ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

Προσβολή του ήπατος και του σπληνός στη νόσο από αμυχές γάτας: Υπερηχοτομογραφικά ευρήματα

Α. Μπακαντάκη[1], Ο. Παπακωνσταντίνου[1], Π. Πασπαλάκη[2], Ν. Χαρουλάκης[1], Ε. Μιχαηλίδου[2], Ε. Χρυσού[1], Π. Πρασόπουλος[1], Ν. Γκουρτσογιάννης[1]

[1]Ακτινολογικό Τμήμα
[2]Παιδιατρική Κλινική, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Σκοπός: Η νόσος από αμυχές γάτας είναι μια ήπια αυτοϊώμενη νόσος των παιδιών και των νέων ενηλίκων που συνήθως εκδηλώνεται ως επιχώρια λεμφαδενοπάθεια. Η προσβολή του ήπατος και του σπληνός με τη μορφή κοκκιωμάτων είναι πιθανά συχνότερη από ότι διαγιγνώσκεται. Περιγράφουμε τα υπερηχοτομογραφικά ευρήματα της άνω κοιλίας σε τέσσερις ασθενείς ηλικίας 6-13 ετών με νόσο από αμυχές γάτας και προσβολή του ήπατος και του σπληνός.
Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη περιλαμβάνονται τέσσερις ασθενείς ηλικίας 6-13 ετών, με τελική διάγνωση νόσο από αμυχές γάτας (με βάση τον ειδικό ορολογικό έλεγχο). Οι ασθενείς είχαν υποβληθεί σε υπερηχοτομογραφικό έλεγχο άνω κοιλίας στα πλαίσια διερεύνησης ενός παρατεινόμενου εμπύρετου με ή χωρίς διάχυτο κοιλιακό άλγος και περιφερική λεμφαδενοπάθεια. Ο έλεγχος επαναλήφθηκε ανά μήνα μέχρι την πλήρη αποκατάσταση των υπερηχογραφικών ευρημάτων.
Αποτελέσματα: Στο υπερηχογράφημα αναδείχτηκαν μικρές, διάσπαρτες, υπόηχες εστίες στον σπλήνα σε όλους τους ασθενείς, και στο ήπαρ σε δύο ασθενείς. Αύξηση του μεγέθους του σπλήνα και του ήπατος σημειώθηκε σε τρεις ασθενείς. Οι αλλοιώσεις ελαττώθηκαν προοδευτικά σε αριθμό και σε μέγεθος σε διαδοχικά υπερηχογραφήματα και εξαφανίστηκαν σε διάστημα 2-8 μηνών.
Συμπέρασμα: Η νόσος από αμυχές γάτας είναι πολύ πιθανό διαφοροδιαγνωστικό ενδεχόμενο σε παιδιά με συστηματικά συμπτώματα, διάσπαρτες υπόηχες εστίες στο ήπαρ και τον σπλήνα και ιστορικό επαφής με γάτα.

Μετατραυματικός διαχωρισμός έσω καρωτίδας: διάγνωση με μαγνητική αγγειογραφία και μαγνητική τομογραφία

Ο. Παπακωνσταντίνου[1], Α. Αθανασίου[1], Σ. Καραμπέκιος[1], Α. Γιαννούκας[2], Γ. Γαβριδάκης[1], Γ. Κλάδος[3], Ν. Γκουρτσογιάννης[1]

[1]Μονάδα Μαγνητικής Τομογραφίας Εργαστηρίου Ιατρικής Απεικόνισης
[2]Αγγειοχειρουργική Κλινική
[3]Νευρολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Ο μετατραυματικός διαχωρισμός της έσω καρωτίδας είναι μία από τις συχνότερες αιτίες εγκεφαλικών επεισοδίων σε νέους ενήλικες. Παρουσιάζουμε τα ευρήματα στην Μαγνητική Τομογραφία (ΜΤ) εγκεφάλου και στην Time of Flight Μαγνητική Αγγειογραφία (ΜΑ) εγκεφάλου και τραχήλου σε δύο νέες γυναίκες με διάγνωση μετατραυματικό διαχωρισμό της δεξιάς έσω καρωτίδας, οι οποίες προσήλθαν στο νοσοκομείο μετά από τροχαίο ατύχημα.
Η ΜΤ εγκεφάλου ανέδειξε εκτεταμένο έμφρακτο στην κατανομή της δεξιάς μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας, απουσία ροής στον καρωτιδικό σωλήνα και στις δύο ασθενείς και ενδοτοιχωματικό αιμάτωμα γύρω από τον στενωμένο αυλό της καρωτίδας στη μία ασθενή. Στη Μαγνητική Αγγειογραφία εγκεφάλου αναγνωρίστηκε διπλός αυλός στην εξωκρανιακή και τη λιθοειδή μοίρα της έσω καρωτίδας στη μία ασθενή, ενώ η έσω καρωτίδα δεν απεικονίστηκε στη δεύτερη. Στη Μαγνητική Αγγειογραφία τραχήλου σημειώθηκε απόφραξη της έσω καρωτίδας, που στη μία περίπτωση περιελάμβανε το διχασμό, ενώ στη δεύτερη άρχιζε μετά την έκφυσή της.
Συμπερασματικά, η Μαγνητική Αγγειογραφία σε συνδυασμό με τη Μαγνητική Τομογραφία εγκεφάλου αποτελεί μια αξιόπιστη και αναίμακτη μέθοδο για τη διάγνωση του διαχωρισμού της έσω καρωτίδας και θα πρέπει να διενεργείται όταν υπάρχει ανάλογη κλινική υποψία.

