ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΟΥΡΟΠΟΙΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΥ

Η απεικόνιση με ελικοειδή αξονική τομογραφία στη διερεύνηση νεφρικού κωλικού

Ε. Καϊλίδου[1], Β. Κατσίβα[1], Δ. Δημητρίου[2], Σ. Λαφογιάννη[1], Π. Τσερωτάς[1], Ν. Στεφάνογλου[1], Μ. Τιμπισράνης[1]

[1] Αξονικός Τομογράφος, Ακτινολογικό Τμήμα, Θριάσιο Νοσοκομείο
[2]Ουρολογικό Τμήμα, Θριάσιο Νοσοκομείο

Σκοπός: Η αξιολόγηση της συμβατικής Ελικοειδούς Τομογραφίας στη διερεύνηση της ουρητηρολιθίασης ασθενών με νεφρικό κωλικό.
Υλικό - Μέθοδος: Τα τελευταία δύο χρόνια, 138 ασθενείς με υποψία νεφρικού κωλικού εξετάστηκαν με Ελικοειδή Τομογραφία χωρίς έγχυση σκιαγραφικού. Η εξέταση ελήφθη ως θετική όταν απεικονιζόταν λίθος ή δευτερεύοντα σημεία ουρητηρικής απόφραξης.
Αποτελέσματα: Σε 92 ασθενείς αναδείχθηκαν ουρητηρόλιθοι με την ελικοειδή τομογραφία. Τα αποτελέσματα βασίστηκαν στην κλινική παρακολούθηση, στην ανιούσα ή την κατιούσα πυελογραφία και στην ανίχνευση έτερης παθολογίας. Σε 79 ασθενείς ανεβρέθηκε τουλάχιστον ένα δευτερεύον σημείο. Αποδείχθηκε ότι 15 ασθενείς είχαν νόσο ουρολογική χωρίς λίθο ή άλλη νόσο μη ουρολογική. Η ευαισθησία της ελικοειδούς ΑΤ ήταν 92% και η ειδικότητα 94%.
Συμπέρασμα: Η Ελικοειδής Τομογραφία αποτελεί μέθοδο εκλογής για τη διερεύνηση του νεφρικού κωλικού, αναδεικνύοντας την παρουσία ή μη ουρητηρόλιθου και απόφραξης του ουρητήρα.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ΑΓΓΕΙΩΝ

Διάγνωση του διαχωριστικού ανευρύσματος της θωρακικής αορτής με ελικοειδή υπολογιστική τομογραφία

Α. Φάκου, Κ. Χρυσανθίδης, Π. Καζακίδης, Δ. Ξενής, Δ. Κουρούσης, Α. Λιάου

Τμήμα Αξονικής Τομογραφίας Περιφερειακού Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας-Πειραιά "Άγιος Παντελεήμων"

Σκοπός: Εικοσιένας ασθενείς με διαχωριστικό ανεύρυσμα θωρακικής αορτής εξετάσθηκαν στο τμήμα υπολογιστικής τομογραφίας του Π.Γ.Ν. Νίκαιας, με σκοπό να καθοριστεί ο ρόλος της ελικοειδούς αξονικής τομογραφίας στη διάγνωση του διαχωρισμού της αορτής.
Υλικό-Μέθοδος: Εικοσιένας ασθενείς προσήλθαν στο τμήμα υπολογιστικής τομογραφίας κατά τη διάρκεια των ετών 1995-1998 αιτιώμενοι θωρακικό άλγος και με κλινική υποψία διαχωριστικού ανευρύσματος θωρακικής αορτής. Πραγματοποιήθηκαν εγκάρσιες τομές πριν το σκιαγραφικό και εγκάρσιες τομές μετά από ενδοφλέβιο έγχυση 100 ml μη ιονικού σκιαγραφικού με ογκομετρική τεχνική και με ρυθμό έγχυσης 3ml/sec και χρόνο καθυστέρησης 20sec. Το πάχος της τομής καθορίστηκε στα 10χιλ., και η ανασύνθεση στα 5χιλ. Οι εγκάρσιες τομές εκτείνονταν από την είσοδο του θώρακα έως το αορτικό τρήμα του διαφράγματος. Η εξέταση διήρκεσε 30-40 sec. Πολυεπίπεδη ανασύνθεση από τα ογκομετρικά δεδομένα έγινε σε όλους τους ασθενείς.
Αποτελέσματα: Η ανάδειξη του αποκολληθέντος έσω χιτώνα υπήρξε ευχερής σε όλους τους ασθενείς με αορτικό διαχωρισμό. Η έκταση και ο τύπος του διαχωρισμού καθορίστηκε ως ακολούθως: Δεκατέσσερις ασθενείς είχαν τύπου Α διαχωρισμό κατά Stanford και επτά τύπου Β κατά Stanford. Με την πολυεπίπεδη ανασύνθεση εκτιμήθηκε η επέκταση του διαχωρισμού στα μεγάλα αγγεία. Δύο ασθενείς παρουσίαζαν επέκταση του διαχωρισμού στην ανώνυμο αρτηρία. Σε έξι ασθενείς διαπιστώθηκε αιμοπερικάρδιο ή αιμοθώρακας δευτερογενώς λόγω ρήξης. Ένας ασθενής είχε χρονίως θρομβωμένο ψευδό αυλό και ένας άλλος οξέως θρομβωμένο ψευδό αυλό.
Συμπέρασμα: Η ελικοειδής αξονική τομογραφία αποδεικνύεται ακριβής, άμεση και ευχερής μέθοδος για την εκτίμηση του αορτικού διαχωρισμού.

