AΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΟΥΡΟΠΟΙΟ-ΓΕΝΝΗΤΙΚΟΥ

Η έγχρωμη Doppler υπερηχοτομογραφία στη διάγνωση των παθήσεων του όσχεου

Ε. Αντύπα, Ε. Σταμούλης, Κ. Τρομπούκης, Τ. Χατζηλύρα, Α. Τσικκίνη, Η. Κάπρος, Μ. Τσουρούλας, Κ. Στριγγάρης

Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων, Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών "Γ. Γεννηματάς"

Σκοπός: Η αξιολόγηση της συμβολής της έγχρωμης Doppler υπερηχοτομογραφίας και της Ρower Doppler τεχνικής στη διερεύνηση των παθήσεων του όσχεου.
Υλικό-Μέθοδος: Σε διάστημα 2 ετών μελετήθηκαν 210 ασθενείς, οι οποίοι προσήλθαν στα εξωτερικά ιατρεία είτε με εικόνα οξέος ή υποξέος όσχεου είτε με ανώδυνη ψηλαφητή διόγκωση του όσχεου. Η διερεύνηση έγινε με απλή ασπρόμαυρη υπερηχοτομογραφία, με έγχρωμη Doppler υπερηχοτομογραφία και με Ρower Doppler τεχνική. Τα ευρήματα συγκρίθηκαν με τα χειρουργικά σε 67 περιπτώσεις, ενώ σε 143 ασθενείς η τελική διάγνωση επιβεβαιώθηκε με επανέλεγχο (follow up).
Αποτελέσματα: Τα ευρήματα περιελάμβαναν 115 περιπτώσεις ορχεοεπιδιδυμίτιδας, 12 νεοπλάσματα, 32 συστροφές, 24 τραυματικές κακώσεις, 14 υδροκήλες, 12 κιρσοκήλες και 1 περίπτωση ξένου σώματος (βελόνα).
Στις περιπτώσεις της ορχεοεπιδιδυμίτιδας η απλή υπερηχοτομογραφία διέγνωσε τις 95 /115, ενώ η έγχρωμη τις 112 /115. Στις περιπτώσεις συστροφής η απλή μέθοδος διέγνωσε τις 12 /32 και η έγχρωμη τις 30 /32. Στις περιπτώσεις τραυματικής κάκωσης η απλή τεχνική διέγνωσε τις 21 /24 και η έγχρωμη τις 23 /24. Στις περιπτώσεις κιρσοκήλης η απλή μέθοδος διέγνωσε τις 4 /12 και η έγχρωμη τις 12 /12. Στις περιπτώσεις των νεοπλασμάτων, υδροκηλών και ξένου σώματος και οι δύο μέθοδοι ανέδειξαν το ίδιο ποσοστό ακριβούς διάγνωσης.
Ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα σε ποσοστό 25,2% είχαμε με την απλή ασπρόμαυρη τεχνική και σε ποσοστό 3,8% με την έγχρωμη τεχνική, στο σύνολο των παθολογικών περιστατικών.
Σε όλες τις περιπτώσεις η χρήση της Ρower Doppler τεχνικής βελτίωσε τη χρωματική ευαισθησία, αυξάνοντας είτε τον αριθμό των απεικονιζόμενων αγγείων είτε την ποσότητα του χρώματος εντός των αγγείων.
Συμπέρασμα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μας, η έγχρωμη Doppler υπερηχοτομογραφία σε συνδυασμό με την Ρower Doppler τεχνική, είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τη διάγνωση της συστροφής και της κιρσοκήλης, ενώ προσφέρει υψηλή διαγνωστική ακρίβεια στη διάγνωση των φλεγμονών και των κακώσεων. Η μέθοδος συνολικά, συνδυάζοντας την ασπρόμαυρη και την έγχρωμη απεικόνιση, θεωρούμε ότι είναι αναντικατάστατη στη διαγνωστική προσέγγιση και θεραπευτική αντιμετώπιση των παθήσεων του όσχεου.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΟΥ

Περίπτωση οστεοειδούς οστεώματος αυχένα ωμογλήνης

Α. Βιτζηλαίου [1], Χ. Τριαντοπούλου [1], Π. Μανιάτης [1], Γ. Καραχάλιος [2], Γ. Ματαλιωτάκης [2], Γ. Ζώης [1], Η. Κουλεντιανός [1]

[1] Τμήμα Αξονικής Τομογραφίας
[2] Ορθοπαιδική Κλινική Κωνσταντοπούλειου Συγκροτήματος Π.Γ.Ν. Νέας Ιωνίας "Αγία Όλγα"

