Τόμος 42, (1):58-61, 2011

Π. Κρανιώτης, Ε. Τσώτα, Ε. Σκόνδρας, Π. Ζαμπάκης, Χ. Καλογεροπούλου, Θ. Πέτσας

Κλινικό εργαστήριο Aκτινολογίας Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών

ΠΕΡΙΛΗΨΗ:

Η κήλη του θυροειδούς τρήματος αποτελεί μια σπάνια αιτία ειλεού, με μη ειδική κλινική εικόνα και αυξημένη θνησιμότητα σε περιπτώσεις με καθυστερημένη διάγνωση. Η αξονική τομογραφία αποτελεί μια διαγνωστική μέθοδο με αυξημένη ευαισθησία που μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την πρόγνωση αυτών των ασθενών. Παρουσιάζουμε ένα περιστατικό κήλης θυροειδούς τρήματος με τυπικούς χαρακτήρες που αντιμετωπίσθηκε με χειρουργική ανάταξη.

Τόμος 42, (1):52-57, 2011

Ν. Βαχτσεβάνος, Δ. Κωνσταντίνου, Φ. Τζίκος, Β. Δημαρέλος, Χ. Δαμιανίδης, Β. Κυριάκου, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Ν.“Παπαγεωργίου”, Θεσσαλονίκη

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σκοπός: Η ανάδειξη του ρόλου της απλής ακτινογραφίας θώρακος, της υπολογιστικής και μαγνητικής τομογραφίας στη διάγνωση της κήλης Morgagni.
Υλικό-Μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά 12 ασθενείς (7 άρρενες και 5 θήλεις) ηλικίας από 3 μηνών έως 65 ετών με κήλη Morgagni. Οι 8 από αυτούς ήταν ασυμπτωματικοί. Η κήλη εντοπίστηκε τυχαία μετά από απλή ακτινογραφία θώρακος και επιβεβαιώθηκε με αξονική τομογραφία. Από τους υπόλοιπους 4 ασθενείς, οι 3 παρουσίασαν κλινική εικόνα από το αναπνευστικό και γαστρεντερικό σύστημα και η διάγνωση τέθηκε με την αξονική τομογραφία, ενώ σε ένα βρέφος 3 μηνών με κλινική εικόνα από το αναπνευστικό πραγματοποιήθηκε αξονική και μαγνητική τομογραφία.
Αποτελέσματα: Το περιεχόμενο της κήλης σε 6 ασθενείς ήταν επιπλοϊκό λίπος και τμήμα παχέος εντέρου. Σε 4 απεικονίστηκε μόνο επιπλοϊκό λίπος, σε 1 ασθενή εντοπίστηκε επιπλοϊκό λίπος και έλικες λεπτού εντέρου, ενώ τέλος σε 1 ασθενή (βρέφος 3 μηνών) το περιεχόμενο της κήλης  αντιστοιχούσε σε τμήμα του ήπατος. Η διάγνωση επιβεβαιώθηκε σε όλους(12) με υπολογιστική τομογραφία, επιπλέον δε το βρέφος υποβλήθηκε και σε μαγνητική τομογραφία.

Συμπέρασμα: Η υπολογιστική τομογραφία αποτελεί την εξέταση εκλογής  για τη διάγνωση της κήλης  Morgagni. Η χρήση της μαγνητικής τομογραφίας περιορίζεται στις περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα.

Τόμος 42, (1):47-51, 2011

Β. Μπιζίμη1, Χ.Σ. Μπαλτάς1, Α.Π. Μπαλανίκα2, Μ. Τσουρούλας1 , Χ. Δρόσος1

1:  Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων, Γ.Ν.Α. «Γ. Γεννηματάς»
2:  Τμήμα Υπολογιστικής Τομογραφίας, Γ.Ν. «Ασκληπιείο Βούλας»

ΠΕΡΙΛΗΨΗ  

Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι η περιγραφή περίπτωσης εστιακής κοκκιωματώδους επιδιδυμίτιδας σε νέο άνδρα με ανώδυνη διόγκωση του ημιοσχέου. Αναφέρονται και αξιολογούνται τα ευρήματα της υπερηχοτομογραφίας, συμπεριλαμβανομένης της απεικόνισης με B-mode και έγχρωμο Doppler έλεγχο. Αν και η ακριβής προεγχειρητική διάγνωση δεν ήταν εφικτή, κύρια λόγω των μη ειδικών απεικονιστικών ευρημάτων (μόρφωμα μικρού μεγέθους, εντοπιζόμενο στην ουρά της επιδιδυμίδας, σχετικά σαφών ορίων, μικτής ηχωμορφολογίας, με παρουσία μικροαποτιτανώσεων και λίαν αυξημένης αγγείωσης) κατέστη σαφές πως αυτό που κατά κύριο λόγο μπορεί να επιτύχει η υπερηχοτομογραφία είναι η διάκριση καλοήθων συμπαγών από συμπαγείς φλεγμονώδεις μάζες. Στα πλαίσια αυτά, τα πρότυπα προσέγγισης-διερεύνησης και η διαφορική διάγνωση των εξωορχικών ψηλαφητών μαζών είναι ευρέα.