Πολλαπλά μηνιγγιώματα δίχως νευροϊνωμάτωση: παρουσίαση περίπτωσης και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας

Β. Μανιάτης[1], Ε. Καραΐσκου[1], Α. Ορφανός[2], Γ. Ορφανίδης[3], Κ. Στριγγάρης[4], Α. Καραντάνας[1]

[1]Τμήμα Αξονικής-Μαγνητικής Τομογραφίας Π.Γ.Ν. Λάρισας,
[2]Τμήμα Ψηφιακού Αγγειογράφου,
[3]Νευροχειρουργική Κλινική
[4]Εργαστήριο Ιατρικής Απεικόνισης Π.Γ.Ν.Α. Γ. Γεννηματάς

Η παρουσία πολλαπλών μηνιγγιωμάτων είναι μια σπάνια οντότητα που συχνά συνδυάζεται με νευροϊνωμάτωση. Στην πολλαπλή μηνιγγιωμάτωση οι ασθενείς εμφανίζουν δύο ή περισσότερα -σε διαφορετική θέση- μηνιγγιώματα, κατά την ίδια ή διαφορετική χρονική στιγμή, τα οποία δεν είναι απαραίτητα όμοιου ιστολογικού τύπου[1]. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται μια περίπτωση πολλαπλών μηνιγγιωμάτων δίχως νευροϊνωμάτωση, που μελετήθηκε με όλες τις σύγχρονες απεικονιστικές μεθόδους (αξονική τομογραφία, μαγνητικός συντονισμός, ψηφιακή αγγειογραφία) και επιχειρείται ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας.

ΝΕΥΡΟΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑ

Μελέτη των κλειστών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων με συγκριτική μελέτη αξονικής και μαγνητικής τομογραφίας στην πρώιμη μετατραυματική φάση

Α.Χ. Καραντάνας[1], Κ. Πατεράκης[2], E. Καραΐσκου[1], Π. Αργύρη[1], Δ. Καφετσούλη[2], Γ. Παράφορος[3]

[1]Τμήματα Αξονικού-Μαγνητικού Τομογράφου
[2]Τμήμα Νευροχειρουργικής
[3]Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η παρουσίαση των ευρημάτων της Αξονικής (ΑΤ) και της Μαγνητικής τομογραφίας του εγκεφάλου (ΜΤ) σε ασθενείς με κλειστή κρανιοεγκεφαλική κάκωση (ΚΕΚ) κατά την πρώιμη μετατραυματική φάση. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις βλάβες του τύπου της διάχυτης αξονότμησης (ΔΑ). Δεκαπέντε άνδρες και τρεις γυναίκες ηλικίας 15-64 ετών, με ασυμβατότητα κλινικής εικόνας και ευρημάτων ΑΤ επιλέχθηκαν από σύνολο 34 ασθενών που μελετήθηκαν την τελευταία διετία και με τις δύο μεθόδους. Σύμφωνα με την κλίμακα της Γλασκώβης (GCS), 13 ασθενείς έπασχαν από βαριά ΚΕΚ (GCS<8) και 5 ασθενείς από μέτρια ΚΕΚ (GCS 9-12). Oι ασθενείς με ΔΑ κατατάχτηκαν με βάση την κλίμακα Gentry σε 3 ομάδες. Ο έλεγχος με ΜΤ διεξάχθηκε με τη λήψη ακολουθιών T1- Echo Planar Imaging, T2- GRASE, Τ2-Turbo Spin Echo και Τ2-Turbo FLAIR. Σε 2 περιπτώσεις τα αποτελέσματα ήταν όμοια και με τις δύο μεθόδους. Σε 16 ασθενείς η ΜΤ ανέδειξε επιπλέον βλάβες. Στους ασθενείς αυτούς, με τη ΜΤ παρατηρήθηκαν 27 εξωπαρεγχυματικές και 41 ενδοπαρεγχυματικές βλάβες. Η ΑT ανέδειξε 33 βλάβες, 13 εκ των οποίων ήταν ενδοπαρεγχυματικές. Δεν υπήρξε περίπτωση κάποια βλάβη να απεικονίζεται στην ΑT και όχι στη MΤ. Η μελέτη κατέστησε σαφή την υπεροχή της ΜΤ έναντι της ΑΤ στην απεικόνιση των τραυματικών βλαβών, κυρίως των μη αιμορραγικών, όπου οι ακολουθίες Τ2 προσανατολισμού σε συνδυασμό με την πολυεπίπεδη απεικόνιση σαφώς υπερτερούν της ΑΤ. Η παρουσία αιμορραγικών στοιχείων στις βλάβες τύπου ΔΑ, καθώς και η συνύπαρξη με χωροκατακτητικές συλλογές και υποφλοιώδεις βλάβες της φαιάς ουσίας αποτελούν δυσμενές προγνωστικό σημείο. Η ΜΤ είναι ένα σημαντικό μέσο για την κατανόηση της παθοφυσιολογίας των ΚΕΚ και μπορεί να συμβάλλει στην αξιόπιστη προσέγγιση της πρόγνωσής τους.