Περιπλανωμένος σπλήνας με συστροφή: Απεικονιστικά ευρήματα

Δ.Ν. Έξαρχος, Σ.Β. Μπενάκης, Γ. Κάτσου, Δ. Χονδρός

Τμήμα Αξονικής Τομογραφίας, ΓΠΝΑ "Ο Ευαγγελισμός"

Η παρούσα εργασία αναφέρεται στην περιγραφή ενός περιστατικού συστροφής του σπληνός σε νεαρό ασθενή που προσήλθε με εικόνα οξείας κοιλίας. Στον ασθενή έγιναν απλές ακτινογραφίες θώρακος και κοιλίας, υπερηχογραφικός έλεγχος κοιλίας και υπολογιστική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας. Η διάγνωση του περιπλανώμενου σπλήνα με συστροφή τέθηκε με την υπολογιστική τομογραφία μετά ενδοφλέβια έγχυση σκιαγραφικού, που αποτελεί και τη μέθοδο εκλογής για την απεικόνιση του "περιπλανώμενου σπλήνα", των επιπλοκών αυτού καθώς και της συνοδής παθολογίας του. Η σπληνεκτομή είναι η θεραπεία εκλογής όταν συνυπάρχει έμφρακτο.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ Γ.Ε.Σ

Απεικόνιση του ευερέθιστου παχέος εντέρου με αξονική τομογραφία: Το σημείο του "Ακορντεόν"

Β. Κατσίβα, Ε. Καϊλίδου, Σ. Λαφογιάννη, Α. Παπαευαγγέλου, Μ. Τιμπισράνης

Ακτινολογικό Τμήμα, Θριάσιο Νοσοκομείο

Το σημείο που μοιάζει με "ακορντεόν" είναι ένα σημείο παρόμοιο, αλλά όχι ταυτόσημο, με το σημείο του "ακορντεόν", το οποίο αποτελεί εύρημα της αξονικής τομογραφίας, ενδεικτικό ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας. Το παθολογικό αυτό εύρημα της αξονικής τομογραφίας οφείλεται σε μυικό σπασμό σε περιπτώσεις ευερέθιστου κόλου, όπως στην ασθενή μας.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΘΩΡΑΚΟΣ

Συγγενής βρογχική ατρησία: Απεικονιστικά ευρήματα

Σ. Λάχανης[1], Β. Κουτουλίδης[1], Δ. Κόκκινος[1] Π. Πατούρας[1], Σ. Λουκίδης[2], Κ. Τσιντιρής[2]

[1] Ακτινολογικό Τμήμα, 401 ΓΣΝΑ
[2] Πνευμονολογική Κλινική, 401 ΓΣΝΑ

Η βρογχική ατρησία είναι μία σπάνια συγγενής ανωμαλία, η διάγνωση της οποίας γίνεται συχνά με αφορμή μία ακτινογραφία θώρακος ρουτίνας. Παρουσιάζονται τρία περιστατικά βρογχικής ατρησίας, με έμφαση στην περιγραφή των χαρακτηριστικών ευρημάτων της ακτινογραφίας θώρακος και στο ρόλο της υπολογιστικής τομογραφίας και της υψηλής διακριτικής ικανότητος υπολογιστικής τομογραφίας θώρακος στην επιβεβαίωση της διάγνωσης.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΕΦΑΛΗΣ-ΤΡΑΧΗΛΟΥ

Μελέτη ανατομικών παραλλαγών ρινός - παραρρινίων κόλπων σε εξετάσεις υπολογιστικής τομογραφίας

Γ. Γαβριδάκης[1], Π. Πρασόπουλος[1], Ε. Παπαδάκη[1], Ι. Μπιζάκης[2], Α. Βολουδάκη[1], Ν. Γκουρτσογιάννης[1]

[1] Εργαστήριο Ακτινολογίας, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου
[2] Ωτορινολαρυγγολογική κλινική, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου

Σκοπός: Η καταγραφή των ανατομικών παραλλαγών της ρινός και των παραρρινίων κόλπων με τη χρήση Υπολογιστικής Τομογραφίας (ΥΤ).
Υλικό-Μέθοδος: Διενεργήθηκαν εξετάσεις ΥΤ σε 105 διαδοχικούς ασθενείς με χρόνια παραρρινοκολπίτιδα, ρινικούς πολύποδες ή τραυματισμό του σπλαγχνικού κρανίου και αξιολογήθηκαν ως προς την ύπαρξη ανατομικών παραλλαγών στις οστικές δομές της ρινός και των παραρρινίων κόλπων. Η αξιολόγηση έγινε με βάση τις στεφανιαίες τομές της ΥΤ.
Αποτελέσματα: Οι ανατομικές παραλλαγές που αναγνωρίστηκαν ήταν: 1. Ρινική κοιλότητα: Σκολίωση ρινικού διαφράγματος σε 85 ασθενείς (80,9%), παραμόρφωση της χονδροϊνιδικής συμβολής σε 39 (37,1%), έπαρμα ρινικού διαφράγματος σε 19 (18%), παράδοξη κυρτότητα της μέσης ρινικής κόγχης σε 9 (8,5%), πνευμάτωση της μέσης ρινικής κόγχης σε 34 (32,3%), πνευμάτωση της άνω ρινικής κόγχης σε 15 (14,2 %), και πνευμάτωση της αγκιστροειδούς απόφυσης σε 4 (3,8%). 2. Ηθμοειδείς κυψέλες: Κυψέλες του Haller σε 30 ασθενείς (28,5%). 3. Μετωπιαίοι κόλποι: Απλασία σε 3 ασθενείς (2,8%), διαφραγμάτια σε 61 (58%), μετωπιαία οστεοκύστη σε 31 (29,5%), και οπίσθια επέκταση σε 12 (11,4%). 4. Ιγμόρεια άντρα: Υποπλασία σε 11 ασθενείς (10,4%), και φατνιακό κόλπωμα σε 26 (24,7%). 5. Σφηνοειδής κόλπος: Απλασία σε 3 ασθενείς (2,8%), επέκταση στη μείζονα πτέρυγα σε 36 (34,2%) και στην ελάσσονα πτέρυγα του σφηνοειδούς οστού σε 8 (7,6%), επέκταση στις πρόσθιες κλινοειδείς αποφύσεις σε 22 (20,9%), πρόσθιο κόλπωμα της μέσης γραμμής σε 15 (14,2%), κόλπωμα στο μέσο του διαφράγματος σε 28 (26,6%), και πολλαπλά διαφραγμάτια σε 53 (50,4%).
Συμπέρασμα: Η γνώση των ανατομικών παραλλαγών επιτρέπει την καλύτερη μελέτη της ανατομίας, ιδιαίτερα προεγχειρητικά, σε ασθενείς υποψήφιους για ενδοσκοπική χειρουργική. Η κλινική τους αξία έγκειται στο ότι μερικές από τις παραλλαγές αυτές συνδέονται παθογενετικά με την ανάπτυξη χρόνιων φλεγμονών.