Τόμος 42, (2):131-136, 2011

Β. Ουρανός, Ε. Κυρατζή, Κ. Στεφανίδης, Αικ. Ταβερναράκη, Δ. Χονδρός

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Παρουσιάζεται η σπάνια περίπτωση ασθενούς με πολλαπλές ηπατικές εντοπίσεις κατά τη διάγνωση πολλαπλού μυελώματος. Ο ασθενής παραπέμφθηκε στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου μας λόγω προοδευτικά επιδεινούμενης οσφυαλγίας. Η γενική αίματος ήταν φυσιολογική, η ηπατική βιοχημεία διαταραγμένη, ενώ η CT έδειξε πολλαπλές υπόπυκνες εντοπίσεις στο ηπατικό παρέγχυμα. Διάγνωση τέθηκε μετά από βιοψία ήπατος και επιβεβαιώθηκε από χειρουργικό παρασκεύασμα (πεταλεκτομή Ο1-Ο3).

Τόμος 42, (2):125-130, 2011

Π. Μασμανίδης, Ν. Κοτζιαμάνη, Α. Μπιντούδη, Α. Άγριου, Δ. Κωνσταντίνου, Γ. Ροδοκαλάκης

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Ν. Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Το πρωτοπαθές λέμφωμα ήπατος αποτελεί μία σπάνια οντότητα που πρωτοπεριγράφηκε το 1965. Αποτελεί το 0,4-1% των non-Hodgkin λεμφωμάτων με έξω-λεμφαδενική εντόπιση και το 0,016% όλων των non-Hodgkin λεμφωμάτων. Μέχρι σήμερα έχουν περιγραφεί 150 περιπτώσεις στη διεθνή βιβλιογραφία.
Παρουσιάζουμε ένα περιστατικό ενός μέσης ηλικίας, άρρενος ασθενούς με μη ειδικά συμπτώματα
καταβολής, απώλειας βάρους και χολόστασης. Τα εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα ήταν μη διαγνωστικά και η διαγνωστική προσέγγιση ολοκληρώθηκε με διαδερμική βιοψία ήπατος που έθεσε τη διάγνωση του διάχυτου λεμφώματος Β-κυτταρικής αρχής με μεγάλα κύτταρα.
Άμεση έναρξη χημειοθεραπείας 6 κύκλων, οδήγησε σε ύφεση της νόσου.

Τόμος 42, (2):111-124, 2011

Β. Μανιάτης1, Χ. Χρυσικόπουλος², Α. Παπαδόπουλος³, Α. Ρουσάκης4

1: Τμήμα Ιατρικών Απεικονίσεων ΙΑΣΩ General, Χολαργός
2: Διαγνωστικό Κέντρο Ευρωδιάγνωση, Κέρκυρα
3: Ιατρόπολις - Μαγνητική Τομογραφία Διαγνωστικό Κέντρο, Χαλάνδρι
4: Τμήμα Αξονικής και Μαγνητικής Τομογραφίας, ΥΓΕΙΑ ΔΘΚΑ, Μαρούσι

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Σκοπός: η αξιολόγηση της αρτηριακής φάσης σε ελικοειδή ή πολυτομική αξονική τομογραφία, για
τη διάγνωση ηπατικών μεταστάσεων, σε ασθενείς με μη-ηπατοκυτταρικό αγγειοβριθές πρωτοπαθές
νεόπλασμα.

Υλικό-Μέθοδος: μελετήθηκαν αξονικές τομογραφίες κοιλίας 131 ασθενών που έπασχαν απόαγγειοβριθές νεόπλασμα (καρκίνος μαστού: 52 περιπτώσεις, κακόηθες μελάνωμα: 25, καρκίνος νεφρού: 17, καρκινοειδές: 14, σάρκωμα: 14, μυελοειδές καρκίνωμα θυρεοειδούς: 5, κακόηθες νησιδίωμα: 4. Όλοι υπεβλήθησαν σε τριφασική (μία σάρωση πριν και δύο σαρώσεις μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού) αξονική
τομογραφία. Μετά τη χορήγηση σκιαγραφικού ελήφθησαν τομές σε αρτηριακή και φλεβική
φάση σκιαγραφικής ενίσχυσης.

Αποτελέσματα: Συνολικά ανεδείχθησαν 706 ηπατικές μεταστάσεις. 491 μεταστάσεις ανεδείχθησαν στην απλή φάση (ευαισθησία 70%), 570 στην αρτηριακή (ευαισθησία 81%) και 583 στη φλεβική (ευαισθησία 83%). Η αρτηριακή φάση της εξέτασης ήταν η μόνη θετική σε 10,6% του συνόλου των μεταστάσεων.
Αυτό παρατηρήθηκε σε μεγάλο ποσοστό μεταστάσεων από κακόηθες νησιδίωμα (37%) και καρκινοειδές (28%). Παρατηρήθηκε επίσης σχετικά συχνά σε καρκίνο νεφρού (17%) και μυελοειδές καρκίνωμα θυρεοειδούς (15%) και σπάνια σε καρκίνο μαστού (5%) και μελάνωμα (4%).

Συμπεράσματα: Η φλεβική φάση της εξέτασης του ήπατος παραμένει η πλέον ευαίσθητη για την ανάδειξη μεταστάσεων σε ασθενείς με μη-ηπατοκυτταρικό αγγειοβριθές πρωτοπαθές νεόπλασμα. Η αρτηριακή φάση είναι χρήσιμη στην ανάδειξη αγγειοβριθών μεταστάσεων καθώς επίσης συνεισφέρει σημαντικά και στον χαρακτηρισμό μιάς εστιακής ηπατικής βλάβης. Προτείνουμε το πρωτόκολλο εξέτασης ήπατος για ανάδειξη μεταστατικών εστιών, σε ασθενείς με πρωτοπαθές μη-ηπατοκυτταρικό αγγειοβριθές νεόπλασμα να περιλαμβάνει: α) σε καρκίνο μαστού και σάρκωμα: απλή και φλεβική φάση, β) σε μελάνωμα: απλή ή αρτηριακή και φλεβική φάση, γ) σε καρκίνο νεφρού: απλή, αρτηριακή και φλεβική φάση, δ) σε καρκινοειδές, κακόηθες νησιδίωμα και μυελοειδές καρκίνωμα θυρεοειδούς αδένα: αρτηριακή και φλεβική φάση.

Τόμος 42, (2):105-110, 2011

Μ. Γιαννίλα, Π. Μανιάτης, Ι. Παπαηλιού, Χ. Τριαντοπούλου

Ακτινοδιαγνωστικό τμήμα - Μονάδα Επεμβατικής Ακτινολογίας, Κωνσταντοπούλειο Νοσοκομείο

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση ενδιαφέρουσας περίπτωσης διαδερμικής απο- συμπίεσης μεσοσπονδυλίου δίσκου σε άνδρα ηλικίας 66 ετών. Περιγράφεται η κλινική εικόνα του ασθενούς, τα απεικονιστικά ευρήματα καθώς και η επιτυχής διαδερμική αποσυμπίεση του μεσοσπονδυλίου δίσκου. Επίσης γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση της νεότερης αυτής μεθόδου.