AΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΟΥΡΟΠΟΙΟ-ΓΕΝΝΗΤΙΚΟΥ

Η έγχρωμη Doppler υπερηχοτομογραφία στη διάγνωση των παθήσεων του όσχεου

Ε. Αντύπα, Ε. Σταμούλης, Κ. Τρομπούκης, Τ. Χατζηλύρα, Α. Τσικκίνη, Η. Κάπρος, Μ. Τσουρούλας, Κ. Στριγγάρης

Κέντρο Ακτινοδιαγνωστικών Απεικονίσεων, Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών "Γ. Γεννηματάς"

Σκοπός: Η αξιολόγηση της συμβολής της έγχρωμης Doppler υπερηχοτομογραφίας και της Ρower Doppler τεχνικής στη διερεύνηση των παθήσεων του όσχεου.
Υλικό-Μέθοδος: Σε διάστημα 2 ετών μελετήθηκαν 210 ασθενείς, οι οποίοι προσήλθαν στα εξωτερικά ιατρεία είτε με εικόνα οξέος ή υποξέος όσχεου είτε με ανώδυνη ψηλαφητή διόγκωση του όσχεου. Η διερεύνηση έγινε με απλή ασπρόμαυρη υπερηχοτομογραφία, με έγχρωμη Doppler υπερηχοτομογραφία και με Ρower Doppler τεχνική. Τα ευρήματα συγκρίθηκαν με τα χειρουργικά σε 67 περιπτώσεις, ενώ σε 143 ασθενείς η τελική διάγνωση επιβεβαιώθηκε με επανέλεγχο (follow up).
Αποτελέσματα: Τα ευρήματα περιελάμβαναν 115 περιπτώσεις ορχεοεπιδιδυμίτιδας, 12 νεοπλάσματα, 32 συστροφές, 24 τραυματικές κακώσεις, 14 υδροκήλες, 12 κιρσοκήλες και 1 περίπτωση ξένου σώματος (βελόνα).
Στις περιπτώσεις της ορχεοεπιδιδυμίτιδας η απλή υπερηχοτομογραφία διέγνωσε τις 95 /115, ενώ η έγχρωμη τις 112 /115. Στις περιπτώσεις συστροφής η απλή μέθοδος διέγνωσε τις 12 /32 και η έγχρωμη τις 30 /32. Στις περιπτώσεις τραυματικής κάκωσης η απλή τεχνική διέγνωσε τις 21 /24 και η έγχρωμη τις 23 /24. Στις περιπτώσεις κιρσοκήλης η απλή μέθοδος διέγνωσε τις 4 /12 και η έγχρωμη τις 12 /12. Στις περιπτώσεις των νεοπλασμάτων, υδροκηλών και ξένου σώματος και οι δύο μέθοδοι ανέδειξαν το ίδιο ποσοστό ακριβούς διάγνωσης.
Ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα σε ποσοστό 25,2% είχαμε με την απλή ασπρόμαυρη τεχνική και σε ποσοστό 3,8% με την έγχρωμη τεχνική, στο σύνολο των παθολογικών περιστατικών.
Σε όλες τις περιπτώσεις η χρήση της Ρower Doppler τεχνικής βελτίωσε τη χρωματική ευαισθησία, αυξάνοντας είτε τον αριθμό των απεικονιζόμενων αγγείων είτε την ποσότητα του χρώματος εντός των αγγείων.
Συμπέρασμα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μας, η έγχρωμη Doppler υπερηχοτομογραφία σε συνδυασμό με την Ρower Doppler τεχνική, είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τη διάγνωση της συστροφής και της κιρσοκήλης, ενώ προσφέρει υψηλή διαγνωστική ακρίβεια στη διάγνωση των φλεγμονών και των κακώσεων. Η μέθοδος συνολικά, συνδυάζοντας την ασπρόμαυρη και την έγχρωμη απεικόνιση, θεωρούμε ότι είναι αναντικατάστατη στη διαγνωστική προσέγγιση και θεραπευτική αντιμετώπιση των παθήσεων του όσχεου.

