Basic HTML Version
Ελληνική Ακτινολογία, Τόμος 43, Τεύχος 4, 2012
270
τά τη διάρκεια της τοποθέτησης του αγκίστρου, έχει
αναφερθεί.
ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ
12 ασθενείς με ύποπτα υποπνευμονικά οζίδια, υ-
ποβλήθηκαν σε διαδερμική εντόπιση των οζιδίων, με
συρμάτινο άγκιστρο πριν από τη θωρακοσκοπική εκτομή,
υπό την καθοδήγηση αξονικού τομογράφου. Οι ενδεί-
ξεις για τον εντοπισμό των οζιδίων περιλάμβαναν την
ύπαρξη οζιδίων μη προσβάσιμων με διαδερμική βιοψία,
με λεπτή βελόνη. Τρία από τα οζίδια είχαν εντόπιση
παρακαρδιακή, ή υπό των πλευρών. Επτά οζίδια ήταν
αγνώστου αιτιολογίας και 3 μικρά γνωστής αιτιολογίας
οζίδια που είχαν προγραμματιστεί να αντιμετωπισθούν
με εκτομή. Η ηλικία των ασθενών κυμαινόταν από 45
έως 72 ετών. Δεν υπήρχε προτίμηση σχετικά με το
φύλο. Όλοι οι ασθενείς ήταν καπνιστές ή σχετίζονταν
παθητικά με το κάπνισμα. Τέσσερις από τους ασθενείς
είχαν γνωστό ιστορικό κακοήθειας. Δύο γυναίκες είχαν
ατομικό ιστορικό καρκίνου μαστού, ένας άνδρας έπασχε
από καρκίνο παχέος εντέρου και ένας είχε καρκίνο
ουροδόχου κύστεως. Η διάμετρος των αλλοιώσεων
κυμαινόταν από 1 έως 3cm και η απόστασή τους από
την κοντινότερη υπεζωκοτική επιφάνεια κυμαινόταν
από 3 έως 5cm. Η εντόπιση των οζιδίων περιλάμβανε
το δεξιό άνω λοβό (n=7), το δεξιό κάτω λοβό (n=2),
τον αριστερό κάτω λοβό (n=2) και τον αριστερό άνω
λοβό (n=1) (Πίνακας 1). Όλοι οι ασθενείς είχαν προ-
ηγούμενη αξονική τομογραφία, καθώς και προφίλ
πηκτικότητας. Ήταν ενήμεροι για τη διαδικασία και
έπρεπε όλοι να υπογράψουν φόρμα συγκατάθεσης.
Η αξονική πριν την τοποθέτηση του αγκίστρου, μελε-
τήθηκε ώστε να εκτιμηθεί η μικρότερη διαδρομή για
την προσέγγιση του όζου. Η επιλεγόμενη διαδρομή
περιλάμβανε οπίσθια (n=5), οπισθοπλάγια (n=2),
πρόσθια (n=4) και προσθιοπλάγια (n=1) προσέγγιση
(Εικόνες 1, 2, 3, 4).
Δύο τύποι αγκίστρων χρησιμοποιήθηκαν σύμφωνα
με το σχήμα τους, αυτό του διπλού αγκίστρου και αυτό
τύπου Κopan. Η εντόπιση πραγματοποιήθηκε με τομές
σάρωσης 5mm. Κάθε ασθενής τοποθετήθηκε στο τρα-
πέζι του αξονικού τομογράφου, ώστε να επιτευχθεί η
μικρότερη δυνατή διαδρομή για την τοποθέτηση του
αγκίστρου. Ζητήθηκε από τους ασθενείς καθ’ όλη τη
διάρκεια της διαδικασίας να μη μιλήσουν, βήξουν, ή
κινηθούν. Ακολούθησε αντισηψία της περιοχής ενδια-
φέροντος και χορήγηση τοπικού αναισθητικού. Μόνο
μετά από επιβεβαίωση της βέλτιστης τοποθέτησης του
καθετήρα με αξονικό τομογράφο, γινόταν η προώθηση
του αγκίστρου. Μετά την τοποθέτηση του αγκίστρου,
το σύστημα εισόδου απομακρυνόταν προσεκτικά. Η
περιοχή της επέμβασης καλυπτόταν με αποστειρωμένη
γάζα. Σάρωση με αξονικό τομογράφο επιβεβαίωνε τη
θέση του αγκίστρου. Στη συνέχεια οι ασθενείς μεταφέ-
ρονταν στη χειρουργική αίθουσα για θωρακοσκοπική
εκτομή (Εικόνες 5,6).
Εικόνα 3:
Ασθενής με διαδερμικό εντοπισμό
οζιδίου, με τη χρήση συρμάτινου αγκίστρου.
Εικόνα 4:
Ασθενής με διαδερμικό εντοπισμό οζιδί-
ου, με τη χρήση συρμάτινου αγκίστρου (οπισθοπλάγια
προσέγγιση).