Κοκκιωμάτωση Wegener: Απεικονιστικά ευρήματα στο θώρακα με Υπολογιστική Τομογραφία υψηλής ευκρίνειας σε φάση εισπνοής και εκπνοής

Ε. Δετοράκης [1], Ι. Νικολακόπουλος [1], Α. Βολουδάκη [1], Η. Κρητικός [2], Π. Σιδηρόπουλος [2], Ρ. Σπυριδάκη [2], Σ. Γκουρτσογιάννη [1], Ε. Μαγκανάς [1]

[1] Πανεπιστηιμιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Ιατρική Σχολή, Τμήμα Ακτινολογίας
[2] Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Ιατρική Σχολή, Ρευματολογική Κλινική

Περίληψη
Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η καταγραφή των ευρημάτων στο πνευμονικό παρέγχυμα και η μελέτη της προσβολής των βρόγχων και βρογχιολίων σε ασθενείς με κοκκιωμάτωση Wegener με τη βοήθεια υπολογιστικής τομογραφίας υψηλής ευκρίνειας (ΥΤΥΕ), σε φάση εισπνοής και εκπνοής.
Υλικό - μέθοδος : 21 ασθενείς με κοκκιωμάτωση Wegener υποβλήθησαν σε υπολογιστική τομογραφία υψηλής ευκρίνεια σε φάση εισπνοής και εκπνοής. Μελετήθηκαν το κυρίαρχο απεικονιστικό πρότυπο καθώς και η έκταση της προσβολής των βρόγχων και των βρογχιολίων. Kατά τη φάση εκπνοής καταγράφηκαν περιοχές παγίδευσης αέρα (air trapping) και υπολογίσθηκε η διαφορά πυκνότητας των περιοχών αυτών με τις αντίστοιχες περιοχές κατά τη φάση εισπνοής . Η εκτίμηση της στατιστικής ανάλυσης έγινε με τη βοήθεια του τέστ Kruskal-Wallis με χρήση του προγράμματος SPSS 15.
Αποτελέσματα : Η εισπνευστική ΥΤΥΕ ήταν παθολογική στους 19 από τους 21 ασθενείς (90,4%) ενώ το κυρίαρχο πρότυπο ήταν: οζώδες (κοιλοματοποιημένοι όζοι ή μη) σε 7 (38,9%) ασθενείς, θολής ύαλου σε 5 (26,3%), μαζών σε 3 (15,8%) ασθενείς, ινωτικού προτύπου σε 3 (15,8%), και πύκνωση με αεροβρογχόγραμμα σε 1 (5,3%) ασθενή . Η έκταση της προσβολής μετρήθηκε από 0 έως 36.7%. Προσβολή των βρόγχων βρέθηκε σε 14 (66,7%) ασθενείς και των βρογχιολίων αναδείχθηκε σε 5 (23,8%) ασθενείς. Σε 2 (9,5%) ασθενείς δεν αναδείχθηκαν βλάβες στην εισπνοή. Σε εκπνευστική φάση αναδείχθηκαν περιοχές παγίδευσης αέρα σε 7 (33,3%) από τους 21 ασθενείς και η ποσοστιαία έκτασή τους ήταν 0-70,8% (mean 15,8 7). Η διαφορά της μέτρησης των πυκνοτήτων μεταξύ εισπνοής και εκπνοής κυμαινόταν από 32 HU έως 89 HU (mean 60 23,5 HU). Δεν αναδείχθηκε στατιστική συσχέτιση μεταξύ των κυρίαρχων προτύπων και της έκτασης της προσβολής των βρόγχων-βρογχιολίων με την παγίδευση αέρα.
Συμπεράσματα : Τα κύρια απεικονιστικά ευρήματα που καταγράφηκαν κατά τη φάση εισπνοής ήταν οι όζοι και οι περιοχές θολής υάλου . Παθολογία των αεραγωγών αναδείχθηκε στην πλειονότητα των ασθενών . Κατά τη φάση εκπνοής σε 7 ασθενείς σημειώθηκαν περιοχές παγίδευσης αέρα, ένα νέο εύρημα το οποίο πρέπει να συνυπολογίζεται στα απεικονιστικά χαρακτηριστικά της κ. Wegener.

