Ενδοκρανιακές επιπλοκές, οφειλόμενες σε χειρουργική επέμβαση χολοστεατώματος

Α. Κατσαρού (1), Β. Κατσαρός (2), Σ. Λύρα (1), Π. Λαμπροπούλου (3), Μ. Μητροπούλου (2), Χ. Δρόσος (3)

(1) Ακτινολογικό Τμήμα Κοργιαλένειο-Μπενάκειο Ν.Ε.Ε.Σ.,
(2) Τμήμα Υπολογιστικής Τομογραφίας και Μαγνητικού Συντονισμού, Ογκολογικό Νοσοκομείο ΙΚΑ, "Γ. Γεννηματάς"
(3) Τμήμα Νεότερων Απεικονιστικών Μεθόδων, Π.Γ.Ν.Α. "Γ. Γεννηματάς"

Περίληψη
Οι ενδο και εξωκρανιακές ωτογενείς επιπλοκές εμφανίζονται σχετικά σπάνια και, εάν δεν διαγνωστούν εγκαίρως, μπορεί να αποβούν μοιραίες.
Οι πιο συχνά απαντώμενες είναι η μηνιγγίτιδα, τα ενδοκρανιακά αποστήματα, το υποσκληρίδιο εμπύημα και η φλεβική θρόμβωση.
Παρουσιάζουμε μία περίπτωση με μετεγχειρητικές επιπλοκές μετά από χειρουργική επέμβαση για χολοστεάτωμα. Ένας 25-χρονος άρρενας ασθενής εισήχθη στην Ωτορινολαρυγγολογικη κλινική με χολοστεάτωμα του δεξιού ώτος. Τρεις ημέρες μετά την επέμβαση, προσήλθε στη Μονάδα Μαγνητικού Συντονισμού, αιτιώμενος πυρετό και κεφαλαλγία. Η εξέταση με ακολουθίες μαγνητικού συντονισμού ανέδειξε ένα ενδοκρανιακό απόστημα στο δεξιό παρεγκεφαλιδικό ημισφαίριο. Η μαγνητική φλεβογραφία απεικόνισε θρόμβωση του δεξιού εγκάρσιου και σιγμοειδούς κόλπου, καθώς και της ομόπλευρης έσω σφαγίτιδας φλέβας. Ο ασθενής υπεβλήθη σε παροχέτευση του αποστήματος, η οποία ακολουθήθηκε από ενδοφλεβίως χορηγούμενη αντιβιοτική αγωγή.

Επασβέστωση του έξω πλαγίου συνδέσμου του γόνατος.
Παρουσίαση ενός περιστατικού με πιθανή νόσο εναπoθέσεως κρυστάλλων υδροξυαπατίτη.

Χ. Ταρενίδου (1), Δ. Γεωργιάδου (1), Χ. Θεοδώρογλου (1), Δ. Πολυζώης (2), B. Μπαλάνος (1), A. Μοσχίδου-Πολυζώη (1)

(1) Β΄ Νοσομομείο ΙΚΑ Θεσσαλονίκης
(2) Νοσοκομείο "Αγ.Παύλος" , Θεσσαλονίκη

Περίληψη
Αναφέρουμε περιστατικό νόσου εναποθέσεως κρυστάλλων υδροξυαπατίτη
( Hydroxyapatite deposition disease - HADD ) στην περιοχή του έξω πλαγίου συνδέσμου του γόνατος σε άνδρα ασθενή με ελεύθερο ιστορικό. Ο απεικονιστικός έλεγχος του πάσχοντος γόνατος με απλές ακτινογραφίες ανέδειξε επασβέστωση, προβάλλουσα στην περιοχή του έξω πλαγίου συνδέσμου , η οποία σε διάστημα περίπου δύο μηνών είχε λυθεί αυτόματα. Η μαγνητική τομογραφία επιβεβαίωσε την εντόπιση της βλάβης.
Η διάγνωση κατευθύνθηκε κατά πολύ από την κλινική συμπτωματολογία και την εξέλιξή της καθώς και από τα απεικονιστικά ευρήματα.

Βλάβη Morel-Lavallee. Απεικόνιση 4 περιπτώσεων.

I. Μοσχούρης (1), A. Φωτεινός (1), O. Αναστασοπούλου (2), E. Μπούμα (1), Δ. Ματσαϊδώνης (1)

(1) Ακτινολογικό Εργαστήριο Π.Γ.Ν.Π. "Τζάνειο"
(2) Ιατρικό Διαγνωστικό Κέντρο Πρέβεζας "Ασκληπιός"

Περίληψη
Η βλάβη Morel-Lavallee αποτελεί ειδική μορφή μετατραυματικής συλλογής. Γίνεται αναφορά σε 4 τέτοιες βλάβες εντοπιζόμενες στο ισχίο, σε δύο άνδρες 17 και 32 ετών αντίστοιχα, με μονόπλευρη εντόπιση και σε 15χρονη ασθενή με αμφοτερόπλευρη εντόπιση. Στους δύο πρώτους ασθενείς υπήρχε ιστορικό κλειστής κάκωσης προ μερικών μηνών, οι δε βλάβες μελετήθηκαν με μαγνητική τομογραφία και (μία εξ΄αυτών) με υπερηχογράφημα. Στην μαγνητική τομογραφία και οι δύο βλάβες είχαν ενδιάμεσο (προς υψηλό) σήμα στις Τ1 ακολουθίες και υψηλό στις Τ2. Επίσης και οι δύο περιείχαν λίγα οζώδη στοιχεία με ένταση σήματος παραπλήσια του λίπους και περιβαλλόταν από λεπτή, χαμηλής έντασης σήματος κάψα, η οποία παρουσίασε ενίσχυση. Στην τρίτη ασθενή, διαγνώσθηκαν υπερηχογραφικώς, σαν κατ΄εξοχήν ανηχοϊκές συλλογές, αμφοτερόπλευρες βλάβες Morel-Lavallee, λίγες ημέρες μετά την εισαγωγή της για πολλαπλά κατάγματα πυέλου. Ο συνδυασμός του ιστορικού, της εντόπισης και των απεικονιστικών χαρακτηριστικών επιτρέπει την επιτυχή διάγνωση της βλάβης Morel-Lavallee. Η μαγνητική τομογραφία είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τον χαρακτηρισμό βλαβών που ευρίσκονται σε υποξεία ή χρόνια φάση.

Απεικονιστικά ευρήματα της πνευμονικής λεμφαγγειολειομυωμάτωσης (ΛΑΜ) στην HRCT

Σ. Αποστολοπούλου, Ι. Τσαγγαρίδου, Π. Φιλιππούσης, Ν. Σιδηροπούλου, Λ. Θάνος

Τμήμα Ιατρικής Απεικόνισης και Επεμβατικής Ακτινολογία, ΓΝΝΘΑ "Η Σωτηρία"

Περίληψη
Παρουσιάζεται η περίπτωση ενός σπάνιου περιστατικού πνευμονικής λεμφαγγειολειομυομάτωσης (ΛΑΜ) καθώς και η ανάλυση των απεικονιστικών ευρημάτων της υψηλής διακριτικής ικανότητας υπολογιστικής τομογραφίας σε γυναίκα ασθενή ηλικίας 30 ετών, η οποία προσήλθε στο νοσοκομείο με συμπτώματα έντονης δύσπνοιας. Η διάγνωση έγινε με ανοιχτή βιοψία πνεύμονα.