ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΘΩΡΑΚΟΣ

Οστεοχονδροπλαστική. Τραχειοβρογχοπάθεια

Π. Ανδρικάκος[1], Δ. Καραχάλιος[3], Γ. Παπαμιχάλης[2], Α. Χαλμούκης[3], Θ. Παναγιωτακόπουλος[1]

[1] Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Ν.Δ. Ελλάδος, Πνευμονολογική Κλινική, Ακτινολογικό Εργαστήριο
[2] Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών "Η Σωτηρία", Παθολογοανατομικό Εργαστήριο
[3] Ασκληπιός, Ηλεκτρονική Ιατρική Διάγνωση, Πάτρα

Παρουσιάζεται μια περίπτωση ασθενούς με οστεοχονδροπλαστική τραχειοβρογχοπάθεια και σχολιάζεται η συμβολή της απλής ακτινογραφίας, της αξονικής τομογραφίας και του μαγνητικού συντονισμού στη διάγνωσή της.

ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

Εγκεφαλικά έμφρακτα σε παιδιά: Απεικονιστική διερεύνηση με υπολογιστική και με μαγνητική τομογραφία

Ο. Παπακωνσταντίνου[1], Ε. Χρυσού[1], Μ. Μπιτσώρη[2], Σ. Καραμπέκιος[1], Ν. Γκουρτσογιάννης[1]

[1] Τομέας Ακτινολογίας,
[2] Παιδιατρική Κλινική, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Σκοπός: Τα ισχαιμικά εγκεφαλικά έμφρακτα στα παιδιά είναι εξαιρετικά σπάνια. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η παρουσίαση των απεικονιστικών ευρημάτων με υπολογιστική τομογραφία (ΥΤ) και με μαγνητική τομογραφία (ΜΤ) τεσσάρων περιπτώσεων ισχαιμικών εγκεφαλικών εμφράκτων σε παιδιά.
Υλικό και Μέθοδος: Τέσσερις ασθενείς που προσήλθαν με κλινική εικόνα πρωτοεμφανιζόμενων σπασμών, ημιπληγίας ή υπολειπόμενη κινητικότητα μέλους, υποβλήθηκαν σε ΥΤ και ΜΤ. Σε δύο ασθενείς αποκαλύφθηκε διαταραχή της πηκτικότητας οφειλόμενη σε ανεπάρκεια της πρωτεΐνης C και S, αντίστοιχα, ενώ στον τρίτο ασθενή υπήρχε ιστορικό περιγεννητικής ανοξίας. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε απεικονιστικούς επανελέγχους.
Αποτελέσματα: Στους ασθενείς με ανεπάρκεια των πρωτεϊνών C και S αναδείχτηκε οξύ ισχαιμικό έμφρακτο στην κατανομή της δεξιάς μέσης και οπίσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας, αντίστοιχα. Στον ασθενή με υπολειπόμενη κινητικότητα απεικονίστηκε εκτεταμένο χρόνιο ισχαιμικό έμφρακτο στην κατανομή της ΔΜΑ, ενώ σε αυτόν με το ιστορικό περιγεννητικής ανοξίας αποκαλύφθηκε χρόνιο έμφρακτο σε περιοχή οριακής αιμάτωσης.
Συμπέρασμα: Το εγκεφαλικό έμφρακτο, παρότι σπάνιο στην παιδική ηλικία, πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στα πιθανά διαφοροδιαγνωστικά ενδεχόμενα σε περιπτώσεις οξείας νευρολογικής συνδρομής ή υπολειπόμενης κινητικότητας μέλους. Η ΥΤ και κυρίως η ΜΤ συμβάλλουν αποφασιστικά στην τελική διάγνωση, καθώς και στον καθορισμό της εντόπισης, της έκτασης και της χρονιότητας των ισχαιμικών εμφράκτων.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ - ΑΓΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Δευτερογενής μεσοκολπική επικοινωνία εκλαμβανόμενη ως χρονία βρογχίτιδα σε άνδρα ηλικίας 85 ετών

Β. Α. Τόλης, Α. Μ. Γουρνιζάκης, Γ. Δ. Αυγερόπουλος, Γ. Ξ. Καζιάνης, Γ. Κασιμιώτης, Δ. Τριανταφύλλου

Kαρδιολογική Κλινική, 7ο Νοσοκομείο ΙΚΑ Αθηνών

Η μεσοκολπική επικοινωνία αποτελεί τη συχνότερη συγγενή καρδιοπάθεια των ενηλίκων, η οποία είτε λόγω της αμβληχρότητας των συμπτωμάτων της μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστη για πολλά χρόνια, είτε λόγω της αυξημένης πνευμονικής αιμάτωσης και των απότοκων αναπνευστικών λοιμώξεων να εκλαμβάνεται ως χρόνια βρογχίτιδα. Ο ασθενής προσήλθε γιατί η πάθησή του πρωτοδιαγνώστηκε σε βαθύ γήρας, παρόλο που υπήρχαν από πολύ νωρίς τα τυπικά κλινικοεργαστηριακά ευρήματά της και λανθασμένα εκλαμβανόταν για δεκαετίες ως πάθηση του αναπνευστικού συστήματος. Τονίζεται η συμβολή των ακτινολογικών ευρημάτων και των νεότερων μεθόδων της ηχοκαρδιογραφίας στην αναίμακτη διάγνωση της νόσου.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ - ΑΓΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Η τριετής εμπειρία μας από την εφαρμογή της Διασφαγιτιδικής Ενδοηπατικής Πυλαιοσυστηματικής Αναστόμωσης (ΤΙΡS), στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου

Α. Α. Χατζηδάκης[1], Σ. Καραμπέκιος[1], Δ. Τσέτης[1], Ε. Ματρέλλα[2], Ν. Εργαζάκης[1], Ν. Χαρουλάκης[1], Χ. Λεοντίδης[2], Η. Κουρούμαλης[2], Ν. Γκουρτσογιάννης[1]

[1]Μονάδα Επεμβατικής Ακτινολογίας του Εργαστηρίου Ιατρικής Απεικόνισης,
[2]Γαστρεντερολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης

Παρουσιάζεται η εμπειρία μας από την εφαρμογή της Διασφαγιτιδικής Ενδοηπατικής Πυλαιοσυστηματικής Αναστόμωσης (ΤΙΡS) σε 13 ασθενείς τα τελευταία τρία έτη. Η μέθοδος εφαρμόστηκε για την αποσυμφόρηση της πυλαίας υπέρτασης και ήταν επιτυχής σε 10 περιπτώσεις. Δεν παρουσιάστηκε θνητότητα και η μόνη επιπλοκή που σχετίζεται με την τεχνική ήταν η μετεπεμβατική θρόμβωση του μεταλλικού νάρθηκα (stent) σε δύο ασθενείς. Τέσσερις από τους ασθενείς βρίσκονται σε καλή κατάσταση, ενώ οι άλλοι έξι κατέληξαν, οι τέσσερις λόγω της βαριάς ηπατικής νόσου και οι δύο από άλλα αίτια.