Διερεύνηση κοιλίας με τις ακολουθίες διάχυσης - Ο ρόλος του υπολογισμού του φαινομενικού συντελεστή διάχυσης.

Τ. Γερούκης, Α. Πετρίδης, Α. Παπαχριστοδούλου, Κ. Αναστασιάδου, Ε. Βαφειάδης, Π. Παλλάδας

Τμήμα Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου Γενικού Περιφερικού Νοσοκομείου "Γ. Παπανικολάου"

Περίληψη
Σκοπός: Η ανίχνευση των ενδοκοιλιακών βλαβών καθώς και ο προσδιορισμός του χαρακτήρα αυτών είναι ένα ζωτικής σημασίας θέμα που καθορίζει την αντιμετώπιση του ασθενούς. Σκοπός της εργασίας είναι η εκτίμηση της χρησιμότητας των ακολουθιών μοριακής διάχυσης και του υπολογισμού του συντελεστή διάχυσης (ADC) στη διερεύνηση διαφόρου τύπου βλαβών κοιλίας.
Υλικό και μέθοδος: Εξετάσθηκαν 78 περιπτώσεις ασθενών με βλάβη στην κοιλιακή χώρα τόσο με τις συμβατικές ακολουθίες μαγνητικού συντονισμού όσο και με ακολουθίες μοριακής διάχυσης. Μετά τη δημιουργία χαρτών ADC έγινε ποσοτική ανάλυση του φαινομενικού συντελεστή διάχυσης στις περιοχές ενδιαφέροντος διαφορετικών ενδοκοιλιακών οργάνων.
Αποτελέσματα: Οι τιμές του ADC στο ήπαρ δεν εμφάνισαν ιδιαίτερη διαφορά ανάμεσα σε 13 περιστατικά ΗΚΚ και 24 μεταστατικές εστίες. Η μέση τιμή του ADC σε τέσσερις ασθενείς με στρωματικό όγκο ήταν 1,18 (mm2/sec), σε δέκα ασθενείς με υποτροπή όγκου παχέος εντέρου 1,07, σε εφτά με όγκο παγκρέατος 1,38 και τέσσερις με μεταστατικές εστίες επινεφριδίων 1,19 (δεν παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη διαφορά από 9 αδενώματα - 1,2). Γενικά, η μέση τιμή του ADC στις κακοήθεις βλάβες ήταν χαμηλότερη σε σχέση με τις καλοήθεις βλάβες.
Συμπέρασμα: Η εκτίμηση του ADC στα ενδοκοιλιακά όργανα και βλάβες μπορεί να προσφέρει επιπρόσθετες πληροφορίες (σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες διαθέσιμες ακολουθίες και τεχνικές) στον επιτυχή χαρακτηρισμό των κακοήθων βλαβών.

Θερμοκαυτηρίαση νεοπλασμάτων ήπατος (εφαρμογή της μεθόδου σε περιπτώσεις όγκων που γειτνιάζουν με μεγάλα αγγειακά στελέχη)

Ε. Κολλιάκου (1), Χ.Τριαντοπούλου (1), Π. Μανιάτης (1), Ι. Σιάφας (1), Σ. Δελής (2), Χ. Δερβένης (2), Ι. Παπαηλιού (1)

(1) Τμήμα Αξονικού Τομογράφου και
(2) Α΄Χειρουργική κλινική, Κωνσταντοπούλειο Γενικό Νοσοκομείο, Αθήνα

Περίληψη
Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της θερμοκαυτηρίασης των πρωτοπαθών και μεταστατικών ηπατικών όγκων που γειτνιάζουν με μεγάλα αγγειακά στελέχη, υπό την καθοδήγηση της αξονικής τομογραφίας.
Παρουσιάζουμε μία μελέτη από μία σειρά δικών μας περιστατικών, ενώ γίνεται και μία εκτενής ανασκόπηση από τη διεθνή βιβλιογραφία, όσον αφορά τον τρόπο αντιμετώπισης, την αποτελεσματικότητα και τις επιπλοκές που προκύπτουν από τη θερμοκαυτηρίαση όγκων που είναι παρακείμενοι σε αγγεία.

Ενδοτοιχωματικό αιμάτωμα θωρακικής αορτής. Ενδιαφέρουσα περίπτωση

Αλ. Μήκα, Δ. Καρακύκλας, Π. Λαμπροπούλου, Θ. Σολδάτος, Χ. Δρόσος

Τμήμα Νεότερων Απεικονιστικών Μεθόδων, Γ.Ν.Α. "Γ.ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ"

Περίληψη
Το ενδοτοιχωματικό αιμάτωμα της θωρακικής αορτής είναι ένας σπάνιος τύπος διαχωρισμού. Απεικονίζεται με ασφάλεια και βεβαιότητα στην απλή αξονική τομογραφία, πριν την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικής ουσίας. Εάν διαφύγει της προσοχής, μπορεί να εξελιχθεί σε τυπικό διαχωρισμό αορτής, με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας.

Η απεικόνιση με ΥΤ θώρακος της πνευμονικής νόσου επί κολλαγονώσεων

Π. Tσαγκούλη, Ι. Τσαγγαρίδου, Α. Μπουγά, Ε. Σωτηροπούλου, Μ. Σεφέρος, Λ. Θάνος

Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Θώρακος Αθηνών " Η ΣΩΤΗΡΙΑ "
Τμήμα Ιατρικής Απεικόνισης και Επεμβατικής Ακτινολογίας

Περίληψη
Σκοπός: Η καταγραφή και ανάλυση των χαρακτηριστικών απεικονιστικών ευρημάτων στην υπολογιστική τομογραφία θώρακος (Υ.Τ) στις περιπτώσεις προσβολής των πνευμόνων σε ασθενείς με νόσο του κολλαγόνου.
Υλικό - Μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά 36 ασθενείς ( 25 γυναίκες και 11 άνδρες) με επιβεβαιωμένο κολλαγονικό νόσημα που είχαν νοσηλευτεί στο νοσοκομείο μας. Σε όλους τους ασθενείς πραγματοποιήθηκε στο τμήμα μας, Υ.Τ θώρακος ελικοειδούς σάρωσης 2 τομών και πάχους τομής 5mm και συμπληρωματικός έλεγχος με HRCT (τομές πάχους 1mm κάθε 10mm) ενώ σε 9 εξ αυτών διενεργήθηκε επιπλέον έλεγχος σε εκπνευστική φάση. Από τους ασθενείς οι 12 έπασχαν από συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ 33,3%), οι 18 από ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ 50%), οι 3 από σ. Sjogren (8,3%) και οι 3 από σκληρόδερμα ( 8,3%).
Αποτελέσματα: Τα κύρια ευρήματα ήσαν:
- Διηθήματα θολής υάλου (26,2%-70%)
- Εικόνα μελικηρήθρας (40%-66,6%)
- Βρογχιεκτασίες εξ έλξεως (40%-75%)
- Αποφρακτική βρογχιολίτιδα (10%-56,25%)
Αξιολογήθηκαν επίσης και τα επιμέρους ευρήματα: υπεζωκοτική συλλογή, διόγκωση μεσοθωρακικών λεμφαδένων ,περικαρδιακή συλλογή, παγίδευση αέρα.
Συμπέρασμα: Όλες οι κολλαγονώσεις προσβάλλουν το αναπνευστικό σύστημα, χωρίς όμως τα απεικονιστικά ευρήματα να είναι ειδικά της πρωτοπαθούς νόσου. Κοινό εύρημα αποτελεί η δευτεροπαθής διάμεση ίνωση.