Παρουσιάζουμε την περίπτωση νεαρού ενήλικα, ο οποίος μετά από ανεπιτυχή θεραπεία με αντιφλεγμονώδη για άλγος στον αριστερό ώμο προσήλθε στην ορθοπαιδική κλινική για περαιτέρω έλεγχο.
Ο αρχικός απεικονιστικός έλεγχος έδωσε ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη οστεοειδούς οστεώματος στον αυχένα της αριστερής ωμογλήνης. Ο ασθενής τέθηκε σε θεραπεία με σαλικυλικά, η οποία ήταν ανεπιτυχής.
Τελικά, μετά από χειρουργική αφαίρεση ο ιστολογικός έλεγχος απέδειξε ότι επρόκειτο για οστεοειδές οστέωμα. Παρουσιάζουμε το περιστατικό αφενός μεν λόγω της σπανιότητας της εντόπισης, αφετέρου λόγω της άτυπης κλινικής εικόνας (μη ύφεση του πόνου με σαλικυλικά, απουσία νυκτερινής έξαρσης).

ΝΕΥΡΟΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Ιπποκάμπειος σκλήρυνση: Μελέτη με το μαγνητικό συντονισμό

Ι. Τσιτουρίδης, Σ. Χονδροματίδου, Μ. Εμμανουηλίδου, Π. Παπαποστόλου

Τμήμα Νευροακτινολογίας, Ακτινολογικού Εργαστηρίου Γεν. Περιφ. Νοσ. Παπαγεωργίου, Θεσ/νίκης

Σκοπός: Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι η μελέτη της ιπποκάμπειας σκλήρυνσης και η σχέση της με την επιληψία.
Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη αυτή γίνεται ανάλυση των ευρημάτων της ιπποκάμπειας σκλήρυνσης και συσχέτιση με την επιληψία. Εξετάσαμε με τομογράφο 1 T Siemens expert plus 46 ασθενείς, στους οποίους βρήκαμε απεικονιστικά ιπποκάμπειο σκλήρυνση. Οι ασθενείς επίσης που είχαν επιληψία εκτός από την κλινική εκτίμηση, έκαναν και εξωτερικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Από τους ασθενείς αυτούς μόνο 9 είχαν επιληψία και από αυτούς, μόνο 4 είχαν επιληψία συμβατή με την ιπποκάμπειο σκλήρυνση.
Αποτελέσματα: Από 46 ασθενείς με ιπποκάμπειο σκλήρυνση βρήκαμε ατροφική διαμόρφωση σε όλους, ατροφία της παραϊπποκάμπειου έλικας σε 10 ασθενείς, διάταση του σύστοιχου κροταφικού κέρατος σε 42 ασθενείς και εξαφάνιση των δακτυλιοειδών επαρμάτων της κεφαλής του ιππόκαμπου σε 30 ασθενείς.
Συμπέρασμα: Ο μαγνητικός συντονισμός σε συνδυασμό με το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορούν να χαρακτηρίσουν το σχετικά συχνό εύρημα των αλλοιώσεων του ιππόκαμπου ως επιληπτογόνου εστίας στους ασθενείς με επιληψία.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΕΦΑΛΗΣ - ΤΡΑΧΗΛΟΥ

Γιγαντιαίο ανεύρυσμα της εξωκρανιακής μοίρας της έσω καρωτίδας: απεικονιστική διερεύνηση

Η. Κάπρος, Α. Παπαδόπουλος, Χρ. Σαμαρά, Ε. Αντύπα, Β. Μανιάτης, Σπ. Καββαδίας, Κ. Στριγγάρης

Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων Π.Γ.Ν.Α. "Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ"

Παρουσιάζεται περίπτωση γιγαντιαίου ανευρύσματος της έσω καρωτίδας που μελετήθηκε με ψηφιακή αγγειογραφία, έγχρωμο Doppler υπερηχογράφημα, ελικοειδή αξονική αγγειογραφία (SCTΑ) και μαγνητική αγγειογραφία. Με όλες τις απεικονιστικές μεθόδους απεικονίσθηκε το ανεύρυσμα, αλλά μόνο οι SSD εικόνες της SCΤΑ ανέδειξαν επακριβώς τα σημεία εισόδου και εξόδου του ανευρυσματικού σάκου και την ακριβή του σχέση με τα γειτονικά αγγεία. Σημειώνουμε τη χρησιμότητα των εικόνων SSD στον προεγχειρητικό σχεδιασμό παρομοίων αλλοιώσεων.