Φαρμακολογία των ιωδιούχων σκιαγραφικών ουσιών

Η. Κουλεντιανός [1], Χ. Τριαντοπούλου [2]

[1] Ακτινοδιαγνωστικό τμήμα, Κωνσταντοπούλειο Συγρότημα Π.Γ.Ν. Ν. Ιωνίας "Η Αγία Όλγα"
[2] Τμήμα Αξονικής Τομογραφίας, Κωνσταντοπούλειο Συγκρότημα Π.Γ.Ν. Ν. Ιωνίας "Η Αγία Όλγα"

Η εισαγωγή των ιωδιούχων σκιαγραφικών στην απεικόνιση αποτέλεσε πραγματική επανάσταση στην ανάδειξη ανατομικών δομών και συστημάτων, τα οποία ήταν αδύνατον μέχρι τότε να μελετηθούν. Η περιεκτικότητά τους σε ιώδιο βοήθησε ουσιαστικά στη σκιαγράφηση των διαφόρων οργάνων, επέφερε όμως και ανεπιθύμητες ενέργειες λόγω της τοξικότητάς του. Στην παρούσα εργασία περιγράφουμε τη φαρμακοκινητική καθώς και τα φαινόμενα τοξικότητας των ουσιών αυτών κατά τη χρήση τους.

Μικρολιθίαση όρχεως: υπερηχοτομογραφική διερεύνηση

Μ. Μιχαηλίδης, Δ. Σιδηρόπουλος, Α. Μπιντούδη, Α. Διαμαντοπούλου, Β. Κυριάκου, T. Labib, Τ. Μαλκότση, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο, Γενικό Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η μικρολιθίαση του όρχεως είναι μια ασυνήθης οντότητα που οφείλεται στην παρουσία μικρολίθων μέσα στα σπερματικά σωληνάρια, οι οποίοι αντιστοιχούν σε εκφυλισμένα και επασβεστωμένα κύτταρα. Αποτελεί συνήθως τυχαίο εύρημα κατά την υπερηχοτομογραφική διερεύνηση του όσχεου και είναι συνήθως αμφοτερόπλευρη. Η κλινική σημασία της οντότητας αυτής είναι ότι σχετίζεται με διάφορες παθολογικές καταστάσεις του όρχεως, με σημαντικότερη τον καρκίνο. Σκοπός της μελέτης είναι η περιγραφή των υπερηχοτομογραφικών ευρημάτων της μικρολιθίασης του όρχεως, της συσχέτισής της με υποκείμενη παθολογία του όρχεως και της διαφορικής διάγνωσης από άλλης φύσης ενδοορχικές επασβεστώσεις.

Ο ρόλος και η διαγνωστική αξία της Ποσοτικής Υπολογιστικής Υπερηχογραφίας στη διάγνωση της οστεοπόρωσης και του κινδύνου για οστεοπορωτικά κατάγματα. Μελέτη σε 590 γυναίκες

Χ. Τσιάμης, Χ. Ζαρογιάννη

Κέντρο Υγείας Ελασσόνας, Ελασσόνα, Λάρισα

Σκοπός: Να καθορίσουμε τη διαγνωστική αξία της Ποσοτικής Υπολογιστικής Υπερηχογραφίας (QUS) στη μέτρηση της οστικής πυκνότητας και την αναγνώριση ασθενών σε κίνδυνο για οστεοπορωτικό κάταγμα σε σύγκριση με τη μέθοδο DXA που αποτελεί και τη μέθοδο εκλογής.
Υλικό-Μέθοδος: Μετρήσαμε την οστική πυκνότητα 590 γυναικών, διαφόρων ηλικιών (από 31 έως 84 ετών) και χαρακτηριστικών (ηλικία εμμηνόπαυσης, ύψος, βάρος, σωματική άσκηση, κάπνισμα, κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων) που εθελοντικά συμμετείχαν στη μελέτη μας, πρώτα με τη μέθοδο QUS και στη συνέχεια με τη μέθοδο DXA. Η περιοχή του σκελετού που χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση της οστικής πυκνότητας με τη μέθοδο QUS στις γυναίκες αυτές ήταν η αριστερή πτέρνα, ενώ για τη μέτρηση με τη μέθοδο DXA χρησιμοποιήθηκαν (σε όλες τις γυναίκες) η οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης και το αριστερό ισχίο.
Αποτελέσματα: Περίπου 10% των γυναικών που μετρήθηκαν με τη μέθοδο DXA βρέθηκε να έχει οστεοπόρωση, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό με τη μέθοδο QUS ήταν 9%. Όσον αφορά στη σχέση οστεοπόρωσης και οστεοπορωτικών καταγμάτων μετά την εμμηνόπαυση, οι μετρήσεις μας έδειξαν ότι το 43% (38 από 88) από τις γυναίκες που υπέστησαν κάποιο οστεοπορωτικό κάταγμα παρουσίασε τελικά οστεοπόρωση (Μέθοδος DXA - Με Μέσο Όρο Τιμών T-score = -2.79), ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για οστεοπόρωση με τη μέθοδο QUS ήταν 56 % (49 από 88).
Συμπεράσματα: Η μέθοδος της Ποσοτικής Υπολογιστικής Υπερηχογραφίας (QUS) αποτελεί μια αξιόπιστη μέθοδο, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ανεπιφύλακτα για την αναγνώριση, με ιδιαίτερα υψηλή ακρίβεια (στατιστικά ασήμαντη διαφορά σε σύγκριση με τη μέθοδο DXA, που αποτελεί και τη μέθοδο εκλογής), ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο για οστεοπορωτικά κατάγματα (τουλάχιστον τόσο υψηλή ακρίβεια όσο και με τη μέθοδο DXA).

Λεμφοϋπερπλαστικές παθήσεις κόγχου

Α. Ταβερναράκη

Ακτινοδιαγνωστικό τμήμα Γ.Ν.Α. "Αλεξάνδρα"

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι λεμφοϋπερπλαστικές παθήσεις του κόγχου αντιπροσωπεύουν μία ετερογενή ομάδα εξεργασιών που προσβάλλουν τα μαλακά μόρια του οφθαλμικού κόγχου. Στις παθήσεις αυτές υπάγονται: το λέμφωμα, η λευχαιμία, ο φλεγμονώδης ψευδοόγκος, (μυοσίτιδα, δακρυοαδενίτιδα, περισκληρίτιδα, περινευρίτιδα, διήθηση του λίπους/διάχυτη μορφή) και το Σύνδρομο Tolosa-Hunt. Προσβάλλουν σε μεγάλη συχνότητα τον κόγχο και συχνά οι ασθενείς παρουσιάζουν πρόπτωση του βολβού, διόγκωση του δακρυικού αδένα και των βλεφάρων. Ιστολογικά, αποτελούνται απο αθροίσεις λεμφοκυττάρων σε διάφορα στάδια διαφοροποίησης. Η αξονική και η μαγνητική τομογραφία είναι οι μέθοδοι εκλογής για τη διερεύνηση.