Basic HTML Version
Ελληνική Ακτινολογία, Τόμος 43, Τεύχος 4, 2012
252
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ
Ασθενής θήλυ ηλικίας 11 ετών προσήλθε με βαρηκοΐα
και ωταλγία αριστερά. Τα συμπτώματα επέμεναν για πέντε
μήνες. Μετά την κλινική εξέταση συστήθηκε περαιτέρω
διερεύνηση με διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας.
Στη μαγνητική τομογραφία παρατηρήθηκε σημαντικού
βαθμού διαταραχή της αρχιτεκτονικής του αριστερού λιθο-
ειδούς οστού και συγκεκριμένα παρατηρήθηκε διαταραχή
της πνευμάτωσης του αριστερού μαστοειδούς άντρου και
του αριστερού μέσου ωτός, με παρουσία εκκρίσεων και
φλεγμονωδών στοιχείων (Εικόνα 1). Μεταξύ του αριστε-
ρού μέσου ωτός, του Αττικού θόλου και της κορυφής του
αριστερού λιθοειδούς οστού αναδείχθηκε πρόσθετος
ιστός (Εικόνα 2α,β,γ,δ) με διάμετρο στον προσθιοπίσθιο
άξονα 18mm και στον εγκάρσιο-πλαγιοπλάγιο άξονα
13mm, που εμφάνιζε μικρού βαθμού εμπλουτισμό μετά
την ενδοφλέβια χορήγηση της παραμαγνητικής ουσίας
και συνυπήρχαν διαβρωτικές οστικές αλλοιώσεις κυρίως
στην κορυφή του αριστερού λιθοειδούς οστού. Επίσης
παρατηρήθηκε κατάργηση της φυσιολογικής απεικό-
νισης και μορφολογίας του αριστερού κοχλία και των
αριστερών ημικύκλιων σωλήνων λόγω διαταραχής στη
ροή του λεμφικού υγρού στην περιοχή (Εικόνα 3).
Από το ιστορικό και από τα προαναφερθέντα ευρήματα
η βλάβη κρίθηκε ύποπτη συγγενούς χολοστεατώματος.
Η ασθενής χειρουργήθηκε και αφαιρέθηκε επιτυχώς ο
πρόσθετος ιστός στο αριστερό μέσο ους. Η ιστολογική
εξέταση επιβεβαίωσε τη διάγνωση του συγγενούς χο-
λοστεατώματος.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Το χολοστεάτωμα είναι μια πάθηση του μέσου ωτός
που ξεκινάει από την παιδική ηλικία και στην πολύ πιο
σπάνια μορφή του συγγενούς χολοστεατώματος, από την
εμβρυϊκή ζωή. Ως υποκείμενη αιτία στην περίπτωση του
επίκτητου χολοστεατώματος, θεωρείται η κακή λειτουργία
της ευσταχιανής σάλπιγγας που οδηγεί σε υποαερισμό
της τυμπανικής κοιλότητας
1,4
. Ο υποαερισμός προκαλεί
εισολκή της τυμπανικής μεμβράνης, όπου εγκλωβίζεται
δερματικό επιθήλιο και ξεκινά η ανάπτυξη του χολοστεα-
τώματος. Η περίπτωση του συγγενούς χολοστεατώματος
οφείλεται στην παραμονή κυττάρων μέσα στην τυμπα-
νική κοιλότητα, όπου κατά την ανάπτυξη του εμβρύου
εξελίσσονται σε κύτταρα του δερματικού επιθηλίου
1,3,8
.
Το συγγενές χολοστεάτωμα, λοιπόν, συνίσταται στον
α
b
γ
Εικόνα 2 (α):
Στεφανιαία τομή T1 TSE (TR 450ms/
TE 17ms),
(β):
Εγκάρσια τομή T2 TSE (TR 2.500ms/TE
86ms),
(γ):
Εγκάρσια τομή T1 TSE (TR 450ms/TE 17ms)
(δ):
Εγκάρσια τομή T1 TSE (TR 450ms/ TE 17ms) μετά
από ενδοφλέβια έγχυση παραμαγνητικής ουσίας. Στις
εικόνες 2α,β,γ,δ αναδεικνύεται μεταξύ του αριστερού
μέσου ωτός, του Αττικού θόλου και της κορυφής του
σύστοιχου λιθοειδούς οστού εστία χαμηλής έντασης σή-
ματος στις T1 και T2 ακολουθίες παλμών, που προκαλεί
οστικές διαβρωτικές αλλοιώσεις. Μετά την ενδοφλέβια
χορήγηση της παραμαγνητικής ουσίας (Εικόνα 2δ)
παρατηρείται ήπιος εμπλουτισμός της βλάβης.
δ