ. Χατζημιχαήλ [4], Μ. Παπαθανασίου [4], Α. Γουλιάμος [5], Α. Καραμπίνης [3], Χ. Δρόσος [1]

[1] Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων,
[2] Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας και
[3] Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Γ.Ν.Α. "Γ. Γεννηματάς"
[4] Β' Εργαστήριο Ακτινολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Π.Γ.Ν.Α. "Αττικό"
[5] Α' Εργαστήριο Ακτινολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Π.Ν.Γ.Α. "Αρεταίειο"

Περίληψη
Στον εγκεφαλικό θάνατο (ΕΘ) τo διακρανιακό Doppler υπερηχογράφημα (ΔΚY) παρέχει αξιόπιστη επιβεβαίωση της διακοπής της εγκεφαλικής κυκλοφορίας (ΔΕΚ), ωστόσο η μέθοδος δεν είναι εφαρμόσιμη σε ασθενείς με αμφοτερόπλευρη απουσία κροταφικού ακουστικού παραθύρου. Προσθέσαμε το διακογχικό Doppler υπερηχογράφημα (ΔΧΥ) των έσω καρωτίδων στο πρωτόκολλο διάγνωσης ΕΘ με ΔΚΥ, και συγκρίναμε τα ευρήματα της νέας μεθόδου με την αγγειογραφία εγκεφάλου. Εξήντα οχτώ ασθενείς με κλινική διάγνωση ΕΘ υποβλήθηκαν σε αγγειογραφία τεσσάρων αγγείων, ΔΚΥ της βασικής αρτηρίας και των μέσων εγκεφαλικών αρτηριών, καθώς και σε ΔΧΥ των έσω καρωτίδων. Τόσο η αγγειογραφία όσο και το ΔΚΥ επιβεβαίωσαν τη ΔΕΚ σε όλους τους ασθενείς (k=1). Σε 9 περιπτώσεις με αμφοτερόπλευρη απουσία ακουστικού παραθύρου η εξέταση της πρόσθιας εγκεφαλικής κυκλοφορίας επιτεύχθηκε με ΔΧΥ των έσω καρωτίδων. Η προσθήκη του ΔΧΥ κατέστησε δυνατή την ανίχνευση της ΔΕΚ σε 15.2% περισσότερους ασθενείς σε σχέση με το συμβατικό ΔΚΥ βελτιώνοντας την απoτελεσματικότητα του τελευταίου στην επιβεβαίωση του ΕΘ.

Κολλοειδής κύστη εγκεφάλου. Διερεύνηση με την Υπολογιστική και την Μαγνητική Τομογραφία : μελέτη 12 περιστατικών

Χ. Ταρενίδου, Δ. Κωνσταντίνου, Ν. Βαχτσεβάνος, Φ. Τζίκος, Μ. Εμμανουηλίδου, Σ. Χονδροματίδου, Φ. Γκουτσαρίδου, Ι. Τσιτουρίδης

Τμήμα Νευροακτινολογίας, Γ. Ν. Παπαγεωργίου, Θεσ/νίκη

Περίληψη
Η κολλοειδής κύστη του εγκεφάλου είναι μια σπάνια, συγγενής, καλοήθης εξεργασία με τυπική θέση εντόπισης το πρόσθιο τμήμα της οροφής της 3ης κοιλίας. Η υπολογιστική (ΥΤ) και η μαγνητική Τομογραφία (ΜΤ) αποτελούν τις σύγχρονες απεικονιστικές μεθόδους για την ανάδειξη της θέσης και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της παθολογικής αυτής οντότητας. Σκοπός της μελέτης μας είναι η καταγραφή των απεικονιστικών ευρημάτων της κολλοειδούς κύστης του εγκεφάλου με την ΥΤ και την ΜΤ.
Μελετήσαμε τις εξετάσεις υπολογιστικής και μαγνητικής τομογραφίας 12 ασθενών με κολλοειδή κύστη εγκεφάλου (7 άνδρες και 5 γυναίκες). Στις εξετάσεις με την ΥΤ προ της ενδοφλέβιας χορήγησης σκιαγραφικού μέσου, σε 9 ασθενείς η βλάβη αναδείχθηκε υπέρπυκνη, σε 2 ισόπυκνη και σε 1 υπόπυκνη σε σχέση με το εγκεφαλικό παρέγχυμα. Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού μέσου παρατηρήθηκε ήπιος περιφερικός εμπλουτισμός σε 3 ασθενείς. Στις εξετάσεις με την ΜΤ η βλάβη απεικονίσθηκε στην T1WI ακολουθία με υψηλής έντασης σήμα σε 10 ασθενείς, με ίσης έντασης σήμα σε 1 και με χαμηλής έντασης σήμα επίσης σε 1 ασθενή. Στην T2WI ακολουθία απεικονίσθηκε με χαμηλό σήμα σε 9 ασθενείς, με ίσης έντασης σήμα σε 2 και με υψηλής έντασης σήμα σε 1 ασθενή. Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας παρατηρήθηκε ήπιος περιφερικός εμπλουτισμός της βλάβης σε 3 ασθενείς. Σε 10 περιπτώσεις η βλάβη εντοπίζονταν στο ύψος των μεσοκοιλιακών τρημάτων του Monro, σε μία στην αμφιμηνοειδή δεξαμενή και σε μία στην υπερεφιππιακή δεξαμενή. Συνοδός υδροκεφαλία αναδείχθηκε σε 7 ασθενείς, ενώ το μέγεθος της κολλοειδούς κύστης κυμαινόταν από 8-21mm.
Συμπερασματικά πιστεύουμε ότι τόσο η υπολογιστική όσο και η μαγνητική τομογραφία αποτελούν αξιόπιστες απεικονιστικές μεθόδους για την διερεύνηση και την διάγνωση της κολλοειδούς κύστης του εγκεφάλου.

