Αδένωμα και υπερπλασία παραθυρεοειδών αδένων: Μελέτη με τον μαγνητικό συντονισμό

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΕΦΑΛΗΣ-ΤΡΑΧΗΛΟΥ

Αδένωμα και υπερπλασία παραθυρεοειδών αδένων: Μελέτη με τον μαγνητικό συντονισμό

Ι. Τσιτουρίδης, Δ. Μελίδης, Μ. Εμμανουηλίδου, Σ. Χονδροματίδου, Χ. Παπαστεργίου, Φ. Γκουτσαρίδου, Λ. Ταράζι, Π. Γκούβης, Α. Μοριχοβίτου

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Π.Ν. "Παπαγεωργίου", Θεσσαλονίκη

Σκοπός: Η μελέτη αυτή έχει σκοπό να αναδείξει την εμπειρία μας από τη διερεύνηση 23 περιστατικών με αδένωμα και υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων.
Υλικό - Μέθοδος: Μελετήσαμε 23 περιστατικά με αδένωμα και υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων με τον μαγνητικό συντονισμό. Οι εξετασθέντες ήταν 18 γυναίκες και 5 άνδρες, ηλικίας 22 έως 65 ετών.
Πάρθηκαν εγκάρσιες και στεφανιαίες τομές με την τεχνική HASTE και με επιβάρυνση της Τ2 παραμέτρου και εγκάρσιες τομές πριν και μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαστικού μέσου, με επιβάρυνση της Τ1 παραμέτρου.
Αποτελέσματα: Από τα 23 περιστατικά ανιχνεύσαμε τα 16, ενώ στα υπόλοιπα 7 ήταν αδύνατη η εντόπιση των βλαβών. Στα τελευταία περιστατικά έγινε εντόπιση των βλαβών με σπινθηρογραφικό έλεγχο. Όλα τα περιστατικά με υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων έδειξαν ενδιάμεσο σήμα στις εικόνες με επιβάρυνση της Τ2 παραμέτρου, ενώ από τα περιστατικά με αδένωμα όλα πλην ενός εμφάνισαν υψηλό σήμα στις εικόνες με επιβάρυνση της Τ2 παραμέτρου.
Συμπέρασμα: Συμπερασματικά πιστεύουμε ότι ο μαγνητικός συντονισμός αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για την ανίχνευση και τον χαρακτηρισμό των βλαβών των παραθυρεοειδών αδένων, σε συνδυασμό όμως πάντα με σπινθηρογραφικό έλεγχο με Tc 99mm - Sestabisi.

This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. Accessing our website, you agree that we can use these types of cookies.

OK