Μελέτη με τη Μαγνητική Αγγειογραφία των παθολογικών καταστάσεων στις αγγειακές δομές του άνω θωρακικού στομίου

Χ. Σωτηριάδης, Α. Μπιντούδη Δ. Κωνσταντίνου, Χ. Δαμιανίδης, Β. Κυριάκου, Β. Δημαρέλος, Ι. Δαυίδης, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Ν.Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη

Περίληψη
Σκοπός: Η ανάδειξη της συμβολής της μαγνητικής αγγειογραφίας στην μελέτη των παθολογικών ευρημάτων των αγγείων του άνω θωρακικού στομίου καθώς και η βιβλιογραφική ενημέρωση.
Υλικό-Μέθοδος: Εξετάστηκαν 40 ασθενείς σε μαγνητικό τομογράφο Siemens Expert Plus 1.0 T, με κλινική εικόνα συμβατή με βλάβη στα υποκλείδια-μασχαλιαία αγγεία. Η ακολουθία που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Flash 3D. Σε κάθε περίπτωση η ακολουθία χρησιμοποιήθηκε τρεις φορές, μία χωρίς την χορήγηση σκιαστικού και δύο μετά την χορήγηση σκιαστικού. Η ανασύνθεση των εικόνων έγινε με αλγόριθμο ΜΙΡ. Στην διερεύνηση των ασθενών με υποψία συνδρόμου του άνω θωρακικού στομίου η εξέταση πραγματοποιήθηκε σε λειτουργική και σε ουδέτερηθέση.
Αποτελέσματα: Από τους εξεταζόμενους 3 παρουσίασαν φυσιολογικά ευρήματα, 18 παρουσίασαν απεικονιστικά χαρακτηριστικά συνδρόμου του άνω θωρακικού στομίου, σε 2 αναδείχθηκε στένωση της αριστερής υποκλείδιας αρτηρίας, σε 1 στένωση της δεξιάς υποκλείδιας αρτηρίας και σε 2 πολλαπλές στενώσεις στα υποκλείδια αγγεία ενώ οι 11 παρουσίασαν θρόμβωση των φλεβικών αγγείων του άνω θωρακικού στομίου. Σε ένα βρέφος αναδείχθηκαν πολλαπλές στενώσεις και ανευρυσματικές διατάσεις στην αριστερή υποκλείδια και μασχαλιαία αρτηρία και σε έναν ασθενή ανευρυσματοειδής διάταση των κλάδων του αορτικού τόξου. Ένας ακόμη ασθενής παρουσίασε απόφραξη και ανευρυσματοειδή διάταση της δεξιάς μασχαλιαίας αρτηρίας.
Συμπέρασμα: Η μαγνητική αγγειογραφία είναι μια ασφαλής, μη παρεμβατική μέθοδος για τον έλεγχο των αγγειακών δομών του άνω θωρακικού στομίου.

"Κακοήθης" ΔΕ στεφανιαία αρτηρία. Απεικονιστικά ευρήματα σε αξονική στεφανιογραφία πέντε περιπτώσεων.

Β. Σκιαδάς, Δ. Παπουτσή, Α. Πλώτας

Μαγνητική Τομογραφία Πελοποννήσου, Ισθμός Κορίνθου

Περίληψη
Η "κακοήθης" δεξιά στεφανιαία αρτηρία (malignant ή interarterial type) αποτελεί ανατομική παραλλαγή της έκφυσης και πορείας της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας. Κατά την ανατομική παραλλαγή αυτή η ΔΕ στεφανιαία αρτηρία εκφύεται από τον ΑΡ στεφανιαίο κόλπο και πορεύεται μεταξύ της ανιούσας αορτής και του χώρου εξώθησης της ΔΕ κοιλίας. Γίνεται περιγραφή της κλινικής συμπτωματολογίας και των απεικονιστικών ευρημάτων με αξονική στεφανιογραφία σε πολυτομικό αξονικό τομογράφο 64 τομών πέντε περιπτώσεων. Η αξονική στεφανιογραφία είναι μια σύγχρονη, ελάχιστα παρεμβατική και ιδιαίτερα αποτελεσματική μέθοδος στην ανάδειξη των ανατομικών παραλλαγών των στεφανιαίων αρτηριών σε συμπτωματικούς και μη ασθενείς.

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

Απεικονιστικά ευρήματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας στη μαγνητική τομογραφία

Δ. Κεχαγιάς[1], Ν. Τριανταφύλλου[2], Λ. Βλάχος[1]

[1] Εργαστήριο Ακτινολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Αρεταίειο Νοσοκομείο
[2] Νευρολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Αιγινήτειο Νοσοκομείο

Η σκλήρυνση κατά πλάκας εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση για τους επιστήμονες τόσο διαγνωστικά όσο και θεραπευτικά. Η αλματώδης ανάπτυξη των τεχνολογικών μέσων της Ακτινολογίας τις τελευταίες δεκαετίες, και ειδικά η Μαγνητική Τομογραφία, έδωσαν μεγάλη ώθηση στον τομέα της έγκαιρης διάγνωσης και κατά συνέπεια της έναρξης της θεραπείας στην πρώιμη φάση της νόσου, καθώς και της παρακολούθησης των αποτελεσμάτων της. Στο άρθρο αυτό ανασκοπούνται τα ευρήματα της νόσου στη μαγνητική τομογραφία, η συσχέτισή τους με την κλινική πορεία καθώς και η εφαρμογή των νεώτερων εξελίξεων της μαγνητικής τομογραφίας για τη μελέτη της νόσου.