Υπερηχογραφική απεικόνιση των πλακών των καρωτίδων και έλεγχος του πάχους του ενδοθηλίου σε ασθενείς με ισχαιμικού τύπου αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια

Α. Χρυσανθοπούλου, Γ. Τερζής, Ι. Δημόπουλος

Κλινικό Εργαστήριο Ακτινολογίας, Π.Π.Γ.Ν.Π. (Περιφερειακό Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών)

Σκοπός: Η μελέτη της ηχογένειας των πλακών των καρωτίδων και ο έλεγχος του πάχους του ενδοθηλίου, καθώς και η συσχέτισή του με τις αθηρωματικές πλάκες σε ασθενείς με ισχαιμικού τύπου αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Η μελέτη αφορά και παρατηρήσεις σε αντίστοιχα δεδομένα και συμπεράσματα που έχουν δημοσιευτεί στο παρελθόν.
Υλικό και Μέθοδος: Στο χρονικό διάστημα Ιούνιος 1999 - Σεπτέμβριος 2000 εξετάστηκε υπερηχογραφικά το εξωκράνιο τμήμα των καρωτίδων σε 373 ασθενείς με ισχαιμικού τύπου αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Μελετήθηκε η ηχογένεια των πλακών, καθώς και η στένωση που προκαλούσαν. Μετρήθηκε το πάχος του ενδοθηλίου των κοινών καρωτίδων και διερευνήθηκε η συνύπαρξη αυξημένου πάχους ενδοθηλίου και αθηρωματικών πλακών.
Αποτελέσματα: 263 ασθενείς είχαν αθηρωματικές πλάκες Οι χαμηλής ηχογένειας αποτελούσαν τη συχνότερη κατηγορία. Σε ασθενείς με χαμηλού - μέτριου βαθμού στένωση υπερείχε ο τύπος Ι των πλακών, ενώ σε υψηλού βαθμού στένωση ο τύπος II. Το ενδοθήλιο βρέθηκε οριακό ή αυξημένο σε 175 ασθενείς, από τους οποίους οι 158 είχαν ταυτόχρονα και αθηρωματικές πλάκες. Σε οριακή - μικρή αύξηση του πάχους συνυπάρχει κυρίως ο τύπος Ι, ενώ σε σημαντικότερη αύξηση του πάχους συνυπάρχουν κυρίως οι τύποι II και III.
Συμπεράσματα: Οι χαμηλής ηχογένειας πλάκες απαντώνται συχνότερα στους καρωτιδικούς άξονες ασθενών με ισχαιμικού τύπου αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Όσο υψηλότερος είναι ο βαθμός της στένωσης, τόσο συχνότερες είναι οι ανομοιογενείς πλάκες. Η αύξηση του πάχους του ενδοθηλίου συνδυάζεται σε σημαντικό βαθμό με την ύπαρξη αθηρωματικών πλακών, ενώ όσο μεγαλύτερη είναι η αύξηση αυτή, τόσο συνηθέστερα απαντώνται ανομοιογενείς πλάκες.

Περίπτωση νευροσαρκοείδωσης: διερεύνηση με μαγνητικό συντονισμό

Μ. Θεοφανοπούλου, Χ. Μουρτόπουλος, Α. Βιτζηλαίου, Β. Βανταλή, Χ. Δρόσος

Τμήμα Υπολογιστικής και Μαγνητικής Τομογραφίας Ογκολογικού Νοσοκομείου ΙΚΑ Γ. Γεννηματάς

Παρουσιάζουμε ένα περιστατικό νευροσαρκοείδωσης, στο οποίο οι βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος εντοπίζονταν στην περιοχή της υπόφυσης, του δεξιού απαγωγού νεύρου και των έσω ακουστικών πόρων. Παραθέτουμε, επίσης, και έναν συνοπτικό συσχετισμό των παθολογοανατομικών και των απεικονιστικών δεδομένων. Οι νευρολογικές εκδηλώσεις αποτελούν σπάνιες (περίπου 5%), αλλά γνωστές επιπλοκές της σαρκοείδωσης, ενώ η θνητότητα που σχετίζεται με την ανάπτυξη των εν λόγω βλαβών είναι μεγάλη.

