AΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΟΥ

Ρήξη μείζονος θωρακικού μυός. Απεικόνιση με τον μαγνητικό συντονισμό. Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας.

Δ. Χουρμούζη, Α. Δρεβελέγκας, Γ. Μπουλιγιάννη

Η τραυματική ρήξη του μείζονος θωρακικού μυός αποτελεί μια σπάνια οντότητα, σχετίζεται κυρίως με αθλητικές δραστηριότητες και μέχρι πρόσφατα η διάγνωση βασιζόταν στην κλινική εικόνα σε συνδυασμό με το μηχανισμό της κάκωσης. Η μαγνητική τομογραφία προσφέρει μια σημαντική βοήθεια όσον αφορά την εκτίμηση του βαθμού της κάκωσης και κατά συνέπεια τον σχεδιασμό της θεραπευτικής αντιμετώπισης. Παρουσιάζουμε τρία περιστατικά μερικής ρήξης του μείζονος θωρακικού μυός σε νεαρούς αθλητές (body builder) κατά τη διάρκεια της άσκησης. Γίνεται επίσης αναφορά στη βιβλιογραφία όσον αφορά τη διάγνωση και τη θεραπεία της ρήξης.

Σύνδρομο Swyer James. Διάγνωση με αξονική τομογραφία υψηλής ευκρίνειας σε εισπνευστική και εκπνευστική φάση

Σ. Λαφογιάννη[1], Β. Κατσίβα[1], Ι. Κολεγιάς[2], Ε.Ι. Καϊλίδου[1], Ε. Γεωργοπούλου[2], Ε.Παπαδάκη[2], Μ. Τιμπισράνης[1]

[1]Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα
[2]Παιδιατρική Κλινική ΠΓΝΑ "Θριάσιο"

Περιγράφεται η περίπτωση αγοριού ηλικίας 9 ετών που προσήλθε για α|α θώρακος σε τυπικό προ εγχειρητικό έλεγχο. Η απλή α/α έδειξε υπερδιαυγαστικό αριστερό πνεύμονα. Έγινε αξονική τομογραφία υψηλής ευκρίνειας (ΗR), όπου απεικονίσθηκαν βρογχεκτασίες και ακολούθως spiral τομές σε εισπνευστική και εκπνευστική φάση και περιγράφονται τα ευρήματα.

Υπερηχογραφική διερεύνηση της νεογνικής μηνιγγίτιδας

Χρ. Κουμανίδου[1], Μ. Βακάκη[1], Α. Χουντάλα[1], Μ. Θεοφανοπούλου[1], Ι. Νίκας[2], Κ. Κακαβάκης[1]

[1]Ακτινολογικό Τμήμα Νοσοκομείου Παίδων "Αγία Σοφία", Αθήνα
[2]Τμήμα Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων Νοσοκομείου Παίδων "Αγία Σοφία", Αθήνα

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετήσει υπερηχογραφικά τη συχνότητα και τον χρόνο εμφάνισης των παθολογικών ευρημάτων και των επιπλοκών της νεογνικής μηνιγγίτιδας.
Ασθενείς - Μέθοδοι: Μελετήθηκαν τα υπερηχογραφικά ευρήματα 36 νεογνών με κλινικοεργαστηριακά διεγνωσμένη μηνιγγίτιδα. Ο έλεγχος έγινε διαμέσου της πρόσθιας πηγής, με πομποδέκτη ευρέος φάσματος 5-8 ΜΗΖ.
Αποτελέσματα: Σε ποσοστό 27,8% ο υπερηχογραφικός έλεγχος ήταν αρνητικός. Τα συχνότερα και πρωϊμότερα ευρήματα ήταν η ήπια κοιλιίτιδα (συχνότητα 30,5%), η μετρίου βαθμού διεύρυνση των πλαγίων κοιλιών (συχνότητα 41,6%), η διεύρυνση των εγκεφαλικών αυλακών (συχνότητα 55,5%) και η υπερηχογενής απεικόνιση των εγκεφαλικών ελίκων (συχνότητα 30,5%). Ακολουθούσε η διεύρυνση του υπαραχνοειδούς χώρου (συχνότητα 22,2%) και της μεσοημισφαιρικής σχισμής (συχνότητα 13,8%). Η συχνότητα εμφάνισης επιπλοκών ήταν σχετικά μικρή και περιελάμβανε την ανάπτυξη εμπυήματος (συχνότητα 2,78%), μεταφλεγμονώδους υδροκεφάλου (συχνότητα 2,78%), αιμορραγικών εμφράκτων (συχνότητα 8,33%) και εγκεφαλικών αποστημάτων (συχνότητα 5,55%).
Συμπέρασμα: Το υπερηχογράφημα αποτελεί την απεικονιστική μέθοδο εκλογής για την αρχική προσέγγιση της νεογνικής μηνιγγίτιδας, επειδή καθιστά εφικτή την εντόπιση παθολογικών ευρημάτων από τα πρώιμα στάδια της νόσου.

Διάτρηση σκωληκοειδούς απόφυσης: απεικόνιση με υπολογιστική τομογραφία

Π. Σιέμου[1], Β. Μανιάτης[1], Χ. Χρυσικόπουλος[2], Κ. Λάγιος[1], Σ. Καββαδίας[1], Γ. Ζώης[1], Κ. Στριγγάρης

[1] Τμήμα Υπολογιστικής Τομογραφίας ,Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Γ. Γεννηματάς"
[2] Αξονικός Τομογράφος "Κυανούς Σταυρός", Αθήνα.

Σκοπός: Η καταγραφή-αξιολόγηση των ευρημάτων της υπολογιστικής τομογραφίας (Υ.Τ.) σε περιπτώσεις διάτρησης της σκωληκοειδούς απόφυσης.
Υλικό-Μέθοδος: Σε οκτώ ασθενείς με χειρουργική διάγνωση διάτρησης σκωληκοειδούς αναλύθηκαν τα ευρήματα της Υ.Τ. κοιλίας που διενεργήθηκε και αξιολογήθηκε προεγχειρητικά.
Αποτελέσματα: Συνολικά η Υ.Τ. ανέδειξε την παρουσία ελεύθερου αέρα σε πέντε ασθενείς και αποστήματος σε πέντε ασθενείς. Έξι ασθενείς είχαν θολερότητα λίπους πέριξ της σκωληκοειδούς. Σε τέσσερις απεικονίσθηκε σκωληκοειδόλιθος και σε δύο ασθενείς τοιχωματική πάχυνση της σκωληκοειδούς απόφυσης. Συλλογή υγρού ανευρέθηκε σε δύο ασθενείς. Άμεσα ευρήματα διάτρησης θεωρήθηκαν η ύπαρξη ελεύθερου αέρα ή γαστρογραφίνης,ενώ έμμεσα η παρουσία σκωληκοειδολίθου περιβαλλόμενου από φλέγμονα ή απόστημα. Προεγχειρητική διάγνωση διάτρησης ετέθει με βάση τα άμεσα ευρήματα σε 5/8 ασθενείς και τα έμμεσα σε 2/8 .Υπήρξε μια ψευδώς αρνητική διάγνωση για διάτρηση όπου τα ευρήματα ήταν τοιχωματική πάχυνση σκωληκοειδούς και θολερότητα του λίπους.
Συμπεράσματα: Η Υ.Τ. αποτελεί αξιόπιστη μέθοδο για την διάκριση οξείας σκωληκοειδίτιδας και διάτρησης της σκωληκοειδούς.