Τόμος 42, (1):38-46, 2011

Β Δημαρέλος, Α Μπιντούδη, Φ Τζίκος, Ν Βαχτσεβάνος, Γ Ροδοκαλάκης, Β Κυριάκου, Ν Κοτζιαμάνη, Α  Άγριου,Μ  Εμμανουλίδου.

Ακτινολογικό Εργαστήριο, Γ.Ν. Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

    Εισαγωγή - Σκοπός: Η οπισθοπεριτοναϊκή ίνωση είναι μια σχετικά σπάνια νόσος, που χαρακτηρίζεται από την παραγωγή και εναπόθεση ινώδους-φλεγμονώδους ιστού κατά μήκος του οπισθοπεριτοναϊκού χώρου, κυρίως γύρω από την αορτή και τα λαγόνια αγγεία. Η νόσος είναι συνήθως πρωτοπαθούς αιτιολογίας, αλλά παρατηρείται και δευτεροπαθώς ως αποτέλεσμα χρήσης ορισμένων φαρμάκων, κακοήθων νοσημάτων, λοιμώξεων ή χειρουργικών επεμβάσεων. Η αξονική και η μαγνητική τομογραφία θεωρούνται οι εξετάσεις εκλογής για την διάγνωση της νόσου και την ανάδειξη της έκτασής της στον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο. Σκοπός της εργασίας είναι η περιγραφή των απεικονιστικών ευρημάτων της οπισθοπεριτοναϊκής ίνωσης με την αξονική και την μαγνητική τομογραφία.
    Υλικό - Μέθοδοι: Το υλικό της εργασίας περιλάμβανε 18 ασθενείς (14 άνδρες, 4 γυναίκες, ηλικίας 23 έως 74 ετών) με οπισθοπεριτοναϊκή ίνωση, που αποδείχθηκε είτε με βιοψία (σε 8 ασθενείς), είτε με βάση τα κλινικοεργαστηριακά ευρήματα και την ανταπόκριση στην θεραπεία (10 ασθενείς). Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε αξονική τομογραφία ή/και μαγνητική τομογραφία πριν και μετά την χορήγηση σκιαγραφικού για την διάγνωση και για την εκτίμηση του σταδίου της νόσου.
    Αποτελέσματα: Σε 15 ασθενείς η οπισθοπεριτοναϊκή ίνωση ήταν πρωτοπαθής και σε 3 ασθενείς δευτεροπαθούς αιτιολογίας. Σε 11 ασθενείς η ίνωση εντοπίζονταν περιοαορτικά, σε 3 ασθενείς η ίνωση επεκτείνονταν κάτω από τον διχασμό της κοιλιακής αορτής, ενω σε 1 ασθενή η ίνωση περιορίζονταν στον προϊερό χώρο. Ο ινώδης ιστός ήταν υπόπυκνος ή ισόπυκνος του μυϊκού ιστού στην αξονική τομογραφία τόσο πριν όσο και μετά την χορήγηση σκιαστικού. Στην εξέταση με την μαγνητική τομογραφία, το σήμα του ινώδους ιστού ήταν χαμηλό στην Τ1 ακολουθία, χαμηλό προς ενδιάμεσο σήμα στην Τ2 ακολουθία, ενώ παρατηρήθηκαν διάφοροι βαθμοί εμπλουτισμού του παθολογικού ιστού μετά την χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας.
    Συμπεράσματα: Η αξονική και μαγνητική τομογραφία είναι οι απεικονιστικές μέθοδοι εκλογής για την διάγνωση και την διαφορική διάγνωση της οπισθοπεριτοναϊκής ίνωσης, την αξιολόγηση των επιπλοκών και την ανταπόκριση των ασθενών στην θεραπευτική αγωγή. Επιπλέον, η διαδερμική βιοψία με την καθοδήγηση αξονικού τομογράφου είναι χρήσιμη σε επιλεγμένες περιπτώσεις για την διάγνωση της νόσου.