265
Χ. Δρόσος, Δ. Γεωργιάδου, Γ. Ζωγράφος, Γ. Σιούτος Απεικονιστικά ευρήματα μετά από επίθεση ξιφία
λικού συνδέσμου. Δεν κατορθώθηκε να αφαιρεθεί
το ξένο σώμα σε αυτό το χειρουργείο. Νοσηλεύθηκε
στην Εντατική Μονάδα, όπου την 3η μετεγχειρητική
ημέρα παρουσίασε πυρετό 38.5
ο
C, οπότε υπεβλήθη
σε οσφυονωτιαία παρακέντηση που ήταν αρνητική για
ύπαρξη βακτηριδίων στο ΕΝΥ. Ακολούθησε νέα ΑΤ και
σύγχρονη παροχέτευση της συλλογής στην περιοχή της
αφαιρεθείσας χοληδόχου κύστεως, με τη βοήθεια του
Αξονικού Τομογράφου. Η MRCP που έγινε 3 ημέρες
αργότερα δεν ανάδειξε ρήξη των χοληφόρων, όμως στη
διάρκεια ελέγχου της ΟΜΣΣ ανεδείχθη μια αλλοίωση
στον Ο2 και στοιχεία αραχνοειδίτιδας σε μερικές ρίζες
(Εικόνα 5).
Στη νευροχειρουργική επέμβαση που ακολούθησε
εγένετο πεταλεκτομή των Ο2 και Ο3 σπονδύλων, οπό-
τε το ξένο αυτό σώμα αποτραβήχτηκε ευκολότερα εκ
των όπισθεν (Εικόνα 6). Συνυπήρχε μια καθίζηση του
Ο2 λόγω τοπικής οστεομυελίτιδας από τα βακτηρίδια
του ρύγχους του ξιφία. Ο πυρετός υφέθη από την 1η
μετεγχειρητική ημέρα και η ασθενής μετά 35 ημέρες
συνολικής νοσηλείας εξήλθε του Νοσοκομείου μας,
με συνέχιση της αντιβιοθεραπείας.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Στη διεθνή βιβλιογραφία έχουν αναγραφεί διατι-
τραίνουσες βλάβες σε επιθέσεις από κερασφόρα ζώα
και σε επιθέσεις ψαριών, όπως σελαχιού, ζαργάνας,
οξύρυγχου και ξιφία
1-7
.
Η δική μας περίπτωση αφορά στο ότι για πρώτη φορά
υπάρχει τέτοιο βαθύ κοιλιακό τραύμα, με τραυματισμό
και της σπονδυλικής στήλης και ύπαρξη οστικών τεμα-
χίων σε αυτήν.
Ο ξιφίας (Εικόνα 7) έχει ένα μήκος 3-4,5 μέτρα, το
δε βάρος του μπορεί να φθάσει τα 650 κιλά. Συνήθως
ζει σε βαθιά νερά (κυρίως στον ωκεανό) και πλησιάζει
την ακτή σε περίπτωση αναζήτησης τροφής. Η άνω του
γνάθος επιμηκύνεται σε ένα επιμεμηκυσμένο επίπεδο,
Εικόνα 3(Α,Β):
Τρισδιάστατη ογκομετρική απεικόνιση με ΑΤ της Σπονδυλικής Στήλης με το ενσφηνωμένο
ρύγχος του ξιφία στον Ο2
α
β
Εικόνα 4:
ΜΤ σε ακολουθία Τ2-w, που αναδεικνύει τη
διέλευση του ρύγχους διαμέσου του σώματος του Ο2 και
κυρίως διαμέσου των νευρικών ριζών του σπονδυλικού
σωλήνα.