Φάσμα υπερηχομορφολογίας της κάκωσης του όρχεως

Δ. Ραφαηλίδης, Δ. Κατσίμπα, Ι. Χάκκας, Σ. Μπουτσιούκης, Σ. Χριστόπουλος

Ακτινολογικό τμήμα Γ.Ν. Θεσσαλονίκης "Γ. Γεννηματάς"

Η υπερηχογραφία με τους υψίσυχνους γραμμικούς μεταλλάκτες αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για τον έλεγχο της κάκωσης του όρχεως.
Κατά τη διάρκεια τριών ετών εξετάστηκαν με τη συμβατική στην κλίμακα του γκρίζου και την έγχρωμη Doppler υπερηχογραφία 14 ασθενείς (ηλικίας 4 έως 36 ετών) με κλειστή κάκωση του οσχέου. Το φάσμα των απεικονιστικών ευρημάτων περιλάμβανε τη θλάση, το αιμάτωμα, την αιματοκήλη, το κάταγμα και τη ρήξη του όρχεως. Σε μία περίπτωση απεικονίστηκε μόνο οίδημα του οσχέου, ενώ σε άλλη ενδοοσχεϊκό αιμάτωμα. Στους υπόλοιπους 12 ασθενείς απεικονίστηκε η βλάβη του όρχεως, και σε μία περίπτωση ήταν αμφοτερόπλευρη. Η βλάβη του οσχέου διακρίθηκε σε ενδοορχική, εξωορχική ή μικτή ενδο- και εξωορχική. Σε τέσσερις περιπτώσεις απεικονίστηκε ορχική ρήξη, σε πέντε ρωγμές ή "κατάγματα", σε δέκα αιματοκήλες, σε δέκα αιματώματα και σε μία περίπτωση απεικονίστηκε παρεγχυματική θλάση. Η συνύπαρξη κάκωσης της επιδιδυμίδας απεικονίστηκε σε μία περίπτωση.
Σε μία περίπτωση επανελέγχου μετά από ρήξη λόγω τροχαίου ατυχήματος απεικονίστηκε η σπάνια επιπλοκή της μετατόπισης του όρχεως.
Η υπερηχογραφία συμβάλλει με αξιοπιστία στη διάγνωση της ύπαρξης ορχικής κάκωσης. Απεικονίζεται ολόκληρο το φάσμα των ευρημάτων και γίνεται διάκριση των ήπιων βλαβών από τις σοβαρές ρήξεις, οι οποίες απαιτούν την άμεση επεμβατική αντιμετώπιση, με σκοπό τη διάσωση του όρχεως.

Επείγουσα ενδοαγγειακή αντιμετώπιση ιατρογενούς κάκωσης της υποκλειδίου αρτηρίας. Παρουσίαση τριών περιστατικών

Π. Παππάς, Π. Δαββέτας, Ι. Λουλακάς, Π. Λεονάρδου, Ε. Μανώλη, Γ. Τζώρτζης

Ακτινολογικό Εργαστήριο Γ.Ν.Α. "ΛΑΪΚΟ"

Σκοπός: Η διαδεδομένη εφαρμογή κεντρικών φλεβικών καθετήρων μπορεί να συσχετιστεί με τραυματικές βλάβες της υποκλειδίου αρτηρίας. Διαδερμικοί ενδαρτηριακοί χειρισμοί εκτελέστηκαν στο Ακτινολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου μας σε τρεις περιπτώσεις, με σκοπό να αντιμετωπισθεί η αγγειακή ρήξη.
Υλικό-Μέθοδος: Η κάκωση της υποκλειδίου αρτηρίας προκλήθηκε κατά την απόπειρα τοποθέτησης κεντρικού φλεβικού καθετήρα για αιμοδιάλυση. Δύο ασθενείς παρουσίασαν σημειολογία οξείας απώλειας αίματος και ένας κλινική εικόνα κάκωσης του βραχιόνιου πλέγματος (οφειλόμενη στην ανάπτυξη ψευδοανευρύσματος της υποκλειδίου αρτηρίας, σε δεύτερο χρόνο). Όλες οι περιπτώσεις αντιμετωπίστηκαν μέσω διαδερμικής τοποθέτησης επικαλυμμένου ενδοαυλικού νάρθηκα (Jostent 4-9 mm x 38 mm) φερόμενο σε καθετήρα αγγειοπλαστικής με μπαλόνι 8mm-4cm.
Αποτελέσματα: Η τοποθέτηση των ναρθήκων ήταν επιτυχής. Καμία επιπλοκή, σχετιζόμενη με τη διαδερμική επέμβαση, δεν παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά τους χειρισμούς. Η εξάλειψη της διαφυγής και ο αποκλεισμός του ψευδοανευρύσματος, αποδείχτηκαν κλινικά και αγγειογραφικά.
Συμπεράσματα: Η διαδερμική αντιμετώπιση των ιατρογενών τρώσεων της υποκλειδίου αρτηρίας με επικαλυμμένους νάρθηκες δείχνει να αποτελεί εφικτή και αποτελεσματική μέθοδο.