Ελληνική Ακτινολογία, Τόμος 43, Τεύχος 4, 2012
238
γαλακτικού/λιπιδίων, υποδεικνύουν νέκρωση ιδιαίτερα
αν επιβεβαιώνονται από έναν αυξανόμενο δείκτη ADC
και χαμηλό αιματικό όγκο (rCBV). Αντιθέτως, μια ση-
μαντική αύξηση της χολίνης με ελάττωση του NAA στη
διάρκεια της παρακολούθησης, με συνεπακόλουθη
αύξηση του λόγου χολίνης/NAA, αποτελούν σημαντικές
ενδείξεις υποτροπής του όγκου, όταν συνδυάζεται με
αντίστοιχα ευρήματα της μορφολογικής MRI
98,100,105-107
.
Γενικά ο σειριακός έλεγχος με MRS, υπό εντατικά
ελεγχόμενες συνθήκες, αποδείχθηκε ότι αποτελεί
ένα χρήσιμο επιπρόσθετο εργαλείο της συμβατικής
απεικόνισης για τη διάκριση της εστιακής υποτρο-
πής των υψηλού βαθμού κακοήθειας νεοπλασμάτων
από την όψιμη μετακτινική νέκρωση στα χέρια ενός
μικρού αριθμού ερευνητικών ομάδων, ιδιαίτερα αν
συνδυάζεται με τα υπόλοιπα απεικονιστικά δεδομένα.
Αποτελεί δυσμενές γεγονός ότι η χωρική διακύμανση
χολίνης, NAA, γαλακτικού και λιπιδίων εντός ενός
δεδομένου όγκου του εγκεφάλου είναι συχνά πολύ
μεγαλύτερη από όσο η αλλαγή αυτών των μεταβολι-
τών κατά τη διάρκεια του χρόνου παρακολούθησης.
Έτσι, μικρές διαφορές στην τοποθέτηση του όγκου
ενδιαφέροντος (voxel) σε διαδοχικές εξετάσεις ή στην
τεχνική της εξέτασης MRS, έχουν σαν αποτέλεσμα
να μη μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστες οι όποιες
παρατηρούμενες αλλαγές κατά τη διάρκεια της πα-
ρακολούθησης ενός όγκου με MRS. Η εμπειρία έχει
δείξει ότι με τα μέχρι σήμερα διαθέσιμα και εμπορικά
διατιθέμενα μηχανήματα και λογισμικάMRI (hardware
και software), για να είναι κλινικά αξιόπιστη η MRS
απαιτείται άμεση επίβλεψη κάθε εξέτασης MRS από
έναν εκπαιδευμένο «φασματοσκόπο» (spectroscopist)
ή «υπερτεχνολόγο» (supertechnologist) κάτω από την
άμεση ιατρική επιστασία. Ακόμα και στις Ηνωμένες
Εικόνα 7β:
Η PMR καμπύλη TIC (κάτω δεξιά) και ο χάρτης rCBV (αριστερά) αναδεικνύουν πολύ υψηλό μι-
κροαγγειακό αιματικό όγκο. Η επιστροφή στη βασική γραμμή της καμπύλης TIC (πράσινο χρώμα) της βλάβης
υπολείπεται σαφώς συγκρινόμενη με την αντίστοιχη φυσιολογική περιοχή του εγκεφάλου στο αντίπλευρο ημι-
σφαίριο (μωβ χρώμα). Αυτό είναι χαρακτηριστικό υψηλής διαφυγής πρώτης διόδου και σχεδόν παθογνωμονικό
σε μια εξωπαρεγχυματική βλάβη που δεν διαθέτει αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Σε αυτόν τον ασθενή, η υψηλή
διαπερατότητα των αγγείων της βλάβης παράγει ιδιαιτέρως υψηλή ενίσχυση στην καθυστερημένη T1-βαρύτητας
εικόνα μετά από ενδοφλέβιο χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας (κάτω μέσον) με πρότυπο, το οποίο είναι σχεδόν
απόλυτα συμβατό με την παρουσία μηνιγγιώματος. Τα σαφώς διακριτά ευρήματα της PMR που σκιαγραφούνται
σαφώς στην παραπάνω εικόνα μπορούν να προσφέρουν μέγιστη βοήθεια στη διαφορική διάγνωση λιγότερο
τυπικών ακτινομορφολογικών και αιμοδυναμικών χαρακτηριστικών αλλοιώσεων.