Ιδιοπαθής μυελοΐνωση με νεφρική εξωμυελική αιμοποίηση: ευρήματα με υπολογιστική τομογραφία

Β. Φιλιππή, Φ. Λάσπας, Α. Ρουσσάκης, Ρ. Ευθυμιάδου, Ι. Ανδρέου

Τμήμα Αξονικού-Μαγνητικού Tομογράφου και Tμήμα PET/CT
Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο Αθηνών "ΥΓΕΙΑ", Αθήνα

Περίληψη
Η εξωμυελική αιμοποίηση είναι συχνό εύρημα σε περιπτώσεις ιδιοπαθούς μυελοΐνωσης. Οι συνήθεις θέσεις εξωμυελικής αιμοποίησης περιλαμβάνουν το ήπαρ και τον σπλήνα. Παρουσιάζονται τα απεικονιστικά ευρήματα μιας σπάνιας περίπτωσης νεφρικής εξωμυελικής αιμοποίησης σε ασθενή με ιδιοπαθή μυελοΐνωση. Τα ευρήματα, αν και μη ειδικά, αν συσχετιστούν με το ιστορικό του ασθενούς και την απεικόνιση των οστών οδηγούν στη διάγνωση.

Υπερηχογραφική εκτίμηση των διαστάσεων των νεφρών παιδιών ηλικίας έως 5 ετών: Συσχέτιση με τα σωματικά χαρακτηριστικά και σύγκριση με τα παιδιατρικά ομοιώματα που χρησιμοποιούνται στη δοσιμετρία

Μ. Φωτάκης[1], Ι. Οικονόμου[2], Ε. Μολυβδά-Αθανασοπούλου[1], Κ. Ψαρράκος[1]

[1]Εργαστήριο Ιατρικής Φυσικής, Ιατρικό Τμήμα ΑΠΘ
[2]Εργαστήριο Ακτινολογίας Νοσ. ΑΧΕΠΑ, Ιατρικό Τμήμα ΑΠΘ

Σε δείγμα 30 παιδιών ηλικίας έως 5 ετών που υποβλήθηκαν σε ακτινολογική εξέταση κυστεοουρητηρικής παλινδρόμησης έγινε έλεγχος της σωματικών χαρακτηριστικών, και σε 24 από αυτά μετρήθηκαν οι διαστάσεις των νεφρών υπερηχογραφικά. Για τη σύγκριση με τα τρία μαθηματικά ομοιώματα που χρησιμοποιούνται στη δοσιμετρία, για να προσομοιάζουν παιδιά νεογέννητα, 1 και 5 ετών, οι ασθενείς κατατάχθηκαν σε τρεις ηλικιακές ομάδες. Τα εξωτερικά φυσικά χαρακτηριστικά των παιδιών, καθώς και οι μέσες διαστάσεις των νεφρών των τριών ηλικιακών ομάδων συγκρίθηκαν με τις αντίστοιχες διαστάσεις των ομοιωμάτων. Παρατηρήθηκε ότι το βάρος και το ύψος των παιδιών παρουσιάζουν μια εκθετική συνάρτηση με την ηλικία και καλή συσχέτιση. Το εύρος των μετρηθέντων τιμών του μήκους των νεφρών κυμάνθηκε από 4,5-8,2cm και παρατηρήθηκε καλή συσχέτιση με την ηλικία. Όσον αφορά στη σύγκριση με τα μαθηματικά ομοιώματα, βρέθηκε ότι το μαθηματικό ομοίωμα των νεογέννητων, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και των άλλων δύο, δείχνουν να έχουν διαστάσεις μικρότερες από τις διαστάσεις των παιδιών σήμερα και συνεπώς για τον ορθότερο υπολογισμό των δόσεων ακτινοβολίας σκόπιμο θα ήταν να λαμβάνεται υπ' όψιν όχι μόνο η ηλικία, αλλά και η σωματική ανάπτυξη των παιδιών.

Απεικονιστική διερεύνηση της νόσου Hippel-Lindau. Παρουσίαση της πορείας μιας ασθενούς και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας

Σ. Παπαϊωάννου, Χ. Δαμιανίδης, Β. Δημαρέλος, Μ. Αρβανίτη, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Ν. Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη

Περίληψη
Η νόσος von Hippel-Lindau είναι εξαιρετικά σπάνια και κληρονομείται με τον αυτοσωμικό επικρατούντα τύπο. Πρόκειται για μια πολυσυστηματική νόσο η οποία χαρακτηρίζεται από εμφάνιση βλαβών κυρίως στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στους νεφρούς και στο πάγκρεας. Παρά το ότι είναι δυνατός και ο γενετικός έλεγχος, ωστόσο ο απεικονιστικός έλεγχος κρίνεται απαραίτητος για την εκτίμηση της πορείας της νόσου, καθώς και για την έγκαιρη διάγνωση των βλαβών, η οποία προσφέρει αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση και βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσία ενός ενδιαφέροντος περιστατικού και η πορεία της ασθενούς σε διάστημα μιας 12ετίας.

Δευτεροπαθές λέμφωμα νεφρών: Απεικόνιση με την Αξονική και τη Μαγνητική Τομογραφία

Μ. Μιχαηλίδης, Ι. Δαϋίδης, Χ. Δαμιανίδης, Σ. Παπαϊωάννου, Μ. Αρβανίτη, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Εργαστήριο, Γ. Ν. Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη.

Περίληψη
Η προσβολή των νεφρών από λέμφωμα συμβαίνει συνήθως δευτεροπαθώς στα πλαίσια προχωρημένης συστηματικής νόσου, είτε αιματογενώς, είτε από άμεση επέκταση λεμφαδενικής οπισθοπεριτοναϊκής, ενώ η πρωτοπαθής προσβολή των νεφρών από λέμφωμα είναι πολύ σπάνια.
Σκοπός της εργασίας μας είναι η περιγραφή των απεικονιστικών ευρημάτων και των προτύπων προσβολής του δευτεροπαθούς λεμφώματος του νεφρού σε 23 ασθενείς (12? και 11 ?, 6-76 ετών, μέση ηλικία 42,6 έτη ). Στους 18 ασθενείς αφορούσε νέα εντόπιση γνωστού λεμφώματος κατά τον επανέλεγχο, ενώ σε 5 ασθενείς αφορούσε νεφρική εντόπιση κατά την αρχική διάγνωση-σταδιοποίηση του λεμφώματος. Στις 19 περιπτώσεις το λέμφωμα ήταν του τύπου Νon-Hodgkin (82,6%), ενώ στις 4 ήταν του τύπου Hodgkin (17,4%). Το πρότυπο προσβολής ήταν ποικίλο (πολλαπλές ή μονήρεις μάζες νεφρών, περινεφρικές μάζες με ή χωρίς συνοδό οπισθοπεριτοναϊκή λεμφαδενοπάθεια ή νεφρική προσβολή, διάχυτη διήθηση των νεφρών) και η διαφορική διάγνωση από άλλης φύσεως βλάβες σε πολλές περιπτώσεις θα ήταν αδύνατη χωρίς τη γνώση του ιστορικού ή τη βιοψία.
Συμπερασματικά, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία ανέδειξαν με ακρίβεια το πρότυπο και το βαθμό της νεφρικής συμμετοχής στους ασθενείς αυτούς και είχαν καθοριστικό ρόλο στη σταδιοποίηση ή επανασταδιοποίηση του λεμφώματος και στον επανέλεγχο των ασθενών αυτών.