ΝΕΥΡΟΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Ενδοκρανιακές επιδερμοειδείς κύστεις: Μελέτη με υπολογιστική και μαγνητική τομογραφία

Ε. Καραΐσκου, Ε. Μπακόλα, Π. Αργύρη, Α.Χ. Καραντάνας

Τμήμα Αξονικής-Μαγνητικής Τομογραφίας, Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας

Οι επιδερμοειδείς όγκοι θεωρούνται κυστικές μη νεοπλασματικές χωροκατακτητικές εξεργασίες και διακρίνονται σε συγγενείς και επίκτητες. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η παρουσίαση 4 περιστατικών που διερευνήθηκαν με υπολογιστική και μαγνητική τομογραφία στο Νοσοκομείο μας. Οι βλάβες παρουσίασαν σε όλες τις περιπτώσεις υπόπυκνη απεικόνιση, χωρίς εμπλουτισμό στην υπολογιστική τομογραφία. Στη μαγνητική τομογραφία οι βλάβες ανέδειξαν χαμηλή ένταση σήματος με ανομοιογένεια στις εικόνες Τ1, υψηλή ένταση σήματος στις εικόνες Τ2, απουσία εμπλουτισμού μετά χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας και χαρακτηριστική ανομοιογένεια σε εικόνες Flair. Η αξία των νεώτερων απεικονιστικών μεθόδων στη διερεύνηση των επιδερμοειδών όγκων είναι μεγάλη, γιατί συμβάλλουν στην εντόπιση του όγκου, στη διερεύνηση της σχέσης του με τις παρακείμενες δομές και στην ανάδειξη της υφής του, συστήνοντας την ειδική διάγνωση.

Απεικονιστική μελέτη των συγγενών ανωμαλιών του οφθαλμικού βολβού και του οπτικού νεύρου

Ι. Νίκας[1], Μ. Θεοφανοπούλου[1], Μ. Φανταουτσάκη[2], Β. Θεοδωρόπουλος[1]

[1] Τμήμα Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων Νοσοκομείου Παίδων "Η Αγία Σοφία"
[2] Οφθαλμολογική Κλινική Νοσοκομείου Παίδων "Η Αγία Σοφία"

Σκοπός: Η περιγραφή του ρόλου των απεικονιστικών μεθόδων, και ιδιαίτερα της υπολογιστικής τομογραφίας, στη διερεύνηση των συγγενών ανωμαλιών του οφθαλμικού βολβού και του οπτικού νεύρου.
Υλικό-Μέθοδος: Έγινε αναδρομική μελέτη 23 περιπτώσεων συγγενών οφθαλμικών ανωμαλιών που διερευνήθηκαν απεικονιστικά στο τμήμα μας την περίοδο 1991-1999.
Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν 2 περιπτώσεις ετερόπλευρης ανοφθαλμίας, 8 μικροφθαλμίας, 1 μικροφθαλμίας με κύστη, 4 παραμονής του πρωτοπαθούς υαλοειδούς (PHPV), 5 κολοβωμάτων και 3 περιπτώσεις υποπλασίας του οπτικού νεύρου.
Συμπεράσματα: Η υπολογιστική τομογραφία είναι η μέθοδος εκλογής για τη διερεύνηση και την περιγραφή των συγγενών ανωμαλιών του οφθαλμού και του οπτικού νεύρου, καθώς και για την ανάδειξη τυχόν συνυπαρχουσών κρανιοπροσωπικών ανωμαλιών. Η χρήση των υπερήχων εμφανίζει περιορισμούς, ενώ η μαγνητική τομογραφία συμβάλλει στην καλύτερη μελέτη των εγκεφαλικών ανωμαλιών.

ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣH

Μη οδοντογενείς όγκοι της γνάθου: Ευρήματα στην υπολογιστική τομογραφία

Μ. Χασιώτου, Μ. Ιωαννίδου, Μ. Ζαρίφη

Τμήμα Απεικονιστικών Μεθόδων, Νοσοκομείο Παίδων "Αγία Σοφία"

Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η παρουσίαση των απεικονιστικών χαρακτηριστικών των μη οδοντογενών ΧΚΕ της γνάθου με την ΥΤ. Μελετήσαμε τις αξονικές τομογραφίες 21 παιδιών (15 αγόρια και 6 κορίτσια) ηλικίας 3 έως 15 ετών που προσήλθαν στο τμήμα μας για αξονική τομογραφία σπλαγχνικού κρανίου, με κλινική ένδειξη "διόγκωση γνάθου".
Όλες οι περιπτώσεις είχαν υποβληθεί σε ιστολογική μελέτη και περιελάμβαναν: ηωσινόφιλο κοκκίωμα (4), λέμφωμα (ΝHL) (4), ινώδης δυσπλασία (3), μεταστατικό νευροβλάστωμα (3), οστεοσάρκωμα (2), σάρκωμα Εwing (1), αρχέγονος νευροεκτοδερμικός όγκος (PNET) (1), ανευρυσματική κύστη (1), ενδοοστικό αιμαγγείωμα (1) και οστέωμα (1).
Οι εξεργασίες εντοπίζονταν στην κάτω γνάθο οι 16 και στην άνω οι 7. Σε 2 ασθενείς συνυπήρχε συμμετοχή άνω και κάτω γνάθου
Οι 14 ΧΚΕ ήταν λυτικές και οι 7 βλαστικές.
Τα ευρήματα της υπολογιστικής τομογραφίας περιελάμβαναν οστική διαπλάτυνση (15), περιοστική αντίδραση (7), διάσπαση φλοιού (10), οστική καταστροφή (5), συνοδός μάζα μαλακών μορίων (11), επιπλέοντες οδόντες (5), διαφραγμάτια (2) και λεμφαδενοπάθεια (3).
Σε 8 ασθενείς απεικονίστηκαν ευρήματα σε παρακείμενα ανατομικά μόρια του σπλαγχνικού κρανίου.
Συμπερασματικά, η ΥΤ εκτίμησε με ευχέρεια την εντόπιση, την έκταση και την εξωοστική επέκταση της νόσου, αλλά δεν μπόρεσε να προσδιορίσει την καλοήθη ή κακοήθη φύση της ΧΚΕ, ούτε να προσεγγίσει ιστολογικά τη βλάβη.

ΙΑΤΡΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ

Ανασκόπηση των χαρακτηριστικών των δεσμών ηλεκτρονίων υψηλής ενέργειας και της συμβολής τους στην ακτινοθεραπεία: Η πρακτική του Π.Γ.Ν.Π. "Ο Άγιος Ανδρέας"

Ε. Πανίτσα[1], Ε. Μιχαλοπούλου[1], Μ. Α. Θεοφανοπούλου[2], Ε. Τσώνη[2]

[1]Τμήμα Ιατρικής Φυσικής, Π.Γ.Ν.Π. "Ο Άγιος Ανδρέας", Πάτρα
[2]Τμήμα Ακτινοθεραπείας, Π.Γ.Ν.Π. "Ο Άγιος Ανδρέας", Πάτρα

Στις μέρες μας, η ακτινοθεραπεία στηρίζεται κυρίως στους γραμμικούς επιταχυντές, οι οποίοι παράγουν δέσμες φωτονίων υψηλής ενέργειας (4-25ΜV), αλλά και δέσμες ηλεκτρονίων υψηλής ενέργειας (6-25ΜeV). Οι δέσμες ηλεκτρονίων υψηλής ενέργειας εφαρμόζονται σε νεοπλασματικές νόσους, είτε ως μόνη μέθοδος θεραπείας, είτε ως συμπλήρωμα της θεραπείας με δέσμη φωτονίων. Τα φυσικά χαρακτηριστικά των δεσμών ηλεκτρονίων παρέχουν τέτοια κατανομή δόσεων (δηλαδή ομοιογενή ακτινοβόληση από την επιφάνεια του δέρματος έως ένα συγκεκριμένο βάθος, με ταυτόχρονη προστασία των υποκείμενων υγιών στρωμάτων ιστού), ώστε καθίστανται αναντικατάστατες στην ακτινοβόληση όγκων που βρίσκονται σε μικρό βάθος, π.χ. καρκίνος δέρματος. Στην εργασία αυτή περιγράφονται αναλυτικά τα φυσικά χαρακτηριστικά, οι παράμετροι του σχεδιασμού της θεραπείας και οι κλινικές εφαρμογές των δεσμών ηλεκτρονίων υψηλής ενέργειας, ενώ επίσης αναφέρονται τα βασικά στοιχεία της δοσιμετρίας τους, των αλγορίθμων υπολογισμού της δόσης για τα πεδία ηλεκτρονίων και των διαδικασιών ποιοτικού ελέγχου. Τα στοιχεία αυτά στηρίζονται τόσο στη διεθνή βιβλιογραφία, όσο και στην ακολουθούμενη πρακτική στο Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών "Ο Άγιος Ανδρέας".