Aγενεσία αριστερού ημιδιαφράγματος

Α. Βιτζηλαίου, Π. Μανιάτης, Γ. Σιάφας, Χ. Τριαντοπούλου, Γ. Ζώης

Τμήμα Αξονικής Τομογραφίας, Κωνσταντοπούλειο Συγκρότημα Π. Γ. Ν. Νέας Ιωνίας "Αγία Όλγα"

Παρουσιάζεται περίπτωση νεαρού άνδρα 20ετών, με συγγενή αγενεσία του αριστερού ημιδιαφράγματος χωρίς συνοδά συμπτώματα. Η συγγενής αυτή πάθηση, συνήθως, εκδηλώνεται από τη νεογνική ηλικία με αναπνευστική δυσχέρεια συνοδευόμενη από υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα. Η τυχαία ανεύρεσή της στην ενήλικο ζωή είναι εξαιρετικά σπάνια. Στη διεθνή βιβλιογραφία αναφέρονται μόνο δύο περιστατικά ανεύρεσης συγγενούς αγενεσίας στην ενήλικο ζωή, εκ των οποίων το ένα ήταν τυχαίο εύρημα.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΘΩΡΑΚΟΣ

Απεικονιστική μελέτη των αλλοιώσεων του θωρακικού τοιχώματος

Γ. Κάτσου, Α. Μπαλανίκα, Σ. Μπενάκης, Μ. Χριστοδούλου, Δ. Έξαρχος, Δ. Χονδρός

Τμήμα Αξονικού Τομογράφου, Νοσοκομείο "Ευαγγελισμός"

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανάδειξη των αλλοιώσεων του θωρακικού τοιχώματος με τη μέθοδο της απλής ακτινογραφίας, της υπολογιστικής τομογραφίας και του μαγνητικού συντονισμού.
Υλικό - Μέθοδος: Μελετήθηκαν με απλή ακτινογραφία, υπολογιστική τομογραφία και μαγνητικό συντονισμό 55 ασθενείς, ηλικίας 16-82 ετών, με γνωστές αλλοιώσεις του θωρακικού τοιχώματος, που νοσηλεύθηκαν στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός σε χρονικό διάστημα 8 ετών.
Αποτελέσματα: Οι αλλοιώσεις των πλευρών περιελάμβαναν συγγενείς ανωμαλίες, ψευδοόγκους, καλοήθη και κακοήθη νεοπλάσματα, ενώ από τα μαλακά μόρια καλοήθεις και κακοήθεις όγκους. Τέλος, μελετήθηκαν αλλοιώσεις προερχόμενες από το πνευμονικό παρέγχυμα και τον υπεζωκότα.
Συμπέρασμα: Αρχική μέθοδος επιλογής παραμένει μέχρι και σήμερα η απλή ακτινογραφία, λόγω της διαγνωστικής ακρίβειας που παρουσιάζει στην ανάδειξη της ύπαρξης ή μη οστικής βλάβης. Η υπολογιστική τομογραφία και ο μαγνητικός συντονισμός αποτελούν συμπληρωματικές μεθόδους για τη λεπτομερέστερη απεικόνιση των πλευρών και των μαλακών μορίων του θωρακικού τοιχώματος, λόγω της υψηλής ευαισθησίας και της λήψης τομών σε πολλά επίπεδα.