Η 3D CT Αγγειογραφία στη μελέτη των ανευρυσμάτων του εγκεφάλου και η συμβολή της στη θεραπευτική τους αντιμετώπιση με εμβολισμό

Χ. Σαμαρά[1], Δ. Νικολάου[1], Β. Μανιάτης[1], Κ. Λυμπερόπουλος[1], Γ. Ζώης[1], Γ. Ορφανίδης[2], Κ. Στριγγάρης[1]

[1] Tμήμα Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων,
[2] Nευροχειρουργικό Τμήμα, ΠΓΝΑ Γ. Γεννηματάς

Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της CTA ως μεθόδου ανάδειξης των εγκεφαλικών ανευρυσμάτων και επιλογής της θεραπευτικής αντιμετώπισης.
Υλικό-μέθοδος: Μελετήθηκαν με 3D-CTA 41 ασθενείς (15 άνδρες - 25 γυναίκες), ηλικίας 17-72 ετών, σε περίοδο 24 μηνών, με συμπτωματολογία συνδεόμενη με ανευρύσματα, ή χωρίς συμπτώματα λόγω οικογενειακού ιστορικού εγκεφαλικών ανευρυσμάτων ή τυχαία ανακάλυψη. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν και σε DSA.
Αποτελέσματα: Με τη 3D-CTA αναδείχθηκαν 45 ανευρύσματα στους 41 ασθενείς, από τα οποία τα 36 εντοπίστηκαν στην πρόσθια κυκλοφορία και τα 9 στο σπονδυλοβασικό σύστημα, και προσδιορίστηκε η θέση, το σχήμα, και η σχέση τους με την υποκείμενη αρτηρία. Στα περισσότερα από τα ανευρύσματα μετρήθηκαν οι διάμετροι του ανευρύσματος και του αυχένος αυτού, καθώς και της υποκείμενης αρτηρίας.
Συμπεράσματα: Η 3D-CTA είναι μια πρόσφατα αναπτυγμένη τεχνική, που συντελεί στην ανάδειξη και την εκτίμηση των εγκεφαλικών ανευρυσμάτων, καθώς και στην επιλογή της θεραπευτικής τους προσέγγισης σε συνδυασμό με την DSA.

Συγκριτική μελέτη κυστεοουρητικής παλινδρόμησης με άμεση έγχρωμη υπερηχοουρογραφία και κυστεοουρηθρογραφία

Σ. Χριστόπουλος, Δ. Ραφαηλίδης, Μ. Αρβανίτη, Δ. Κατσίμπα, Μ. Καλομενοπούλου

Ακτινολογικό Τμήμα του Γ. Ν. Θεσσαλονίκης "Γ. Γεννηματάς"

Σκοπός της μελέτης μας είναι η ανάδειξη της ευαισθησίας της άμεσης έγχρωμης υπερηχοουρογραφίας, με τη χρήση ηχοανακλαστικής ουσίας που παρέχει μικροφυσαλίδες, στη διάγνωση της κυστεοουρητηρικής παλινδρόμησης.
Εξετάσαμε 35 πυελοουρητηρικά συστήματα 17 παιδιών, από τα οποία 9 ήταν κορίτσια και 8 αγόρια. Κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση ανιχνεύθηκε και με τις δύο μεθόδους σε 28 πυελοουρητηρικά συστήματα. Απεικονίστηκαν οι πέντε βαθμοί της παλινδρόμησης και έγινε συσχετισμός των αποτελεσμάτων με τις δύο μεθόδους. Η μέση χρονική διάρκεια της άμεσης υπερηχοουρογραφίας ήταν παραπλήσια με αυτή της κυστεοουρηθρογραφίας ούρησης και δεν υπήρξε πρόβλημα με την χορήγηση του ηχοενισχυτικού σκευάσματος σε καμία περίπτωση.
Η εισαγωγή της μεθόδου στην καθημερινή πράξη μειώνει σημαντικά τον αριθμό των απαιτούμενων ακτινοσκοπικών κυστεο-ουρηθρογραφιών, με αποτέλεσμα την ελάττωση της έκθεσης στην ιοντίζουσα ακτινοβολία των μικρών πασχόντων από κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση.