Τόμος 43, (1):66-69, 2012

Θ.Ν Σπυριδόπουλος, Θ. Ζαχαρή, Ν. Ευλογιάς

Τμήμα Αξονικού Τομογράφου Γενικού Νοσοκομείου Παίδων, Πεντέλης

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο ιός του Δυτικού Νείλου (WNV) προσβάλει συνήθως ενήλικα ή υπερήλικα άτομα, με ποικίλη κλινική εικόνα και απεικονιστικά ευρήματα. Παρουσιάζουμε μία ενδιαφέρουσα περίπτωση παιδιατρικού ασθενούς 10 ετών, που προσήλθε στο τμήμα επειγόντων λόγω παρατεινόμενου εμπύρετου με ρίγος από 10ημέρου. Στην εργασία γίνεται αναφορά στην κλινική εικόνα, τα εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα, ενώ ακολουθεί και μία ανασκόπηση της αντίστοιχης βιβλιογραφίας αναφορικά με την απεικονιστική διερεύνηση και τα ευρήματά της σε παιδιά και εφήβους.

Δ. Βουλτσινού1, Ξ. Σουτζόπουλος1, Κ. Αναστασιάδου1, Ε. Βαφειάδης1, Α. Χεβά2, Π. Παλλάδας1

1: Τμήμα αξονικού Τομογράφου,
2: Παθολογοανατομικό Τμήμα, Γ.Π.Ν «Παπανικολάου», Θεσσαλονίκη

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Σκοπός: Ο σκοπός της εργασίας μας περιλαμβάνει την απεικονιστική προσέγγιση του αδενώματος
του παραθυρεοειδή, καθώς και την απεικονιστική - ιστοπαθολογική συσχέτιση των ευρημάτων.

Υλικό -Μέθοδος: Σε διάστημα 3 ετών διερευνήθηκαν 5 ασθενείς με αδένωμα του παραθυρεοειδή,
2 άνδρες και 3 γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας τα 67 έτη και διακύμανση ηλικίας από 57 έως
και 72 έτη. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε υπερηχοτομογραφικό έλεγχο (b-mode και color Doppler) καθώς και σε έλεγχο με αξονική τομογραφία (ΑΤ), ένας από τους ασθενείς ελέγχθηκε επιπλέον με μαγνητική τομογραφία (ΜΤ) και τρεις με σπινθηρογράφημα. Όλοι οι ασθενείς χειρουργήθηκαν. Έγινε συγκριτικός έλεγχος των απεικονιστικών - ιστοπαθολογικών ευρημάτων.

Αποτελέσματα -Συμπεράσματα: Πλήρης συσχέτιση απεικονιστικών και μακροσκοπικών ευρημάτων.

AΠΕΙΚΟΝΙΣΗ Γ.Ε.Σ.

Πρωτοπαθές λέμφωμα τυφλού

Ι. Μοσχούρης, Θ. Λαμπρόπουλος, Ι. Βαγενά, Ο. Αναστασοπούλου, Σ. Φιλαδιτάκης, Θ. Βασιλακάκη, Ι. Ελεμένογλου, Δ. Ματσαϊδώνης

Ακτινολογικό Εργαστήριο, Παθολογοανατομικό Εργαστήριο, Γεν. Περιφ. Νοσοκομείο Πειραιώς "Τζάνειο"

Περιγράφεται περίπτωση πρωτοπαθούς μη Hodgkin λεμφώματος του τυφλού σε 67-χρονο ασθενή, ο οποίος προσήλθε με ευμεγέθη μάζα ΔΕ λαγονίου βόθρου. Τα ευρήματα κατά την εξέταση με υπερήχους, βαριούχο υποκλυσμό και υπολογιστική τομογραφία ήταν όμοια με αυτά του αδενοκαρκινώματος του τυφλού και μόνο η ιστολογική εξέταση του χειρουργικού παρασκευάσματος έθεσε την τελική διάγνωση.

Φαρμακολογία των ιωδιούχων σκιαγραφικών ουσιών

Η. Κουλεντιανός [1], Χ. Τριαντοπούλου [2]

[1] Ακτινοδιαγνωστικό τμήμα, Κωνσταντοπούλειο Συγρότημα Π.Γ.Ν. Ν. Ιωνίας "Η Αγία Όλγα"
[2] Τμήμα Αξονικής Τομογραφίας, Κωνσταντοπούλειο Συγκρότημα Π.Γ.Ν. Ν. Ιωνίας "Η Αγία Όλγα"

Η εισαγωγή των ιωδιούχων σκιαγραφικών στην απεικόνιση αποτέλεσε πραγματική επανάσταση στην ανάδειξη ανατομικών δομών και συστημάτων, τα οποία ήταν αδύνατον μέχρι τότε να μελετηθούν. Η περιεκτικότητά τους σε ιώδιο βοήθησε ουσιαστικά στη σκιαγράφηση των διαφόρων οργάνων, επέφερε όμως και ανεπιθύμητες ενέργειες λόγω της τοξικότητάς του. Στην παρούσα εργασία περιγράφουμε τη φαρμακοκινητική καθώς και τα φαινόμενα τοξικότητας των ουσιών αυτών κατά τη χρήση τους.

Καρκίνος του πνεύμονα

Ε. Κολλιάκου (1), Χ. Τριαντοπούλου (2), Η. Κουλεντιανός (1)

(1) Ακτινολογικό Τμήμα, Κωνσταντοπούλειου Νοσοκομείου, Νέα Ιωνία, Αθήνα
(2) Τμήμα Αξονικού Τομογράφου Κωνσταντοπούλειου Νοσοκομείου, Νέα Ιωνία, Αθήνα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σκοπός της ανασκόπησης είναι η απεικονιστική προσέγγιση του καρκίνου του πνεύμονα και η αναφορά των τελευταίων απόψεων όσον αφορά την αιτιολογία του ,την ιστολογική του εικόνα και την επιδημιολογία του . Επίσης , περιγράφονται τόσο η ιστολογική του κατάταξη όσο και τα ακτινοδιαγνωστικά του ευρήματα με τις κλασσικές μεθόδους . Γίνεται επίσης μικρή αναφορά στις νεότερες απεικονιστικές τεχνικές.

Παρασπονδυλικό οστεοσάρκωμα σε κορίτσι ηλικίας 5 1/2 ετών - απεικονιστικά ευρήματα

Μ. Χασιώτου [1], Ε. Μανώλη [1], Μ. Ζαρίφη [1], Α. Μιχαήλ [2]

[1] Τμήμα Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου Νοσοκομείου Παίδων "Αγία Σοφία",
[2] Παθολογοανατομικό Εργαστήριο Νοσοκομείου Παίδων "Αγλαΐα Κυριακού"

Το οστεοσάρκωμα είναι ο συχνότερος πρωτοπαθής κακοήθης όγκος των οστών στα παιδιά. Το 75% των οστεοσαρκωμάτων απαντούν σε ηλικίες μεταξύ 10-25 ετών και το 86% αφορά τα μακρά οστά. Παρουσιάζεται μια περίπτωση οστεοσαρκώματος στον αξονικό σκελετό (παρασπονδυλικός χώρος) σε κορίτσι 51/2 ετών. Ο απεικονιστικός έλεγχος περιελάμβανε: ακτινογραφία (α/α) θώρακος (F/P), αξονική τομογραφία (CΤ) θώρακος, μαγνητική τομογραφία (ΜRI) θώρακος και σπινθηρογράφημα οστών.

Ο ρόλος της απεικόνισης στη διάγνωση του συνδρόμου θηλεοποιητικών όρχεων: Περιγραφή μίας περίπτωσης

Χ. Λαδόπουλος[1], Ε. Δεληγεώρογλου[2], Α. Αντωνίου[1], Λ. Βλάχος[1]

[1] Α' Εργαστήριο Ακτινολογίας, Πανεπιστημίου Αθηνών, Αρεταίειο Νοσοκομείο
[2] Β' Μαιευτική-Γυναικολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Αρεταίειο Νοσοκομείο

Περιγράφονται τα κλινικά και απεικονιστικά χαρακτηριστικά σε μια περίπτωση πλήρους συνδρόμου θηλεοποιητικών όρχεων. Ακολουθεί συζήτηση των απεικονιστικών ευρημάτων στο υπερηχοτομογράφημα, την αξονική τομογραφία και τη μαγνητική τομογραφία. Απαιτείται προσεκτικός έλεγχος από τον ακτινολόγο για τον εντοπισμό των έκτοπων όρχεων σε άτομα με υποψία συνδρόμου θηλεοποιητικών όρχεων καθώς η πιθανότητα κακοήθους εξαλλαγής του έκτοπου ορχικού ιστού είναι εξαιρετικά αυξημένη στις περιπτώσεις αυτές.

Εκκολπωματίτιδα: Ρόλος των απεικονιστικών μεθόδων

Α.Λ. Κελέκης[1], Α. Βακάλη[1], Δ. Χριστοφορίδης[2], Α.Δ. Κελέκης[3]

[1] Ακτινολογικό τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λωζάνης
[2] Χειρουργικό τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λωζάνης. Ελβετία. (CHUV)
[3] Ακτινολογικό τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Γενεύης. Ελβετία. (HUG)

Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης μας είναι να εξετάσουμε το ρόλο που έχει η κάθε απεικονιστική μέθοδος στη διερεύνηση της εκκολπωματίτιδος και των επιπλοκών της, σύμφωνα με την πρόσφατη διεθνή βιβλιoγραφία. Εξετάστηκε ο ρόλος της απλής ακτινογραφίας (θώρακος-κοιλίας), του υποκλυσμού, της υπερηχοτομογραφίας, της αξονικής και της μαγνητικής τομογραφίας. Η απλή ακτινογραφία απεικονίζει παθολογία στο 30-50% αλλά τείνει να είναι μη ειδική μέθοδος, ενώ ακριβέστερες πληροφορίες έχουμε με τον υποκλυσμό (υδατικού διαλύματος ή βαριούχου). Η υπερηχοτομογραφία και ο αξονικός τομογράφος είναι μέθοδοι εκλογής της απεικόνισης αποστημάτων και της θεραπευτικής αντιμετώπισής τους. Η μαγνητική τομογραφία κατέχει υψηλά ποσοστά ευαισθησίας και ειδικότητας στην ανάδειξη της νόσου και των επιπλοκών της, αλλά η μη διαθεσιμότητα του μηχανήματος σε πολλά νοσοκομεία και ειδικότερα στο χώρο των επειγόντων, καθιστούν τη χρήση της στο πρώτο στάδιο διάγνωσης ως μη αναγκαία. Σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες στη διεθνή βιβλιογραφία η αξονική τομογραφία εμφανίζεται ως η πιο ειδική και ευαίσθητη μέθοδος για την απεικόνιση της εκκολπωματίτιδος καθώς και των επιπλοκών της.