ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ
Διαδερμική αντιμετώπιση αποφρακτικής ουροπάθειας ως επιπλοκή της χειρουργικής δημιουργίας νεο(ειλεο)κύστης
Π. Παππάς, Α. Σκουλαρίκη, Δ. Κολομόδη, Μ. Καραχάλιου, Α. Κουρκούνη, Γ. Τζώρτζης
Ακτινολογικό Τμήμα ΠΓΝΑ "Λαϊκό"
Σκοπός: Σκοπός της μελέτης μας είναι να αναφέρουμε την εμπειρία μας από τη διαδερμική, μέσω νεφροστομίας, διαστολή των στενώσεων της ειλεο-ουρητηρικής συμβολής που εμφανίζονται σε ασθενείς με επέμβαση δημιουργίας νεοκύστης από ειλεό (τύπου Βricker) και τη χρόνια εφαρμογή, μετά τη διαστολή, ουρητηρικής ενδοπρόθεσης, με αλλαγή αυτής κάθε 4-6 μήνες.
Υλικό και Μέθοδος: Υλικό αποτέλεσαν 6 ασθενείς (4 άνδρες - 2 γυναίκες) που είχαν υποβληθεί σε επέμβαση νεοκύστης από ειλεό με ειλεοστομία (Bricker). Στους 4 άνδρες η επέμβαση νεοκύστης έγινε επί εδάφους κακοήθειας (Ca κύστης), ενώ στις 2 γυναίκες επί εδάφους καλοήθειας (νευρογενής κύστη). Έγινε διαδερμική διαστολή των στενώσεων (συνολικά 10 στενώσεις: σε 2 ασθενείς η στένωση αφορούσε μόνο τον ΑΡ ουρητήρα) με τη χρήση καθετήρων (καθετηριασμού χοληφόρων, αγγειοπλαστικής) και κατόπιν τοποθέτηση ουρητηρικών ενδοπροθέσεων, με την προοπτική της χρόνιας εφαρμογής τους, με αλλαγή αυτών κάθε 4-6 μήνες.
Αποτελέσματα: Έγινε επιτυχής διαστολή όλων των στενώσεων, ενώ η χρόνια εφαρμογή των ουρητηρικών ενδοπροθέσεων (με αλλαγή αυτών κάθε 4-6 μήνες) δεν επέφερε επιπλοκές ούτε κάποιο υποκειμενικό ενόχλημα στους ασθενείς.
Συμπέρασμα: Η διαδερμική, μέσω νεφροστομίας, τοποθέτηση ουρητηρικών ενδοπροθέσεων και η χρόνια εφαρμογή αυτών με αλλαγή τους κάθε 4-6 μήνες είναι μέθοδος ασφαλής, αποτελεσματική και καλά ανεκτή από τον ασθενή για την αντιμετώπιση στενώσεων της ειλεοουρητηρικής συμβολής μετά από επέμβαση δημιουργίας νεο(ειλεο)κύστης.