Μια σπάνια περίπτωση αυτόματου δωδεκαδακτυλικού αιματώματος

Α. Στεφανίδης (1), Χ. Πολυχρόνου (1), Δ. Οικονομίδης (2), Τ. Θεοδωρίδης (1), Α. Γαβριηλίδου(1), Ε. Χαρταμπίλας (1)

(1) Ακτινολογικό εργαστήριο Γ.Ν. Κατερίνης
(2) Β' Παθολογική Α.Π.Θ Ιπποκράτειο Γ.Ν. Θεσσαλονίκης

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το αυτόματο αιμάτωμα του δωδεκαδακτύλου αποτελεί μια σπάνια οντότητα. Περιγράφεται μια περίπτωση αυτόματου δωδεκαδακτυλικού αιματώματος που οφειλόταν σε λήψη σαλικυλικού φαρμάκου. Η αρχική διάγνωση έγινε με υπερηχοτομογραφία στην οποία αναδείχθηκε ατρακτοειδής, ανομοιογενής ευμεγέθης μάζα,η οποία εντοπιζόταν μεταξύ ήπατος, στομάχου και δεξιού νεφρού. Η επιβεβαίωση της διάγνωσης έγινε με υπολογιστική τομογραφία, η οποία ανέδειξε το ευμέγεθες ενδοτοιχωματικό αιμάτωμα του δωδεκαδακτύλου το οποίο εκτεινόταν μέχρι τον δεξιό λαγόνιο βόθρο. Η υπερηχοτομογραφία και η υπολογιστική τομογραφία είναι μέθοδοι πολύ χρήσιμες τόσο στην αρχική διάγνωση του δωδεκαδακτυλικού αιματώματος, στον αποκλεισμό ύπαρξης συνοδών βλαβών όσο και στην παρακολούθηση των ασθενών κατά την διάρκεια της συντηρητικής θεραπείας.

Σπάνια εντόπιση εχινοκόκκου κύστεως στα μαλακά μόρια μετά από επέκταση από τον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο.

Α. Κοκκινάκη (1), Ι. Καλογερόπουλος (2), Ν. Λεπίδα (1), Ε. Συριστατίδου (1), Α. Αθανασοπούλου (1)

(1) Τμήμα Ιατρικής Απεικόνισης, "Κοργιαλένειο - Μπενάκειο", Ερυθρός Σταυρός
(2) Ακτινολογικό Τμήμα, Θεραπευτήριο Ευαγγελισμός

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εχινοκοκκίαση του οπισθοπεριτοναϊκού χώρου είναι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δευτεροπαθής και προκαλείται συνήθως από ρήξη εχινόκοκκου κύστης του ήπατος. Η πρωτοπαθής εχινοκοκκίαση του οπισθοπεριτοναϊκού χώρου αποτελεί ιδιαίτερα σπάνια νοσολογική οντότητα ακόμα και στις χώρες που η νόσος ενδημεί. Περιγράφεται η σπάνια περίπτωση γυναίκας 65 ετών με χαμηλή οσφυαλγία και διόγκωση των μαλακών μορίων της ράχης και ιστορικό πρωτοπαθούς εχινοκοκκίασης του οπισθοπεριτοναϊκού χώρου. Ο απεικονιστικός έλεγχος ανέδειξε εντόπιση της νόσου στα μαλακά μόρια της ράχης.

Μεταστάσεις στον περινεφρικό χώρο από καρκίνο πνεύμονα

Σ. Παπαϊωάννου, Γ. Ροδοκαλάκης, Κ. Τσιτουρίδης, Ι. Δαυίδης, Α. Κοτσιαμάνη, Μ. Αρβανίτη, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Ν.Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκη

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Εισαγωγή:Ο περινεφρικός χώρος αποτελεί τμήμα του οπισθοπεριτοναϊκού χώρου και οριοθετείται από την πρόσθια περινεφρική περιτονία ή πρόσθια περιτονία του Gerota και την οπίσθια περινεφρική περιτονία ή οπίσθια περιτονία του Gerota ή περιτονία του Zuckerkandl. Η μεταστατική νόσος στον περινεφρικό χώρο αποτελεί μια ασυνήθη, αλλά αναγνωρισμένη παθολογική οντότητα. Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση των ευρημάτων των μεταστάσεων στον περινεφρικό χώρο από καρκίνο του πνεύμονα.
Υλικό-Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 13 ασθενείς με νεόπλασμα πνεύμονα και απεικονιστικά ευρήματα από τον περινεφρικό χώρο (10 άνδρες και 3 γυναίκες, 43-79ετών, μέσος όρος ηλικίας 63,5 έτη. Όλοι οι ασθενείς εξετάστηκαν με ελικοειδή αξονική τομογραφία (Αξονικός Τομογράφος Picker PQ 5000) άνω κοιλίας και οπισθοπεριτοναϊκού χώρου, πριν και μετά την ενδοφλέβια έγχυση σκιαστικού.
Αποτελέσματα: Σε 8 περιπτώσεις οι βλάβες ήταν αμφοτερόπλευρες και σε 5 περιπτώσεις ετερόπλευρες, εκ των οποίων στις 4 η μετάσταση ήταν σύστοιχα με τον πρωτοπαθή όγκο και σε 1 αντίστοιχα. Το μέγεθος των μεταστάσεων ήταν ποικίλο και κυμαινόταν από μόλις διακριτές βλάβες ως 4,5εκ. ενώ σε μια περίπτωση εκτός από μεταστατικούς όζους, υπήρχε και διάχυτη διήθηση του περινεφρικού λίπους. Στις 11 ασθενείς οι βλάβες εμφάνισαν ήπιο και ομοιογενή εμπλουτισμός και στις λοιπές περιπτώσεις μετά την ενδοφλέβια έγχυση σκιαστικού, απεικονίστηκε υπόπυκνο κέντρο, λόγω νέκρωσης.
Συμπέρασμα: Οι μεταστάσεις του περινεφρικού χώρου από νεοπλασία του πνεύμονα αποτελούν τις πιο συχνές νεοπλασματικές διηθήσεις αυτού. Η αξονική τομογραφία αποτελεί εξέταση εκλογής για τη σταδιοποίηση των ασθενών αυτών και την ανάδειξη της παθολογίας του περινεφρικού χώρου.

Η κλασική κυστεοουρηθρογραφία στη σύγχρονη απεικονιστική διερεύνηση ουρολοιμώξεων στα παιδιά

Χ. Καρανίκας, Κ. Τσιλίκας, Μ. Καμπασακάλη, Α. Σακελλαρόπουλος, Κ. Αβραμόπουλος, Σ. Σπανός, Π. Μάργαρη, Ν. Ευλογιάς.

Γενικό Νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης
Ακτινοδιαγνωστικό Τμήμα

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
ΣΚΟΠΟΣ: Η αξιολόγηση του ρόλου της κλασικής κυστεoουρηθρογραφίας (ΚΟΓ) στη σύγχρονη διερεύνηση ουρολοιμώξεων στα παιδιά και η συσχέτισή της με τις εναλλακτικές απεικονιστικές μεθόδους που διατίθενται σήμερα.
ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Αναδρομική ανάλυση των αρχείων 499 ασθενών με ουρολοίμωξη που υποβλήθηκαν σε ΚΟΓ στο τμήμα μας. Η ΚΟΓ διενεργήθηκε με ψηφιακή μονάδα παλμικής ακτινοσκόπησης Έγινε ηλικιακός διαχωρισμός του εξεταζόμενου δείγματος σε 3 ομάδες: 1μηνός-1έτους (n=242), 1έτους-5ετών (n=209) και ασθενείς άνω των 5ετών (n=48). Η βαθμονόμηση της κυστεουρητηρικής παλινδρόμησης (ΚΟΠ) βασίστηκε στην International Reflux Study και κατηγοριοποιήθηκε σε χαμηλού (Ι-ΙΙ) και υψηλού βαθμού (ΙΙΙ-ΙV).
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συνολικά, 124 παιδιά (25%) διαγνώσθηκαν με ΚΟΠ και απ' αυτά σε 59 (47%) η ΚΟΠ ήταν αμφοτερόπλευρη, συχνότερα υψηλού βαθμού, ενώ σε 43 (34%) η παλινδρόμηση εντοπιζόταν αριστερά και σε 22 (19%) δεξιά. Στην ηλικιακή ομάδα 1μηνός-1έτους, διαγνώσθηκε ΚΟΠ σε 47 (19%) ασθενείς, με ελαφρώς περισσότερα αγόρια, ενώ στη δεύτερη ομάδα το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 30% (64 ασθενείς) με σαφή υπεροχή στα κορίτσια. Στους ασθενείς άνω των 5 ετών η εξέταση ήταν θετική για ΚΟΠ σε 13 (27%) ασθενείς.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Το σχετικά χαμηλό ποσοστό των επιβεβαιωμένων ΚΟΠ σε σχέση με το σύνολο των εξεταζόμενων, κάνει επιτακτική την αιτιολογημένη επιλογή των ασθενών που υποβάλλονται στην αναμφίβολα χρήσιμη ΚΟΓ.