Διάγνωση οξέων ισχαιμικών εμφράκτων με MRI εγκέφαλου. Η αξία της τεχνικής διάχυσης

Β. Φιλίππη, Β. Μανιάτης, Α. Ρουσάκης, Δ. Σαββίδου, Ρ. Ευθυμιάδου, Ι. Παππάς, Ι. Ανδρέου

Τμήμα Αξονικής και Μαγνητικής Τομογραφίας ΔΘΚΑ "Υγεία"

Σκοπός: Να εκτιμηθεί η αξία της τεχνικής διάχυσης στη διάγνωση των υπεροξέων και οξέων ισχαιμικών εμφράκτων με τη μαγνητική τομογραφία.
Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά οι μαγνητικές τομογραφίες 72 ασθενών (43 άντρες, 29 γυναίκες, ηλικίας 16-95 ετών, μέσος όρος τα 64 έτη) με κλινική υποψία ισχαιμικού εμφράκτου και απεικονιστική επιβεβαίωση. Ο χρόνος εγκατάστασης των συμπτωμάτων κυμαινόταν από 2 έως 24 ώρες πριν τη διενέργεια της εξέτασης. Έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων της τεχνικής διάχυσης με τις υπόλοιπες τεχνικές της μαγνητικής τομογραφίας.
Αποτελέσματα: Ανεδείχθησαν 79 έμφρακτα (25 υπεροξέα και 54 οξέα). Οι 78 βλάβες ήταν εμφανείς στην τεχνική διάχυσης ενώ μία υποξεία αλλοίωση δεν ανεδείχθη. Σε 17/25 υπεροξέα έμφρακτα και σε 15/54 οξέα έμφρακτα, μόνο η τεχνική διάχυσης ανέδειξε τις ισχαιμικές βλάβες.
Συμπέρασμα: Η τεχνική διάχυσης είναι ανώτερη των υπολοίπων τεχνικών μαγνητικής τομογραφίας στη διάγνωση των υπεροξέων και των οξέων ισχαιμικών εμφράκτων. Η εφαρμογή της είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τον πλήρη έλεγχο ασθενών με κλινική εικόνα αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου.

Διερεύνηση της ισχαιμίας του νωτιαίου μυελού με το μαγνητικό συντονισμό: μελέτη επί 17 περιστατικών

Μ. Σιδηροπούλου, Σ. Χονδροματίδου, Α. Μοριχοβίτου, Μ. Εμμανουηλίδου, Φ. Γκουτσαρίδου, Π. Παπαποστόλου, Θ. Γιαννόπουλος, Ι. Τσιτουρίδης

Ακτινολογικό Τμήμα, Γ.Ν. "Παπαγεωργίου" Θεσσαλονίκη

Η ισχαιμία του νωτιαίου μυελού είναι σχετικά ασυνήθης κατάσταση, οφειλόμενη σε πολλά αίτια, και η κλινική της διάγνωση τίθεται δύσκολα. Ο Μαγνητικός Συντονισμός αποτελεί τη μοναδική ίσως μέθοδο που δίνει πληροφορίες για την ανατομία και την παθολογία του νωτιαίου μυελού. Σκοπός της μελέτης μας είναι η καταγραφή των ευρημάτων της ισχαιμίας του νωτιαίου μυελού με τον Μαγνητικό Συντονισμό. Μελετήσαμε τις εξετάσεις μαγνητικού συντονισμού 17 ασθενών (11 άνδρες και 6 γυναίκες) με ιστορικό αιφνίδιας έναρξης νευρολογικής σημειολογίας, ενδεικτικής ισχαιμίας του νωτιαίου μυελού. Σαφώς αφοριζόμενες αυξημένης έντασης σήματος βλάβες στην Τ2WΊ παρατηρήθηκε σε όλους τους ασθενείς (17/17). Αύξηση του εύρους του νωτιαίου μυελού διαπιστώθηκε σε 10 ασθενείς. Έμφρακτα ενός ή περισσότερων παρακειμένων σπονδύλων εντοπίστηκαν σε δύο περιστατικά. Ισχαιμία της αυχενοθωρακικής μοίρας του νωτιαίου μυελού καταγράφηκε σε έναν ασθενή. Η μεσοθωρακική μοίρα έπασχε σε 6 ασθενείς, ενώ σε 10 ασθενείς ισχαιμούσε η θωρακοοσφυϊκή μοίρα.
Σε 3 ασθενείς της μελέτης μας αναδείχθηκαν στις οβελιαίες Τ1WI ακολουθίες περιοχές υψηλής έντασης σήματος, ενδεικτικές αιμορραγίας. Εμπλουτισμός της ισχαιμικής βλάβης παρατηρήθηκε σε 4 ασθενείς. Διατεταμένες φλέβες στη χοριοειδή επιφάνεια του νωτιαίου μυελού αναδείχθηκαν σε 2 ασθενείς.
Συμπερασματικά πιστεύουμε ότι ο Μαγνητικός Συντονισμός αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για τη μελέτη της ισχαιμίας του νωτιαίου μυελού.