Πρωτοπαθές χοριοκαρκίνωμα μεσοθωρακίου: σπάνια παθολογική οντότητα. Περιγραφή περίπτωσης.

Στ. Αραποστάθη, Κ. Μπισύρη, Β. Σταυριανός, Ευ. Τσαμπάζης, Α. Πάσχος.

Ακτινολογικό Τμήμα Γ. Ν. Ελευσίνας "ΘΡΙΑΣΙΟ"

Περίληψη
Το πρωτοπαθές χοριοκαρκίνωμα του μεσοθωρακίου είναι ένας σπάνιος όγκος από εμβρυϊκά κύτταρα που αναπτύσσεται σε νέους άνδρες και χαρακτηρίζεται από απουσία όγκου των όρχεων, έχει δε πτωχή πρόγνωση. Τα υψηλά επίπεδα β-χοριακής γοναδοτροπίνης του ορού του αίματος είναι ενδεικτικά. Παρουσιάζουμε την περίπτωση ενός άνδρα ασθενή 35 ετών με ιστολογικά επιβεβαιωμένο πρωτοπαθές χοριοκαρκίνωμα μεσοθωρακίου και επιχειρούμε μία σύντομη βιβλιογραφική ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας.

Πνευμονική σαρκοείδωση: Απεικονιστική διερεύνηση

Β. Κυριάκου, Ν. Κοτζιαμάνη, Φ. Τζίκος, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό εργαστήριο Γ.Ν. Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκης

Περίληψη
Η σαρκοείδωση είναι μια πολυσυστηματική νόσος που χαρακτηρίζεται από την παρουσία μη τυροειδοποιημένων επιθηλιοειδών κοκκιωμάτων. Πρόκειται για αγνώστου αιτιολογίας νόσημα, αν και έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι ανοσολογικοί μηχανισμοί στην παθοφυσιολογία της. Μπορεί να προσβάλει οποιοδήποτε όργανο, χαρακτηριστική είναι όμως η προσβολή των πνευμόνων και των ενδοθωρακικών λεμφαδένων που αφορά το 90% των ασθενών με σαρκοείδωση. Η εντόπιση των κοκκιωμάτων στα λεμφαγγεία του διάμεσου πνευμονικού ιστού, προκαλεί συγκεκριμένες αλλοιώσεις στο πνευμονικό παρέγχυμα, οι οποίες μπορούν να αναδειχθούν και να μελετηθούν με την αξονική τομογραφία υψηλής διακριτικής ικανότητας.
Στο χρονικό διάστημα 2001-2009 υποβλήθηκαν στο τμήμα μας σε αξονική τομογραφία 57 ασθενείς με πνευμονική σαρκοείδωση. Σε όλους τους ασθενείς εξετάσθηκε η παρουσία λεμφαδένων στο μεσοθωράκιο και στις πύλες των πνευμόνων και οι αλλοιώσεις στο πνευμονικό παρέγχυμα. Τα ευρήματα της υπολογιστικής τομογραφίας υψηλής ευκρίνειας (Ηigh-Resolution,HRCT) περιελάμβαναν μικροοζίδια ή μεγαλύτερου μεγέθους όζους, γραμμοειδείς αλλοιώσεις, συρρέουσες μάζες, την εικόνα θολής υάλου καθώς και αλλοιώσεις πνευμονικής ίνωσης.
Συμπερασματικά, πιστεύουμε ότι η υψηλής ευκρίνειας υπολογιστική τομογραφία μπορεί να αναδείξει με ακρίβεια το ευρύ φάσμα των πνευμονικών αλλοιώσεων στη σαρκοείδωση, παίζοντας σημαντικό ρόλο στην διάγνωση, στην εκτίμηση της βαρύτητας και της εξέλιξης της νόσου, όπως και της αποτελεσματικότητας της θεραπείας στις αναστρέψιμες βλάβες.
Η εξοικείωση και αναγνώριση των μη ειδικών ευρημάτων της πνευμονικής σαρκοείδωσης, συμβάλλει σημαντικά στη διάγνωση των άτυπων μορφών της νόσου οι οποίες συχνά μπορεί να δημιουργήσουν διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα και να οδηγήσουν σε λανθασμένη διάγνωση.